Σχολια

Σεπ. 24, 2016

 

Τον πρώην μάνατζερ της τραγουδίστριας - πορνοστάρ Τζούλιας Αλεξανδράτου, Μένιο Φουρθιώτη, επιστράτευσαν οι καναλάρχες για να επιτεθεί στην ΕΡΤ σαν αντιπερισπασμό για τις άδειες των καναλιών. Σε μία εκπομπή στο Εξτρα, που είχε φωτο από οπίσθια "επωνύμων", προϊόντα κολλαγόνου, ενεχυροδανειστήρια χρυσού, διαζύγια και ξεκατινιάσματα, ρεπορτάζ για τον ... τέως, που έκλαιγε στο Ρίο  στην τελετή βράβευσης των ολυμπιονικών, αναμάσημα της πρόσφατης είδησης για προσλήψεις ελάχιστων συμβασιούχων στην ΕΡΤ (οι ελλείψεις λόγω συνταξιοδοτήσεων είναι πολλές και προφανώς διεκδικούμε κανονικές προσλήψεις και όχι ελαστικές σχέσεις εργασίας), επιχειρήθηκε να πλασαριστεί σαν είδηση το υποτιθέμενο κόστος μισθοδοσίας της ΕΡΤ σαν βάρος εναντίον των πολιτών. Όλα αυτά από ένα κανάλι που έχει ιστορία στα ενοικιαζόμενα συνεργεία δηλαδή στην μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών στα αντίστοιχα ταμεία και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
 
Ρε ούστ που θα μας πλασάρετε και τον Κοκό και θα μιλήσετε και για ενημέρωση...
 
 
για να μην ξεχνάμε βλέπουμε και τις αναρτήσεις αρχείου:
 
 
 
πηγη## Νασος  Μπρατσος
 
ΑΝΑΠΟΔΑ
Σεπ. 21, 2016

 

Αλιευσαμε απο το προφιλ του συναδελφου 
Γιαννη Αποστολοπουλου

μια απολυτα τεκμηριωμενη αναλυση για την εισαγγελικη παρεμβαση σχετικα με το θανατο του Αλεξανδρου Βελιου.

 

Ακούσαμε επανειλημμένα και σε όλους τους τόνους τον δημοσιογράφο Αλέξανδρο Βέλιο να διατυπώνει απόλυτα την πρόθεσή του να φύγει από τη ζωή, για να αποφύγει την ταλαιπωρία και τον βασανισμό εφόσον η ανίατη ασθένειά του έφτανε πλέον στο τελευταίο στάδιο. Να φύγει όρθιος και αξιοπρεπής. Και αντί της αρχικής του απόφασης για μετάβαση στην Ελβετία, όπου επιτρέπεται -και ορθά- η ευθανασία, τελικά προχώρησε ο ίδιος στην Ελλάδα στην αποκληθείσα "μη υποβοηθούμενη ευθανασία".
Και έρχεται η εισαγγελική παρέμβαση να διερευνήσει- ακόμη και με ενδεχόμενη εκταφή- μήπως στην πραγματικότητα ο δημοσιογράφος βοηθήθηκε από κάποιον -πιθανώς γιατρό- στην τελευταία αυτή εξέλιξη.
Το δίκαιο και οι κανόνες του προφανώς τίθενται για να προστατεύουν "εννομα αγαθά" . Και υπάρχουν πράγματι δύσκολες καταστάσεις στις οποίες ορισμένα άτομα κάτω από αψυχολόγητες συνθήκες επιχειρούν το"απονενοημένο".Οπότε καθήκον της κοινωνίας είναι να προστατεύει με κάθε παρέμβαση το αγαθό της ζωής, για όσους σε καταστάσεις ψυχραιμίας και λογικής δεν θα έκαναν τέτοια επιλογή.
Είναι όμως εντελώς διαφορετικό το θέμα της ευθανασίας
στις περιπτώσεις ανίατης ασθένειας, όπου δεν προστατεύεται πιά το αγαθό της ζωής αλλά διασφαλίζετα το ανώδυνο του επικείμενου θανάτου. Και στην περίπτωση του Αλέξανδρου Βέλιου, ακόμα και αν υπήρξε ιατρική βοήθεια, είναι το ίδιο αποτέλεσμα που θα συνέβαινε και στην Ελβετία. Το πρόβλημά του ήταν -δυστυχώς- ανυπέρβλητο και επέλεξε ελεύθερα, ψύχραιμα και συνειδητά να αποφύγει την προθανάτια δοκιμασία.
Η εισαγγελική λοιπόν ευαισθησία, που δεν αποκλείει και την εκταφή, στην συγκεκριμένη περίπτωση με όσα τόσο ξεκάθαρα προηγήθηκαν, εξαντλείται στο γράμμα του Νόμου και δεν προσεγγίζει την ουσία του. Όχι μόνο δεν υπηρετεί την προστασία της ανθρώπινης ζωής, αλλά ίσως προσκρούει και στις διατάξεις περί προστασίας της μνήμης νεκρού, κάτι που αποτελεί και κοινωνική αξίωση...
Για τούτο είναι και εύλογες οι γενικευμένες αντιδράσεις...

