Ιουν. 22, 2017

Η Σοφια Μαλτεζου προς τους συναδελφους δημοσιογραφους

Απο το Προφιλ της  Manuela Mathioudaki

---------------------------------------- 
Κάτι τρέχει με τον πρόεδρό μας που βρέθηκε- τυχαία ή όχι - στην Πρωτοβουλία για τον ΕΔΟΕΑΠ για την σωτηρία του ταμείου μας ,επομένως και στην ομάδα των 1.000 συναδέλφων που ζήτησαν την έκτακτη γενική συνέλευση. Πρώτη φορά αριστερά ο κ Καρούτζος; Πάει χάλασε ο κόσμος! Να το δούμε κι αυτό και να μη το πιστεύουμε. Ζωσμένος εκρηκτικά ο πρόεδρος , να πηγαίνει στην Αχτσιόγλου, τον Πετρόπουλο, τον Κυριακόπουλο και να ζητάει όχι δανεικά, αλλά μόνιμο πόρο για τους 18.000 ασφαλισμένους της Σισίνη. Και μόλις πάρει αρνητική απάντηση να ανατινάζεται στον αέρα μετά των ομοφύλων. Αφού φυσικά θα έχει στολίσει την κυβέρνηση με τα πιο πικάντικα λήμματα του λεξικού της πιάτσας όπως άι σιχτίρ, άι στον διάβολο, στα τέτοια μου, μα...κες κλπ τα οποία χρησιμοποιεί συχνά στον γραπτό και προφορικό του λόγο προς επίρρωση των επιχειρημάτων ή των αντιρρήσεών του.
Αλλά έχουμε και τον πρόεδρο της ενθάδε κείται αριστερής κυβέρνησης ,τον αγαπητό μας Αλέξη, ο οποίος λέει πως επιτέλους σκοπεύει να ασχοληθεί με τα καθημερινά προβλήματα του πολίτη ,επομένως και με το σιτηρέσιο του λαού. Επομένως και με το φαγητό το δικό μου που εδώ και 15 μέρες ακολουθεί το μενού του Καραγκιόζη: Φασόλια σούπα, φασόλια γιαχνί, φασόλια σαλάτα, φασόλια τηγανητά, φασόλια α λα πολίτα. Θαυμάσια μεσογειακή δίαιτα θα μου πείτε. Καμιά αντίρρηση. Αλλά η γευστική αυτή πανδαισία και η συνακόλουθη οικονομία δεν μου επιτρέπει καν να πληρώσω τον λογαριασμό του ΟΤΕ και της ΔΕΗ.Γιατί νοίκι συν εφορία και φασολάδα μου πάνε 500 ευρω.Τι απομένουν από την κύρια σύνταξη για ηλεκτρικό, τηλέφωνο, νερό, σαπούνι, χαρτί υγείας και το ξεροκόμματο για δυο αδέσποτους σεκιουριτάδες; Χωρίς επικούρηση προβλέπω να ξεμένω εντελώς.Πολλά θέλει να βρεθεί κανείς στον δρόμο;
Και να ήμουν μόνο εγω; Με παίρνουν στο τηλέφωνο άνεργες μανάδες δημοσιογράφοι κλαίγοντας γιατί δεν έχουν γάλα για τα βρέφη τους, οικογενειάρχες δικοί μας που κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους, άλλοι που έχουν να πληρωθούν μήνες.Τρείς συνάδελφοι μου ζήτησαν από ένα δεκάρικο για να βγάλουν τον μήνα. Δεν είναι αστεία πια τα πράγματα.Τα μόνα αστεία είναι αυτά που μας είπε ο φίλος συνάδελφος σύντροφος Φίλης προ ημερών στην ΕΣΗΕΑ.Οτι όπως όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να πάμε κι εμείς στον ΕΟΠΠΥ ,να βουλιάξουμε δηλαδή σε μια δημόσια υγεία, άρρωστη εδώ και χρόνια που η κρίση βύθισε ακόμα περισσότερο στο τέλμα.Αντι να φτιάξουν το σύστημα υγείας ,θέλουν να ξεθεμελιώσουν και τους υγιείς φορείς μιας ανεκτής ασφάλισης.Μας είπε ακόμη ο φίλος Φίλης πως αυτός που περνάει απέναντι από την ΕΣΗΕΑ δεν μπορεί να πληρώνει πιο ακριβά τα προϊόντα λόγω του δικού μας ποσοστούς στο αγγελιόσημο.Παραμύθι.Και τώρα που καταργήθηκε το ποσοστό για μας έγιναν πιο φτηνά τα προϊόντα; Απλώς το Κράτος καρπούται το ποσοστό του αγγελιοσήμου όπως καρπώθηκε και το 1,300 εκ από το ΤΣΠΕΑΘ,όλες δικές μας οικονομίες με τις οποίες εξασφαλίσαμε επικούρηση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χωρίς καμιά κρατική συνεισφορά.
