Λ. Αμερικη - Κινηματα

Φεβ. 23, 2019

Οι πρω­τό­γνω­ρες, γνή­σια δη­μο­κρα­τι­κές συμ­με­το­χι­κές δια­δι­κα­σί­ες -ου­σια­στι­κές και σε βάθος, όχι κατ’ επί­φα­ση, απο­τε­λούν στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή, όλα αυτά τα χρό­νια, από το 1959 μέχρι σή­με­ρα –¡Año 60 de la revoluciónγια το νησί της επα­νά­στα­σης. Σε όλα, στα «μικρά» -της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας και στα «με­γά­λα» -πχ. συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση, ο λαός της Κού­βας, στο εσω­τε­ρι­κό και στο εξω­τε­ρι­κό της χώρας, ατο­μι­κά και συλ­λο­γι­κάαπο­φα­σί­ζει μέσα από τις ορ­γα­νώ­σεις του, στη γει­το­νιά CDR -Επι­τρο­πές Υπε­ρά­σπι­σης της Επα­νά­στα­σης, στους τό­πους δου­λειάς και μόρ­φω­σης, των συν­δι­κά­των (όπου στη με­γά­λη τους πλειο­ψη­φία –πάνω από 80% είναι ενταγ­μέ­νοι και οι «ιδιώ­τες» αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νοι), της νε­ο­λαί­ας …στα σχο­λεία, στους φοι­τη­τές, στο γυ­ναι­κείο κί­νη­μα στους από­μα­χους και στους βε­τε­ρά­νους.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαί­σια στις 24-Φε­βρουα­ρί­ου, σε δυο μέρες από σή­με­ρα, γί­νε­ται το δη­μο­ψή­φι­σμα μέσα από μια μο­να­δι­κή για τα πα­γκό­σμια δε­δο­μέ­να δια­δι­κα­σία, όπου πήραν μέρος σχε­δόν 9.000.000 λαού (θυ­μί­ζου­με πως ~11.000.000 είναι όλος ο πλη­θυ­σμός της Κού­βας) και έγι­ναν πε­ρισ­σό­τε­ρες από 133.000 στο εσω­τε­ρι­κό και εξω­τε­ρι­κό της χώρας, «στοι­χειο­θε­τώ­ντας ~ 780.000 προ­τά­σεις, που κε­φα­λαιο­ποι­ή­θη­καν μετά από επε­ξερ­γα­σία σε 9.600 «propuestas tipo» (ΣΣ |> «πρό­τυ­πες» προ­τά­σεις), που εν­σω­μα­τώ­νο­νται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο Σύ­νταγ­μα, έτσι που το τε­λι­κό σχέ­διο εμπε­ριέ­χει -σε σχέση με το αρ­χι­κό 760 αλ­λα­γές».

Σε ό,τι μας αφορά σε ανα­λυ­τι­κό μας (με πα­ρα­πο­μπή σε πολ­λές πηγές) πο­λι­τι­κό ση­μεί­ω­μα, κα­τα­θέ­σα­με προ­βλη­μα­τι­σμούς και ανη­συ­χί­ες, έχο­ντας όμως ταυ­τό­χρο­να εμπι­στο­σύ­νη στο κρι­τή­ριο ενός ατσα­λω­μέ­νου όλα αυτά τα χρό­νια λαϊ­κού πα­ρά­γο­ντα με επί κε­φα­λής το ΚΚ Κού­βας, στην πα­ρα­κα­τα­θή­κη του Camilo Cienfuegos «Aqui no se rinde nadie (carajo)» –εδώ κα­νείς δεν πα­ρα­δί­νε­ται, κα­νείς δεν κάνει βήμα πίσω ! –όταν το  ¡Vas bien, Fidel!” (“πάμε καλά, Fidel !!”) επα­να­λή­φθη­κε από τις χι­λιά­δες του συ­γκε­ντρω­μέ­νου / επα­να­στα­τη­μέ­νου / ένο­πλου λαού και έγινε έτσι ένα από τα σλό­γκαν της επα­νά­στα­σης.