 

ΑΝΑΠΟΔΑ

Μαρ. 18, 2016

 

Ακουγα αυτον τον "αριστερο" πρωθυπουργο να μιλα χθες στη τηλεοραση για προσφυγικες ροες, επανεγκτασταση στην Τουρκια , επαναπροωθηση και μου ηρθε ναυτια.Ποσο χαμενος ειναι ο ανθρωπος μεσα στα συμβουλια και στις πολυτελεις αιθουσες της εξουσιας ....Κι ομως ειναι πατερας εχει οικογενεια.

Αυτα τα βραδυα που η θερμοκρασια εχει πεσει σκεφτομαι με ανακουφιση πως αποψε οι γειτονες μου θα κοιμηθουν κατω απο μια στεγη. Πως τα παιδακια δεν θα ειναι πια στις λασπες της Ειδομενης η την παγωνια στην πλατεια Βικτωριας χωρις τουαλετα και μπανιο. Αραγε αυτοι που συσκεπτονται στην Ευρωπη ειναι ανθρωποι η κομπιουτερ; Κρυωνουν, πεινανε, βρομανε οταν δεν κανουν μπανιο; Εχουν ψυχη στα στηθη τους η μονο φουσκωμενα πορτοφολια;

Μου εχει καρφωθει στο μυαλο μια εικονα απο χθες.Την κορη μου να χορευει σε κυκλο με τα παιδια του Γαλαξια στον σκοπο καποιου τραγουδιου Μπολιγουντ.Την χαρα που ενιωσα μεσα απο τα παιδια και την ιδια στιγμη ενα δαγκωμα στην καρδια εναν φοβο και το ομολογω μια ανακουφιση που συνοδευονταν απο ντροπη. Οχι το δικο μου παιδι δεν ηταν  τελειως μεσα στον κυκλο. Ειναιι τυχερο.

Δεν ειναι προσφυγοπουλο.Η δικια μας γενια δεν γνωρισε πολεμο και προσφυγια οπως οι παλιοτερες.Το δικο μου παιδι δεν εχει δει αυτα που τα αλλα παιδια στον κυκλο ειδαν, αυτα που εζησαν οι οικογενειες τους. Δεν στεκεται στην ακρη μελαγχολικο σαν καποια απο τα παιδιακια κοιτωντας τους αλλους με ενα βλεμμα μεγαλου ανθρωπου. Δεν λαχταρα το παιχνιδι το γελιο. Η δικια μου οικογενεια σημερα δεν μετρα νεκρους και χαμενους συγγενεις σκορπισμενους στις τεσσερες γωνιες του κοσμου. Εχουμε το σπιτι μας φτωχικο και μικρο αλλα αγαπημενο.Το σπιτι που χτισαμε με τα χερια μας με τον πατερα μου που μεγαλωνουν τα παιδια μου. Οπως πριν απο λιγο  ειχαν κι αυτοι. Εβλεπα τον κυκλο των παιδιων απο την Συρια κυριως αλλα και το Ιρακ και ενα απο το Πακισταν. Παιδια που μιλουσαν Αγγλικα γιατι πηγαν φροντιστηριο στην χωρα τους. Μαναδες να μιλουν με ενα συννεφο στα ματια. Πατεραδες ορθιους σε μικρες ομαδες ανησυχους και προβληματισμενους η μοναχικους σε καποια γωνια. Οικογενειες αξιοπρεπεις, ευγενεις, με την αγωνια στο βλεμμα με τον θανατο την απωλεια και την καταστροφη στις (προσφατες ) αναμνησεις .