Απέναντι μας δεν έχουμε μόνο το κράτος.Εχουμε και την εργοδοσία, έχουμε και μέρος της κοινής γνώμης, έχουμε μερικές τηλεπερσόνες που θέλουν να μας πείσουν πως 10εκ περιουσία και βίλες στα βόρεια προάστια αποκτούνται από την δουλειά.Λες κι εμείς οι μπακαλόγατοι δεν ξέρουμε πόσα μπορεί κανείς να βγάλει μόνο από την δουλειά του.
Εχουμε και τους συναδέλφους που απογοητευμένοι ή άτολμοι έχουν πάψει να συμμετέχουν , να ψάχνονται, να πιέζουν, να προτείνουν λύσεις, αφήνοντας παρατάξεις, ατομικά συμφέροντα και εγωϊσμούς να δυναμιτίζουν κάθε συλλογική προσπάθεια για βελτίωση όχι μόνο της θέσης των εργαζομένων του κλάδου, αλλά και όλων των εργαζομένων με τους οποίους θα έπρεπε να συμπορευόμαστε αν θέλουμε να γκρεμίσουμε μόνοι μας το τούνελ και να βγούμε στο ξέφωτο.
Με τρίωρες στάσεις και 24ωρες απεργίες των δημοσιογράφων είναι σαν να ποτίζουμε την έρημο με το σταγονόμετρο.
Χρειάζονται μαζικές κινητοποιήσεις , μεθοδευμένοι αγώνες, πάνδημες αντιδράσεις για να ξεφύγουμε από την παγίδα της 40χρονης λιτότητας με την οποία μας απειλούν.Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν μαζευόμασταν 2 εκατομμύρια πολίτες στην πλατεία Συντάγματος ζητώντας από τους εταίρους μας του Βερολίνου να μας δώσουν όσα μας χρωστάνε;
Δεν γίνεται;
Τι λέτε, καλέ! Ένα εκατομμύριο τηλεθεατές βλέπουν κάθε μερα το Σαρβάιβορ .Ας σηκωθούν καμιά φορά από τον καναπέ και ας μεταμορφωθούν σε παίκτες του Σαρβάιβορ στο πεζοδρόμιο ,παλεύοντας για την ίδια τους τη ζωή το μέλλον αυτής της χώρας, τις αξίες και την αξιοπρέπεια των κατοίκων της.
Σε ένα κόσμο όπου αθώοι σφαγιάζονται μπροστα στις κάμερες και αναδεικνύονται ηγέτες τύπο Τραμπ η προσπάθεια επιστροφής στην κοινή λογική είναι δύσκολη.Το ξέρουμε. Ας γυρίσουμε μερικά χρόνια πίσω και ας ξαναζητήσουμε το αδύνατο.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε αυτή την στιγμή είναι να μεταμορφώσουμε τις συνελεύσεις μας σε πεδίο ειρηνικής μάχης όπου ο καθένας θα συμμετέχει με την φωνή του , την αποφασιστικότητά του τις προτάσεις του για βαθιές αλλαγές και στόχο τις δυνάμεις που αντιμάχονται το δίκιο , την ανθρωπιά, την λογική.
Η δημοσιογραφία πρέπει να ξαναγίνει η ψυχή της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας. Ακόμα και οι πιο γενναίοι αγωνιστές λυγίζουν μπροστά στην παραίτηση των συντρόφων τους.Μην αφήνετε μόνους αυτούς που πιστεύουν ακόμα σε σας.Ας είσαστε όλοι στις προγραμματισμένες γενικές συνελεύσειςτου ΕΔΟΕΑΠ για να δώσουμε στη συνάντηση μας άλλο νόημα .Ετοιμοι για την μεγάλη μάχη.
ΣΟΦΙΑ ΜΑΛΤΕΖΟΥ

ΑΝΑΠΟΔΑ