Και ξαφ­νι­κά, αστι­κά ΜΜΕ που από τα πα­ρα­πά­νω «δεν έχουν δει» ούτε «ακού­σει» τί­πο­τε τα έπια­σε ο πόνος: αυτοί που τόσον καιρό δεν ασχο­λή­θη­καν με άλλο τί­πο­τε από τα «ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να» (όχι βέ­βαια για να ανα­δεί­ξουν το πως οι κου­βα­νοί χάρις στην ορ­γά­νω­ση πρό­λη­ψης και πα­ρέμ­βα­σης δεν θρη­νούν αν­θρώ­πι­νες ζωές), η με την πρό­σφα­τη αε­ρο­πο­ρι­κή τρα­γω­δία και στον ίδιο χρόνο με κά­ποιο ασή­μα­ντο τρο­χαίο …ακόμη πως (οδη­γία στους του­ρί­στες) «η Κούβα δεν είναι τόσο φθηνή όσο νο­μί­ζου­με» κά. Α! ναι! ανέ­δει­ξαν την «ιστο­ρι­κή “πρε­μιέ­ρα” του προ­έ­δρου της Κού­βας στο Twitter» και οι πε­ρι­σπού­δα­στες (πο­λι­τι­κές υπο­τί­θε­ται) ανα­λύ­σεις τους ήταν εί­δους «ο Τραμπ φέρ­νει κοντά Κούβα και Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση», όσο για την ανα­θε­ώ­ρη­ση του συ­ντάγ­μα­τος κά­ποιοι επι­σή­μα­ναν -προ­φα­νώς σαν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό, πως «με την ευ­και­ρία αυτή, οι τοι­χο­γρα­φί­ες προς τιμήν του πρώην προ­έ­δρου (ΣΣ |> αφέ­ρο­νται στον Φιδέλ), ανα­και­νί­σθη­καν στους δρό­μους της Αβά­νας». Σε πρό­σφα­το δη­μο­σί­ευ­μα με τίτλο «Τέλος επο­χής” -η Κούβα ανα­γνω­ρί­ζει το δι­καί­ω­μα στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία» μι­λά­ει για «νέο Σύ­νταγ­μα που φέρ­νει επα­να­στα­τι­κές αλ­λα­γές για τα δε­δο­μέ­να της χώρας» … «για τον απλό λόγο» ότι «στο δη­μο­ψή­φι­σμα οι πο­λί­τες της θα κλη­θούν να πουν το με­γά­λο ναι στο δι­καί­ω­μα στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία, στο ρόλο των ξένων επεν­δύ­σε­ων στη χώρα αλλά σ’ αυτόν που μπο­ρεί να παί­ξει το Internet» με τους «ανα­λυ­τές (να) επι­ση­μαί­νουν» ότι «είναι πλέον πολύ πι­θα­νό να μην πα­ρα­τη­ρη­θούν εκ νέου τα… στα­λι­νι­κά πο­σο­στά του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος του 1976», προ­βλέ­πο­ντας πως «ναι μεν το νέο Σύ­νταγ­μα θα εγκρι­θεί, ωστό­σο το πο­σο­στό απο­δο­χής μπο­ρεί να πέσει και κάτω από το 80% αφού η αντι­πο­λί­τευ­ση μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει ακόμα και το 1/4 των ψήφων».

Αντί­στοι­χα το liberal.gr , βλέ­πει «Ιστο­ρι­κή στρο­φή για την Κούβα» ανα­μα­σώ­ντας σχε­δόν καρ­μπόν τα πα­ρα­πά­νω, απλά δε μι­λά­ει για «στα­λι­νι­κά» %, αλλά για «εκτι­μή­σεις του Reuters»που ανα­μέ­νει «να εκ­φρά­σουν άνευ προη­γου­μέ­νου αντί­θε­ση …έως και το 25% του κου­βα­νι­κού λαού ίσως ενα­ντιω­θεί στις υπο­δεί­ξεις του κόμ­μα­τος» (ΣΣ |> Το 25% στα μα­θη­μα­τι­κά, αν δεν κά­νου­με λάθος είναι ακρι­βώς  ¼  … αυτά είναι τα «καρ­μπόν» ΜΜΕ -τυ­χαία; δε νο­μί­ζου­με!). Τα υπό­λοι­πα γι αυ­τούς είναι ψιλά γράμ­μα­τα.

