40 για­τροί και άλλο νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό συμ­με­τέ­χουν στην απο­στο­λή βο­ή­θειας των σκλη­ρά χτυ­πη­μέ­νων πε­ριο­χών και αν­θρώ­πων στην Μο­ζαμ­βί­κη από τον τε­λευ­ταίο κα­τα­στρο­φι­κό τυ­φώ­να.

Η διε­θνι­στι­κή βο­ή­θεια της Κού­βας για μιά ακόμη φορά κα­τα­πλή­σει απο­δει­κνύ­ο­ντας την ανω­τε­ρό­τη­τα του σο­σια­λι­σμού και των σο­σια­λι­στι­κών αν­θρώ­πων.

Το πα­ρα­κά­τω άρθρο της Granma τι­τλο­φο­ρεί­ται: « Τιμή μας να δώ­σου­με βο­ή­θεια στην Μο­ζαμ­βί­κη».

Και μόνο ο τί­τλος δεί­χνει τον αν­θρω­πι­σμό και τα υψηλά ιδε­ώ­δη του Κου­βα­νέ­ζι­κου λαού. Οι συ­νε­ντεύ­ξεις που δί­νουν οι για­τροί που συμ­με­τέ­χουν στην απο­στο­λή είναι μνη­μεία αλ­τρουι­σμού και αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Δεί­χνουν ακόμη την πλα­τειά συμ­με­το­χή του ια­τρι­κού προ­σω­πι­κού της Κού­βας όπου πα­ρου­σιά­ζε­ται ανά­γκη βο­ή­θειας σε όλους τους λαούς του πλα­νή­τη. «Για μένα αυτή η απο­στο­λή είναι μια εκ­πλή­ρω­ση κα­θή­κο­ντος, αφή­νο­ντας μια κλη­ρο­νο­μιά, δη­λα­δή, να είμαι μέρος της ια­τρι­κής ιστο­ρί­ας της Κού­βας» όπως δη­λώ­νει ο ένας από αυ­τούς.

Όλο τα άρθρο:

« Τιμή μας να δώ­σου­με βο­ή­θεια στην Μο­ζαμ­βί­κη».

Μια ια­τρι­κή Τα­ξιαρ­χία του «Henry Reeve Contingent» ει­δι­κευ­μέ­νη σε κα­τα­στά­σεις κα­τα­στρο­φών και σο­βα­ρών επι­δη­μιών, σώζει ζωές στην αδελ­φή χώρα της Αφρι­κής

Οι ζη­μιές που προ­κλή­θη­καν από τον τυ­φώ­να Idai στη Μο­ζαμ­βί­κη έχει κι­νη­το­ποι­ή­σει για μιά ακόμη φορά την αλ­λη­λεγ­γύη της Κού­βας, με μια ια­τρι­κή Τα­ξιαρ­χία, ει­δι­κευ­μέ­νη σε κα­τα­στά­σεις κα­τα­στρο­φών και σο­βα­ρών επι­δη­μιών, πα­ρέ­χο­ντας βο­ή­θεια στην πόλη του Beira, στην επαρ­χία Sofala. Τα ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να άφη­σαν πίσω τους 468 νε­κρούς, ενώ άλλοι 259 χά­θη­καν στη γει­το­νι­κή Ζι­μπά­μπουε και του­λά­χι­στον 56 στο Μα­λά­ουι.

Πε­ρί­που τρία εκα­τομ­μύ­ρια κά­τοι­κοι της πε­ριο­χής υπέ­στη­σαν ζη­μιές κατά τη διάρ­κεια της κα­ται­γί­δας, που πε­ρι­γρά­φε­ται από το Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ Antonio Guterres ως μία από τις χει­ρό­τε­ρες κα­τα­στρο­φι­κές και­ρι­κές συν­θή­κες στην ιστο­ρία της αφρι­κα­νι­κής ηπεί­ρου.

Τα 40 μέλη της απο­στο­λής πήραν μαζί τους εξο­πλι­σμό για ένα υπαί­θριο νο­σο­κο­μείο, που είναι δώρο της Κού­βας, όπου συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νει χώ­ρους για δια­βου­λεύ­σεις, λει­τουρ­γι­κά δω­μά­τια, κλι­νι­κό και μι­κρο­βιο­λο­γι­κό ερ­γα­στή­ριο, εξο­πλι­σμό απει­κό­νι­σης, και χώρο για 20 κλί­νες.

Πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην ομάδα ει­δι­κοί στην γε­νι­κή ια­τρι­κή (MGI), χει­ρουρ­γι­κή, πα­θο­λο­γία, παι­δια­τρι­κή, Γυ­ναι­κο­λο­γία, ορ­θο­πε­δι­κή, επι­δη­μιο­λο­γία και στις τε­χνο­λο­γί­ες υγεί­ας. Στην ομάδα θα προ­στε­θούν και οι 270 Κου­βα­νοί που ήδη ερ­γά­ζο­νται στη χώρα, μέρος της ια­τρι­κής συ­νερ­γα­σία που έχει πα­ρου­σία από το 1975, όταν κη­ρύ­χθη­κε η ανε­ξαρ­τη­σία.

Ο Δρ Miguel Zorrilla Quiñones, για­τρός γε­νι­κής ια­τρι­κής, από την επαρ­χία του Πινάρ Ντελ Ρίο, δη­λώ­νει στην Γκράν­μα ότι, όταν χτύ­πη­σε η τρα­γω­δία την Μο­ζαμ­βί­κη στις 27 Μαρ­τί­ου, η κυ­βέρ­νη­ση της Κού­βας αμέ­σως πρό­τει­νε την απο­στο­λή αλ­λη­λεγ­γύ­ης και άρ­χι­σε να προ­ε­τοι­μά­ζει την ανα­χώ­ρη­ση με συλ­λο­γή πλη­ρο­φο­ριών σχε­τι­κά με τη θέση και την επι­δη­μιο­λο­γι­κή κα­τά­στα­ση.

Έχει την εμπει­ρία ερ­γα­σί­ας σε άλλες χώρες: πρώτα στην Βε­νε­ζου­έ­λα από το 2001 έως το 2006, στη συ­νέ­χεια στο Πα­κι­στάν, μετά τον σει­σμό του 2006, στην Αγκό­λα (2006-2009) και στη Βρα­ζι­λία (2015-2018).

«Στη Μο­ζαμ­βί­κη πε­ρι­μέ­νω να βρω οι­κο­γέ­νειες με ανά­γκες ια­τρι­κής βο­ή­θειας και θα κα­τα­βά­λου­με κάθε δυ­να­τή προ­σπά­θεια για να επι­λύ­σου­με όλες τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τω­πί­ζουν οι άν­θρω­ποι, όσο το δυ­να­τόν γρη­γο­ρό­τε­ρα.» Ένα πα­ρό­μοιο σχό­λιο εκ­φρά­στη­κε από τον Δρ Ralfys Armando Carbó Sánchez, γυ­ναι­κο­λό­γο στο νο­σο­κο­μείο Pedro Betancourt στην Μα­τάν­σας, ο οποί­ος πα­ρεί­χε υπη­ρε­σί­ες στην πόλη Ebebellín, της Ιση­με­ρι­νής Γου­ϊ­νέ­ας από το 2008 έως το 2010, και αντι­με­τω­πί­ζο­νται ασθε­νείς σε συν­θή­κες που σπά­νια προ­κύ­πτουν στην Κούβα.

«Ήμουν ο μόνος γυ­ναι­κο­λό­γος. Επί­σης ερ­γά­ζο­νται εκεί ένας χει­ρουρ­γός και ένας παι­δί­α­τρος, και δύο για­τροί γε­νι­κής ια­τρι­κής. Διορ­γα­νώ­να­με βάρ­διες στη γε­νι­κή ια­τρι­κή και κάθε ένας από εμάς αντι­με­τώ­πι­ζε όλες τις ασθέ­νειες με τις οποί­ες ο πλη­θυ­σμός έφτα­σε σε κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης. Εάν μια ει­δι­κή κα­τά­στα­ση προ­έ­κυ­πτε τότε κα­λού­νταν ο ει­δι­κός, έτσι ήμα­σταν στο κα­θή­κον 24 ώρες την ημέρα,”, πε­ρι­γρά­φει ο για­τρός.

