Πολιτισμος - Ποιηση

Μαϊ. 17, 2014

ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΩ
Δεν μπορω . Δε γινεται να σηκωθω. Δεν κοιμαμαι.

Ξημερωμα. Στερητικα .
Βαρια. Πολυ. Εκ γονιδιουη χαρμανα. Η ψθχολογικη.

Σεντονια υπνου αργα θροιζουνε
αργα με τυλιγουνε
πολυ σιγα με πανε
διαφανα σχηματα
Νορμιζον
ρευστες μορφες
ρευστα σχηματα περνουνε
ηρεμα μεταξυ τους χαιδευονται
μεχρι να σταθεροποιηθουν σουβλερα σαγωνια
σατανικων πεθαμενων.

Οχι . Κρυωνω. Ζεσταινομαι.
Καυτο παγο στους κροταφους μου βαζουν ν΄ανακουφιστω…

Κοιτα ! Μαμα, κοιτα! Γελανε!
Πως λαμπουν τα δοντια τους ! Α… χρυσες μασελες φορανε!
Πως δεν τους τις εκλεψαν. Κατοχη εχουμε. 1940 …
Σε λιγο μαμα , θα γεννηθω. Κι ο πατερας
στην αυλη, κατω στον Βοτανικο, με τη μανικα
με μεγαλη πιεση, με το νερο, θα με πνιξει…
Πλαι μου , με γυρισμενη την πλατη
να μην τηνε δω, η Παναγια μου κανει πως κοιμαται…

Στο νερο που φοβαμαι ερπω.

Πνιγομαι.
Γι αυτην μονο.

Καθρεφτιζομαι στον καθρεφτη
ηδονιζομαι με το στομα μου
που΄χει κολλησει στ΄αυτι μου.
Αλλο τιποτα. Τιποτ΄αλλο δε βλεπω. Η οραση μου ¨στομα κι αυτι.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ
Μαϊ. 17, 2014

ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ
Φυλας σκοπια - ποια εδαφη ?
Σε χτυπαει κατακεφαλα το νταλα - αγνωστο χρεος.
Και περναει διπλα σου ξυστα
οπως σφαιρα καποιο αδεσποτο αερακι.
Θα χει ξεφυγει απο την αγρια μαχη
μεταξυ ευχης και εκπληρωσης .

Το συλλαμβανεις ανακρινεις ερευνας
φυλλο πορειας - ταχυτατη.
Εν τω μεταξυ καπως διευκολυνεται η αναπνοη
παρατας τη σκοπια - ποια εδαφη?
αρχιζεις ψου ψου ψου τα μυχια
- προσεχε , διαρρεεις μυστικο
πουλας το εθνος για ενα δε συμφερει.

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
Απρ. 25, 2014

Δε χασαμε μονο τον τιποτενιο μισθο μας
Μεσα στη μεθη του παιχνιδιου σας δωσαμε και τις γυναικες μας
Τα πιο ακριβα ενθυμια που μεσα στην κασα κρυβαμε
Στο τελος το ιδιο το σπιτι μας με ολα τα υπαρχοντα.
Νυχτες ατελειωτες παιζαμε , μακρυα απο το φως της ημερας-
Μηπως περασαν χρονια? σαπισαν τα φυλλα του ημεροδειχτη
Δε βγαλαμε ποτε καλο χαρτι, χαναμε χαναμε ολοενα
Πως θα φυγουμε τωρα? που θα παμε? ποιος θα μας δεχτει?
Δωστε μας πισω τα χρονια μαςδωστε μας πισω τα χαρτια μας
Κλεφτες !
Στα ψεματα παιζαμε!

Μ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ 1941 - 1971
Απρ. 25, 2014

Εμαστε φατσα με φατσα
με τον εχθρο μου.
Ενα γραφειο μοναχα μας χωριζει
σα χαρακωμα η σαν ταφος.
Πισω απ τις αξιοπρεπεις μας μασκες
απο πολυ βαθεια ανεβαινει και μας καιει το μισος.
Και να που τουτη τη στιγμη,
τωρα που παιζεται η ζωη μου,
ανακαλυπτω στη μορφη του πως
θα μπορουσα να τον ειχα αγαπησει.
Να που τουτη τη στιγμη ανακαλυπτει
στη μορφη μου
πψσ θα μπορουσε να με ειχε αγαπησει.
Ειμαστε φατσα με φατσα με τον εχθρο μου.
Το μισος
αρχισε να παραμορφωνει τις ευγενικες μας μασκες

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ 1948_ 1954