Υπο­μο­νή παι­διά! και προ­πά­ντων ψυ­χραι­μία!: οι Kου­βα­νοί, δίπλα στο «¡Hasta la victoriasiempre!», έχουν γραμ­μέ­νο το «¡patria o muerte – socialismo o muerte, venceremos!» και εκεί­νη η -πριν 66 χρό­νια «¡La Historia me absolverá!» δια­κή­ρυ­ξη του Fidel στο δι­κα­στή­ριο, ζω­ντα­νή ακόμη σή­με­ρα εν­σω­μα­τώ­νει στο υπό ψή­φι­ση σύ­νταγ­μα την ανα­τρε­πτι­κή διέ­ξο­δοστο κα­πι­τα­λι­στι­κό νε­ο­α­ποι­κι­σμό, δηλ. την επα­να­στα­τι­κή προ­ο­πτι­κή στην ιδιο­κτη­σία της γης, την εκ­βιο­μη­χά­νι­ση, την υγεία, την εκ­παί­δευ­ση, την ανερ­γία, τη στέ­γα­ση, με νόμο μιας επα­να­στα­τι­κής κυ­βέρ­νη­σης που βρί­σκε­ται στην εξου­σία.

[άρθρο] …

[75o]: Κα­θέ­νας που μπο­ρεί να δου­λέ­ψει, έχει το δι­καί­ω­μα να απο­κτή­σει αξιο­πρε­πή ερ­γα­σία, σε συ­νάρ­τη­ση με την επι­λο­γή, τα προ­σό­ντα, τις ικα­νό­τη­τές του και τις απαι­τή­σεις της οι­κο­νο­μί­ας και της κοι­νω­νί­ας.

[82o]: Ανα­γνω­ρί­ζε­ται το δι­καί­ω­μα όλων ανε­ξαι­ρέ­τως σε αξιο­πρε­πή στέ­γα­ση.

[83o]: Η δη­μό­σια υγεία είναι δι­καί­ω­μα όλων των αν­θρώ­πων. Το κρά­τος εγ­γυά­ται δω­ρε­άν πρό­σβα­ση και υπη­ρε­σί­ες φρο­ντί­δας, προ­στα­σί­ας και ολι­κής απο­κα­τά­στα­σης / ανάρ­ρω­σης.

[84o]: Η εκ­παί­δευ­ση είναι δι­καί­ω­μα κάθε οι­κο­γέ­νειας και όλου του λαού με ευ­θύ­νη του κρά­τους και της κοι­νω­νί­ας.

Η Granma.​cu όρ­γα­νο της ΚΕ του Κ.Κ.Κού­βας με άρθρο του Raúl Castro «ο δρό­μος δεν πρέ­πει ποτέ να πα­ρεκ­κλί­νει από την επα­να­στα­τι­κή δια­τη­ρώ­ντας άσβε­στη την αγω­νι­στι­κή φλόγα», αφού ανα­φέ­ρε­ται αρ­χι­κά στην στρα­τιω­τι­κή πο­λε­μι­κή απει­λή και την οι­κο­νο­μι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα του αμε­ρι­κά­νι­κου ιμπε­ρια­λι­σμού ενά­ντια στη Βε­νε­ζου­έ­λα «ενά­ντια στις κοι­νω­νι­κές κα­τα­κτή­σεις» (ενέρ­γειες που) «απο­στα­θε­ρο­ποιούν την πε­ριο­χή και θέ­τουν σε κίν­δυ­νο την πε­ρι­φε­ρεια­κή ει­ρή­νη και ασφά­λεια», συ­νε­χί­ζει

Εμείς που εί­χα­με το προ­νό­μιο να αγω­νι­στού­με ενά­ντια στην τυ­ραν­νία υπό τις εντο­λές του Φι­ντέλ από την Μον­κά­δα, στη Granma (ΣΣ |> εν­νο­εί το ιστο­ρι­κό πλοίο όπου κα­τά­φε­ραν να χω­ρέ­σουν -αντί για 20-25, 82! επα­να­στά­τες, που τους με­τέ­φε­ρε στις 25-11-1956 στην Κούβα) και στο επα­να­στα­τι­κό αντάρ­τι­κο, αι­σθα­νό­μα­στε, για τους ηρω­ι­κούς αν­θρώ­πους της Κού­βας, βαθιά ικα­νο­ποί­η­ση για ένα έργο, που εδραί­ω­σε την Επα­νά­στα­ση -ό,τι κα­λύ­τε­ρο έχου­με κάνει ποτέ και εί­μα­στε γε­μά­τοι χαρά και γα­λή­νια αυ­το­πε­ποί­θη­ση, βλέ­πο­ντας με τα μάτια μας τη με­τα­λα­μπά­δευ­ση στις νέες γε­νιές της απο­στο­λής συ­νέ­χι­σης οι­κο­δό­μη­σης του σο­σια­λι­σμού και, συ­νε­πώς, δια­σφά­λι­σης της ανε­ξαρ­τη­σί­ας και της εθνι­κής μας κυ­ριαρ­χί­ας.