Υπήρ­χε η ελο­νο­σία, το HIV/AIDS και ο τυ­φοει­δής πυ­ρε­τός, κι έτσι άρ­χι­σε η πρό­λη­ψη και προ­α­γω­γή της υγεί­ας σε πε­ρια­στια­κές πε­ριο­χές και μα­κρι­νά χωριά εξη­γώ­ντας τα υγειο­νο­μι­κά μέτρα για την αντι­με­τώ­πι­ση αυτών των ασθε­νειών. Κατά τη διάρ­κεια αυτών των επι­σκέ­ψε­ων χο­ρη­γού­σαν φάρ­μα­κα για τη θε­ρα­πεία χρό­νιων μη λοι­μω­δων νόσων και προ­χω­ρού­σαν στην διά­γνω­ση πι­θα­νών επι­δη­μιο­λο­γι­κών συν­θη­κών, ενώ συμ­με­τεί­χαν πα­ράλ­λη­λα και στο υπάρ­χον εθνι­κό πρό­γραμ­μα με τίτλο « Ανά­πτυ­ξη χωρίς ελο­νο­σία» συμ­με­τέ­χο­ντας σε ομι­λί­ες σχε­τι­κά με τα μέτρα που πρέ­πει να λαμ­βά­νο­νται για τον έλεγ­χο εξά­πλω­σης της ασθέ­νειας.

«Έχω πολ­λές ιστο­ρί­ες να δι­η­γη­θώ, αλλά ιδιαί­τε­ρα η πε­ρί­πτω­ση μιας έγκυου γυ­ναί­κας που ήρθε να μας σε πολύ σο­βα­ρή κα­τά­στα­ση, με συ­γκί­νη­σε. Εξα­κο­λου­θού­σε να είναι στην δου­λειά της για πέντε ημέ­ρες, με πολύ υψηλή αρ­τη­ρια­κή πίεση. Είχε σπα­σμούς όταν έφτα­σε σε εμάς και χωρίς να δια­θέ­τω πολ­λούς πό­ρους και υλικό, ήμουν σε θέση να σώσω τη ζωή της. Ούτε αυτή ούτε το μωρό πέ­θα­νε. Αρ­γό­τε­ρα με επι­σκέ­φτη­κε αρ­κε­τές φορές για να με ευ­χα­ρι­στή­σει για την βο­ή­θεια μου» λέει ο για­τρός Sánchez.

Επί­σης, έζησε την εμπει­ρία της θε­ρα­πεί­ας γυ­ναι­κών που είχαν απο­βο­λές κάτω από κακές συν­θή­κες υγιει­νής και ανε­πτυγ­μέ­νων λοι­μώ­ξε­ων που οφεί­λο­νται σε αυτές τις μη ασφα­λείς δια­δι­κα­σί­ες. Στις πε­ρι­πτώ­σεις αυτές, ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει όλες τις γνώ­σεις για να βοη­θή­σει τις γυ­ναί­κες, και είναι πε­ρή­φα­νος να πει ότι στα δύο χρό­νια της υπη­ρε­σί­ας του, δεν είχε καμία πε­ρί­πτω­ση μη­τρι­κών θα­νά­των και το πο­σο­στό βρε­φι­κής θνη­σι­μό­τη­τας μειώ­θη­κε.

Ετοι­μά­ζε­ται να φύγει για την Μο­ζαμ­βί­κη, έλαβε ακρι­βείς πλη­ρο­φο­ρί­ες και συμ­με­τεί­χε στα επαγ­γελ­μα­τι­κά σε­μι­νά­ρια για χο­λέ­ρα και ελο­νο­σία, δε­δο­μέ­νου ότι αυτές είναι δύο ασθέ­νειες που μπο­ρούν να προ­κα­λέ­σουν επι­δη­μί­ες μετά από πλημ­μύ­ρες. «Συ­ζη­τή­σα­με το έργο πρό­λη­ψης και προ­φύ­λα­ξης που πρέ­πει να δη­μιουρ­γή­σου­με, κυ­ρί­ως, πα­ρου­σιά­ζο­ντας ενη­με­ρώ­σεις για τα μέτρα προ­στα­σί­ας». Ο ίδιος υπο­βλή­θη­κε σε ια­τρι­κές εξε­τά­σεις για να προσ­διο­ρί­σει τις δικές του πα­ρα­μέ­τρους υγεί­ας και εμ­βο­λιά­στη­κε να απο­τρέ­ψει εν­δη­μι­κές ασθέ­νειες που έχουν εξα­λει­φθεί στην Κούβα. Ανέ­λυ­σε τα μέτρα που πρέ­πει να πάρει για να απο­φύ­γει να αρ­ρω­στή­σει και ενη­μέ­ρω­σε τον ια­τρι­κό του φά­κε­λό του, που θα έπαιρ­νε μαζί του, με την πρό­σφα­τη κλι­νι­κή αξιο­λό­γη­ση.