[Φω­το­γρα­φία: Vicente Brito]

Κα­νέ­νας από μας που εί­χα­με το προ­νό­μιο να συμ­με­τέ­χου­με σε αυτά, κάτω από τη διοί­κη­ση του Φι­ντέλ, δε θα μπο­ρού­σε τότε να ονει­ρευ­τεί  ότι θα ζήσει μια μέρα σαν τη ση­με­ρι­νή, σε μια ελεύ­θε­ρη, ανε­ξάρ­τη­τη και κυ­ρί­αρ­χη χώρα, με μια σο­σια­λι­στι­κή επα­νά­στα­ση στην εξου­σία και έναν λαό απο­φα­σι­σμέ­νο και έτοι­μο να υπε­ρα­σπι­στεί το έργο που επι­τέ­λε­σε, καρπό θυ­σί­ας και αί­μα­τος ολό­κλη­ρων γε­νε­ών Κου­βα­νών.

 

60 χρό­νια μετά τη νίκη έχου­με τη δύ­να­μη να αντι­στε­κό­μα­στε χωρίς φόβο, στη γλώσ­σα της βίας και των απει­λών -εδώ τα κα­τα­φέ­ρα­με στην δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο που η επα­νά­στα­ση δεν είχε ακόμη στα­θε­ρο­ποι­η­θεί και εδραιω­θεί, ενώ τώρα η ενό­τη­τα του λαού είναι μια απτή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και αν χτες (τότε) ήμα­σταν λίγοι, σή­με­ρα εί­μα­στε ένας ολό­κλη­ρος λαός που υπε­ρα­σπί­ζε­ται την Επα­νά­στα­σή του.

Το με­γα­λύ­τε­ρο μά­θη­μα που τα επα­να­στα­τι­κά και προ­ο­δευ­τι­κά κι­νή­μα­τα πρέ­πει να αντλή­σουν είναι να μην απο­κό­πτο­νται ποτέ από τους λαούς τους, να είναι ανυ­πο­χώ­ρη­τοι στον αγώνα για την υπε­ρά­σπι­ση των συμ­φε­ρό­ντων των κα­τα­πιε­σμέ­νων, όσο δύ­σκο­λες και αν είναι οι συν­θή­κες .

Το Σύ­νταγ­μα της Δη­μο­κρα­τί­ας μας είναι ο θε­με­λιώ­δης νόμος όπου βα­σί­ζε­ται το κρά­τος και, επο­μέ­νως, το πιο ση­μα­ντι­κό νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό έγ­γρα­φο όπως και κάθε χώρας, που ορί­ζει τις βα­σι­κές αρχές της, τη δομή της εξου­σί­ας και το πεδίο εφαρ­μο­γής, καθώς επί­σης εγ­γυά­ται τα δι­καιώ­μα­τα και τις υπο­χρε­ώ­σεις των πο­λι­τών.

Η Λαϊκή Εθνο­συ­νέ­λευ­ση το ενέ­κρι­νε και πάμε σε δη­μο­ψή­φι­σμα στις 24 Φε­βρουα­ρί­ου.

(…) μια ευ­ρεία λαϊκή δια­βού­λευ­ση ανα­πτύ­χθη­κε, στην οποία οι πο­λί­τες εξέ­φρα­σαν ελεύ­θε­ρα τις από­ψεις τους σχε­τι­κά με το πε­ριε­χό­με­νο, οδη­γώ­ντας στην τρο­πο­ποί­η­ση του 60% των άρ­θρων, σαφής από­δει­ξη του βα­θύ­τα­τα δη­μο­κρα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα της επα­νά­στα­σης, όπου οι βα­σι­κές απο­φά­σεις που κα­θο­ρί­ζουν τη ζωή του έθνους παίρ­νο­νται με τη συμ­βο­λή όλων των Κου­βα­νών.