Από την την πλευ­ρά του, ο νο­σο­κό­μος αναι­σθη­σιο­λο­γί­ας Serguei León Alonso, από την Βίλα Κλάρα, που μόλις έφτα­σε από τη Γουα­τε­μά­λα όπου και υπη­ρέ­τη­σε σε νο­σο­κο­μείο, στην πόλη Ixchiguan, στην επαρ­χία San Marcos, σχο­λί­α­σε, «στη Μο­ζαμ­βί­κη θα αντι­με­τω­πί­σω μια δύ­σκο­λη επι­δη­μιο­λο­γι­κή κα­τά­στα­ση. Πε­ρι­μέ­νω να δω τον πλη­θυ­σμό πολύ λυ­πη­μέ­νο και μέσα στον πόνο, μάρ­τυ­ρες μιας με­γά­λης κα­τα­στρο­φής» είπε ο νε­α­ρός άν­δρας

Δη­λώ­νει ακόμη πε­ρή­φα­νος που έχει επι­λε­γεί για να ερ­γα­στεί σε αυτές τις συν­θή­κες για να δεί­ξει ότι ο αν­θρω­πι­σμός του επαγ­γέλ­μα­τός του, κάτι που έμαθε στα πολλά χρό­νια με­λέ­της αλλά και σαν μέρος της κλη­ρο­νο­μιάς, της ζωής και της σκέ­ψης του Φι­ντέλ Κά­στρο, που εν­στά­λα­ξε στους Κου­βα­νοί την επι­θυ­μία να βοη­θή­σουν αυ­τούς που έχουν ανά­γκη όσο μα­κριά και να ζουν ακόμη και σε απο­μα­κρυ­σμέ­να χωριά, προ­σθέ­το­ντας, «κάθε επαγ­γελ­μα­τί­ας της υγεί­ας πρέ­πει να βρί­σκε­ται όπου το κα­θή­κον τον καλεί».

Ομοί­ως ο Yoanky Baullosa Valdés, 33χρο­νος ψυ­χί­α­τρος στην Πο­λυ­κλι­νι­κή Borrás Pedro του Πινάρ Ντελ Ρίο, έχει την εμπει­ρία της συ­νερ­γα­σί­ας με αυ­τό­χθο­νες πλη­θυ­σμούς στην ορει­νή πε­ριο­χή στους δή­μους Cajigal y Cariacó, στην Βε­νε­ζου­έ­λας Σού­κρε από το 2016 έως το 2018.

Επι­ση­μαί­νει ότι οι Κου­βα­νοι επαγ­γελ­μα­τί­ες έχουν επαρ­κή ακα­δη­μαϊ­κή προ­ε­τοι­μα­σία να προ­σαρ­μο­στούν γρή­γο­ρα στις αλ­λα­γές και να βρουν λύ­σεις στα προ­βλή­μα­τά και των άλλων. Η απο­στο­λή του πε­ρι­λαμ­βά­νει την πα­ρο­χή κλι­νι­κής θε­ρα­πεί­ας για τον το­πι­κό πλη­θυ­σμό αλλά και στους συ­να­δέλ­φους του, οι οποί­οι χωρίς αμ­φι­βο­λία θα ζή­σουν δύ­σκο­λες στιγ­μές, με δε­δο­μέ­νη την πο­λύ­πλο­κη κα­τά­στα­ση που θα αντι­με­τω­πί­σουν στη Μο­ζαμ­βί­κη. «Για μένα αυτή η απο­στο­λή είναι μια εκ­πλή­ρω­ση κα­θή­κο­ντος, αφή­νο­ντας μια κλη­ρο­νο­μιά, δη­λα­δή, να είμαι μέρος της ια­τρι­κής ιστο­ρί­ας της Κού­βας».

πηγη##Ατεχνως

ΑΝΑΠΟΔΑ