Θέλω μόνο να προ­σθέ­σω τη βε­βαιό­τη­τα ότι για άλλη μια φορά αυτός ο πε­ρή­φα­νος και γεν­ναί­ος λαός μας, θα στη­ρί­ξει στην πλειο­ψη­φία του μέσα από την κάλπη την Επα­νά­στα­ση και το Σο­σια­λι­σμό, γιορ­τά­ζο­ντας και τα 150χρο­να του 1ου Συ­ντάγ­μα­τος της Κού­βας, που εγκρί­θη­κε στο Γκουαϊ­μά­ρο από τους πιο­νιέ­ρους του πο­λέ­μου για ανε­ξαρ­τη­σία.

Μετά από 60 χρό­νια αγώ­νες, θυ­σί­ες, προ­σπά­θειες και νίκες, αντι­κρί­ζου­με σή­με­ρα μια χώρα ελεύ­θε­ρη, ανε­ξάρ­τη­τη και αφέ­ντη του πε­πρω­μέ­νου της, προ­σβλέ­πο­ντας στο χά­ρα­μα ενός μέλ­λο­ντος ευ­η­με­ρί­ας και προ­ό­δου της Πα­τρί­δας.

(το άρθρο της Granma έχει γίνει με βάση ομι­λί­ες του Ραούλ με­τα­ξύ Μαρτ-2018 & Ιαν-2019)

Πηγη:Ατεχνως 

ΑΝΑΠΟΔΑ

 

Νοε. 3, 2018

 

Γρά­φει ο Πάνος Αλε­πλιώ­της //

Δέκα τα­πει­νω­τι­κές ήττες υπέ­στη­σαν οι ΗΠΑ στον ΟΗΕ από την Κούβα και την συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των χωρών μελών του ΟΗΕ.

Ακόμη και οι πιο στε­νοί σύμ­μα­χοι των ΗΠΑ ψή­φι­σαν ενα­ντί­ον της στην ψη­φο­φο­ρία για την άρση του εμπάρ­γκο, παρά τις απει­λές για οι­κο­νο­μι­κές συ­νέ­πειες που είχε εξα­πο­λύ­σει η κυ­βέρ­νη­ση των ΗΠΑ.

Η πρώτη ήττα ήρθε όταν επέ­με­νε να ψη­φι­στεί η κα­τα­δί­κη της Κού­βας για την ”πα­ρα­βί­α­ση” των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των και άλλα συ­να­φή που επα­να­λαμ­βά­νει συ­νε­χώς και εκτός ΟΗΕ, με απλή πλειο­ψη­φία και όχι πλειο­ψη­φία 2/3 όπως προ­βλέ­πε­ται. 126 ψή­φι­σαν κατά και 9 στή­ρι­ξαν την πρό­τα­ση, 52 απεί­χαν.

Στην πρό­τα­ση των Αμε­ρι­κά­νων για κα­τα­δί­κη της Κού­βας απά­ντη­σε με δή­λω­σή του ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Κού­βας, δη­λώ­νο­ντας με­τα­ξύ των άλλων,

 

cuba111«Δεν έχει κα­νέ­να ηθικό δι­καί­ω­μα να μιλά για αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα στην Κούβα ή όπου αλλού η χώρα που είναι υπεύ­θυ­νη για εγκλή­μα­τα ενα­ντί­ον της αν­θρω­πό­τη­τας, που χρη­σι­μο­ποί­η­σε την ατο­μι­κή βόμβα ενα­ντί­ον άμα­χου πλη­θυ­σμού, εξε­λίσ­σει όπλα γε­νο­κτο­νί­ας, ξε­κι­νά νέο κύκλο εξο­πλι­σμών, και στρα­τιω­τι­κο­ποιεί ακόμη και το Διά­στη­μα.

Αυτή η χώρα έχει εγκα­τα­στή­σει στρα­τιω­τι­κές δι­κτα­το­ρί­ες και έχει ορ­γα­νώ­σει αι­μα­τη­ρά πρα­ξι­κο­πή­μα­τα. Με τους πο­λέ­μους της είναι υπεύ­θυ­νη για εκα­τομ­μύ­ρια νε­κρούς και πρό­σφυ­γες. Διε­νερ­γεί εκτε­λέ­σεις, απα­γω­γές και βα­σα­νι­στή­ρια.

Κρα­τά­ει φυ­λα­κι­σμέ­νους χωρίς δίκη στο Γκουα­ντα­νά­μο και πα­ρα­βιά­ζει την εθνι­κή μας κυ­ριαρ­χία. Αυτή η χώρα πα­ρα­βιά­ζει τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα και στους πο­λί­τες της, ενά­ντια ιδιαί­τε­ρα στους αφρο­α­με­ρι­κά­νους, τους Λα­τί­νους, τις μειο­νό­τη­τες, πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες.

Πα­ρό­λα τα πλού­τη που δια­θέ­τει το 40% των αν­θρώ­πων της ζει σε συν­θή­κες φτώ­χειας, μισό εκα­τομ­μύ­ριο άν­θρω­ποι ζουν στο δρόμο, και 12% των αν­θρώ­πων δεν έχουν ια­τρο­φαρ­μα­κευ­τι­κή πε­ρί­θαλ­ψη. Η πλειο­ψη­φία δεν έχει πρό­σβα­ση σε καλή εκ­παί­δευ­ση. Είναι μια κυ­βέρ­νη­ση εκα­τομ­μυ­ριού­χων που χτυπά με σκλη­ρό­τη­τα τους φτω­χούς».

cuba119

 

 

 

Η Αμε­ρι­κά­νι­κη αντι­προ­σω­πεία απο­φά­σι­σε, την πρό­τα­σή της, να την σπά­σει σε οκτώ ση­μεία και να τα βάλει ένα ένα σε ψη­φο­φο­ρία. Η προ­σπά­θειά τους να προ­κα­λέ­σει ανα­στά­τω­ση δεν πέ­ρα­σε.

Όλα τα ση­μεία κα­τα­ψη­φί­στη­καν με ψή­φους από 113 έως 115. 65, 67 χώρες απεί­χαν με­τα­ξύ των άλλων και οι χώρες της ΕΕ και της Ευ­ρώ­πης. Μόνο η Νορ­βη­γία βρήκε το θάρ­ρος και κα­τα­ψή­φι­σε τις προ­τά­σεις των ΗΠΑ. Το Ισ­ρα­ήλ και η Ου­κρα­νία στή­ρι­ξαν τις προ­τά­σεις.

Η δέ­κα­τη ήττα, η πιο οδυ­νη­ρή για το κύρος και την δύ­να­μη των ΗΠΑ ήταν φυ­σι­κά η τε­λευ­ταία όπου 189 ψή­φι­σαν υπέρ της άρσης του εμπάρ­γκο, μόνο οι ΗΠΑ και το Ισ­ρα­ήλ το στή­ρι­ξαν και η Μολ­δα­βία και Ου­κρα­νία βγή­καν από την αί­θου­σα για να μην πά­ρουν μέρος στην ψη­φο­φο­ρία.

Γύρω στις 30 χώρες πήραν τον λόγο και υπε­ρα­σπί­στη­καν την Κούβα. Ο εκ­πρό­σω­πος της Αυ­στρί­ας που εκ­προ­σω­πού­σε και την ΕΕ δή­λω­σε πως το εμπάρ­γκο έρ­χε­ται σε αντί­θε­ση με τους διε­θνείς νό­μους του ελεύ­θε­ρου εμπο­ρί­ου και πλήτ­τει και την ΕΕ. Ο Κα­να­δάς δή­λω­σε πως η αντι­πρό­τα­ση των ΗΠΑ δεν έχει σχέση με την υπό­θε­ση της άρσης του εμπάρ­γκο.

cuba1

Μόνη και απο­μο­νω­μέ­νη η πρέ­σβει­ρα των ΗΠΑ δή­λω­νε «Δεν έχου­με πρό­βλη­μα. Μπο­ρού­με και μόνοι μας. Ο ΟΗΕ δεν έχει αρ­μο­διό­τη­τα να μας ανα­γκά­σει να άρου­με το εμπάρ­γκο», δεί­χνο­ντας για μια ακόμη φορά την πε­ρι­φρό­νη­ση στους Διε­θνείς Ορ­γα­νι­σμούς που όταν συμ­φέ­ρει, φυ­σι­κά τότε, τους επι­κα­λού­νται. Στην πλευ­ρά της Κού­βας, ζωηρά χει­ρο­κρο­τή­μα­τα, αγκα­λιές και ζη­τω­κραυ­γές ακο­λού­θη­σαν την συ­ντρι­πτι­κή για τις ΗΠΑ από­φα­ση.

cuba40

Ήταν η 27 συ­νε­χή φορά που η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των χωρών του πλα­νή­τη κα­τα­δι­κά­ζει τον απο­κλει­σμό της Κού­βας από το 1962. Η από­φα­ση έχει δυ­στυ­χώς μόνο συμ­βο­λι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Οι ΗΠΑ και το Ισ­ρα­ήλ θα συ­νε­χί­σουν τα εγκλή­μα­τά τους και μόνον ο αγώ­νας των λαών θα στα­μα­τή­σει την δο­λο­φο­νι­κή τους δράση και το εμπάρ­γκο. Η Κούβα πα­ρό­λο που το εμπάρ­γκο της κο­στί­ζει 1000 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια (!) και την ζωή των παι­διών της είναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να συ­νε­χί­σει τον αγώνα της και για τους Κου­βα­νούς και για τους υπό­λοι­πους λαούς που πα­λεύ­ουν για την ελευ­θε­ρία τους, ακο­λου­θώ­ντας το πα­ρά­δειγ­μά της.

πηγη## Ατεχνως

ΑΝΑΠΟΔΑ

Απρ. 20, 2018

 

 
 

Η φωτογραφια ειναι απο παλαιοτερη αποστολη

Η Κούβα απαντά με το δικό της τρόπο στους φονιάδες των λαών στη Συρία, αποστέλλοντας 2 τόνους φαρμακευτικής βοήθειας, ένα ακόμα δείγμα της πολύπλευρης στήριξης που προσφέρει ιατρικά στον κατασπαρασσόμενο συριακό λαό εδώ και χρόνια.

Tην ώρα που οι ιμπεριαλιστές Αγγλίας, Γαλλίας και Αμερικής στέλνουν βόμβες στο συριακό λαό, η κυβέρνηση της Κούβας απέστειλε το πρώτο μετά την πυραυλική επίθεση φορτίο με εμβόλια και φάρμακα, που έφθασε χθες στο διεθνές αεροδρόμιο της Δαμασκού.

Εκεί βρέθηκε ο πρέσβης της Κούβας στη Συρία, Ροχέριο Σαντάνα, δηλώνοντας στον τύπο πως πρόκειται για δυο τόνους εμβολίων κατά της διφθερίτιδας, του τετάνου, της γρίπης και της ηπατίτιδας Β, ανάμεσα σε άλλα ιατρικά είδη.

Δεσμεύτηκε μάλιστα ότι η στήριξη αυτή δε σταματά εδώ, αλλά θα συνεχίσει με την αποστολή νέων φορτίων με κουβανικά φάρμακα τις επόμενες μέρες.

Παράλληλα εξέφρασε την αλληλεγγύη του κουβανικού λαού στο συριακό, μετά την ιμπεριαλιστική επίθεση με πρόσχημα τα υποτιθέμενα χημικά της συριακής κυβέρνησης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον υπουργό μεταφορών Αλί Χαμούντ και την υφυπουργό υγείας Χούντα Αλ-Σαγιέντ, εκφράζοντας τις ευχαριστίες τους προς τις αρχές της Κούβας και προσθέτοντας πως η αλληλεγγύη οφείλει να ενταθεί στον αγώνα της Συρίας για άρση του άδικου μποϊκοτάζ σε βάρος της από τις δυτικές δυνάμεις.

Το νησί της Επανάστασης στηρίζει εδώ και χρόνια έμπρακτα το χειμαζόμενο λαό της Συρίας, καθώς οι περίφημοι για τη διεθνιστική και ανθρωπιστική τους δράση σε όλο τον κόσμο Κουβανοί γιατροί και νοσηλευτές, προσφέρουν τις υπηρεσίες του στη χώρα, ενώ έχουν δημιουργηθεί και 35 ιατρικά εργαστήρια με κουβανική βοήθεια. Γιατί ο σοσιαλισμός και η αλληλεγγύη των λαών είναι ικανοί να ξαναφέρουν τη ζωή εκεί που ο ιμπεριαλισμός σπέρνει μόνο το θάνατο.

πηγη##KATIOUSA.GR

ΑΝΑΠΟΔΑ

Δεκ. 31, 2017

Την Πρωτοχρονιά του 1959 οι "μπαρμπούδος" του Φιντέλ Κάστρο έμπαιναν θριαμβευτές στην απελευθερωμένη Αβάνα

 

"Άρχισα την επανάσταση με 82 άτομα.
Θα το ξανάκανα, ακόμη και με 10 ή 15 και με ακλόνητη πίστη.
Δεν έχει σημασία πόσο μικρός είσαι,
αν έχεις πίστη και σχέδιο δράσης."

Fidel Castro
Στα βουνά της Sierra Maestra..

Την Πρωτοχρονιά του 1959 οι "μπαρμπούδος" του Φιντέλ Κάστρο, με επικεφαλής τον Τσε έμπαιναν θριαμβευτές στην απελευθερωμένη Αβάνα, σφραγίζοντας τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης. 
Μια μέρα πρωτύτερα ο διεφθαρμένος δικτάτορας της Κούβας, Φουλχένσιο Μπατίστα, αντιλαμβανόμενος το τέλος του, εγκαταλείπει την χώρα μαζί με την κλίκα του, παίρνοντας μαζί του περίπου 300 εκατομμύρια δολάρια, από τα δημόσια ταμεία για να καταλήξει στον Αγιο Δομίνικο.

Οι "μπαρμπούδος" (γενειοφόροι) του Φιντέλ Κάστρο αναλαμβάνουν την διακυβέρνηση της χώρας. 

Παραθέτουμε μια ρήση του Τσε και σας προτείνουμε να «κατεβάσετε» και να δείτε την υπέροχη ταινία «Ημερολόγια Μοτοσικλέτας». Είναι βασισμένη στα απομνημονεύματα του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα αλλά και του φίλου του Αλμπέρτο Γρανάδο.

Ο μαρξισμός μου έχει βαθιές ρίζες και έχει εξαγνισθεί. Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου.
Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

 πηγη## ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ 

ΑΝΑΠΟΔΑ

Ιουν. 5, 2017

Αλλάζοντας τον κόσμο από τα πάνω;

Οι προκλήσεις για τα κινήματα

 

Συνάντηση με τον Ραούλ Ζιμπέκι

Πέμπτη, 15 Ιουνίου
Πολυτεχνείο –Κτίριο Γκίνη, 7.30μ.μ

Το ότι η λατινοαμερικάνικη αριστερά -και οι "προοδευτικές" κυβερνήσεις που την αντιπροσώπευαν για πάνω από μια δεκαετία στην Λ.Α.- βρίσκεται σε κρίση είναι κοινός τόπος. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έχουν συζητηθεί σε βάθος οι αιτίες αυτής της κρίσης, ο τρόπος με τον οποίο επηρέασε και συμπαρέσυρε τα κινήματα και το πώς τα κινήματα βγαίνουν από αυτήν.

Σε αυτή τη συζήτηση θέλουμε να δώσουμε βήμα οργανώνοντας την εκδήλωση με τον Ραούλ Ζιμπέκι.

Οι πραγματικότητες των "αριστερών-προοδευτικών" κυβερνήσεων της Λ.Α. μας βάζουν μπροστά στο ερώτημα: μπορεί να αλλάξει ο κόσμος από τα πάνω; Μπορεί να αλλάξει ο κόσμος μέσα από την ανάληψη ή την κατάληψη της κρατικής εξουσίας;

Η εμπειρία από την λεγόμενη "εποχή των προοδευτικών κυβερνήσεων", οι απαντήσεις που δίνουν τα κινήματα στην Λ.Α., οι τρόποι που στοχάζονται και πράττουν είναι μαθήματα που πρέπει να αφουγκραστούμε. Μαθαίνοντας, μια φορά ακόμα, από την Λατινική Αμερική.

 

Κολεκτίβα Εργασίας ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ – Εκδόσεις των Συναδέλφων

 

Ο Ραούλ Ζιμπέκι δημοσιογράφος, συγγραφέας και στρατευμένος διανοούμενος έχει αφιερώσει την εργασία του στα κοινωνικά κινήματα της Λ.Α.

Στην Ελλάδα κυκλοφορούν δύο βιβλία του το Αυτονομίες και Χειραφετήσεις. ΗΛατινική Αμερική σε κίνηση (Ζιμπέκι, Εκδόσεις Αλάνα, 2010) και Κοινά Αγαθά και Κοινωνικά Κινήματα (Ζιμπέκι, Χάρντ, Ρέγιες, Εκδ. Συναδέλφων, 2016)

ΑΝΑΠΟΔΑ