Νιωθω ομορφα που βλεπω τους ανθρωπους στον τοπο που ζω να ειναι εκει για να βοηθησουν. Με κιβωτια απο ειδη πρωτης αναγκης. Με αγαπη φροντιδα και παρουσια.Ο καθενας το λιγο που μπορει. Η Ερμιονιδα ειναι στον καταλογο των πολεων της Ελλαδας.Της χωρας που γεννησε την λεξη φιλοξενεια που ειχε και θεο προς τιμη της. Την χωρα που γεννησε την τραγωδια Ικετιδες του Αισχυλου  .Οχι την τραγωδια επαναπροωθηση του Τσιπρα. Σκεφτομαι με φοβο την στιγμη που αν το αποφασισουν οι μεγαλοι να τους επαναπροωθησουν θα ερθουν εδω τα ΜΑΤ και θα τους στιβαξουν σε λεωφορεια και μετα αεροπλανο η καραβι πισω απο εκει που ηρθαν.Στα στρατοπεδα της "ασφαλους" δολοφονικης ,αντιδημοκρατικης Τουρκιας η στις βομβες και τα χαλασματα της Συριας.

Οι λεξεις ειναι σφαιρες. Σκοτωνουν. Ειναι εκφρασεις σαν το "προσφυγικες ροες" που θυμιζουν τους φουρνους στο Νταχαου. Οι ανθρωποι δεν ειναι λεξεις.Ειναι προσωπα . Ονοματα. Ιστορια. Χαμογελο. Καθε ενας ειναι μοναδικος και ανεπαναληπτος. Εσυ, εγω, αυτος, αυτοι, εμεις. Καθε μικρο αστερακι στον ξενοδοχειο Γαλαξιας ειναι ενας φωτεινος ζεστος ηλιος.

Αποψε δεν μπορεσα να κοιμηθω. Αφιερωνω αυτες τις σκεψεις στους

Σουχαντ, Μαχμουτ, Μωχαμετ , Μωχαμετ, Μωχαμετ, Ραντια, Μπετου, Αμπντουλχακιμ και ολα τα αλλα παιδια που δεν συγκρατησα τα ονοματα τους αλλα το χαμογελο και η θλιψη τους χαραχτηκαν για παντα στο μυαλο μου.

πηγη##Οιολογικη Εναλλακτικη Πρωτοβουλια Ερμιονιδας

ΑΝΑΠΟΔΑ

Φεβ. 11, 2016

 

 

Πριν απο λιγα μολις χρονια ηταν  επιστημονικη φαντασια να δουμε ξενους στρατιωτες στους δρομους της Ελλαδας να σκοτωνουν ανθρωπους.Ξενους ανθρωπους φυσικα στην αρχη. Γιατι στην αρχη οι σκοτωμενοι παντα χωριζονται σε δικους μας και "ξενους "ανθρωπους . Τα σκοτωμενα παιδια χωριζονται σε Δικα μας και Ξενα παιδια. Μετα η εννοια του "αλλου" του "ξενου" να  διευρυνεται σταδιακα μεχρι που αγκαλιαζει ΟΛΟΥΣ τους ανθρωπους.

Τωρα η φαντασια γινεται πραγματικοτητα. Ερχεται το ΝΑΤΟ των μισθοφορων (ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ιδιο συνδικατο)με προσχημα το προσφυγικο.Και τι θα κανει ο ξενος στρατος μπροστα σε μια βαρκα με αοπλα γυναικοπεδα για να την σταματησει; Το μονο που μπορει να κανει ο στρατος. Γιατι ο στρατος εχει οπλα για να τα χρησιμοποιει. Σε επεμβασεις σε αλλες χωρες (μονος η με συμμαχιες), σε δικτατοριες ανοικτες η καλυμενες μεσα στη χωρα (οπως καλα γνωριζουμε οι Ελληνες) και καποτε για την αμυνα της χωρας απο επιθεσεις  αλλων συμμαχικων η μη στρατων (παντα φυσικα μεσα απο συμμαχιες με αλλους φιλιους στρατους).

Οι προσφυγες ειναι φυγαδες αλλων στρατων και πολεμων στις πατριδες τους και ερχομενοι για να βρουν καταφυγιο  και πιθανη σωτηρια εδω που δεν γινεται πολεμος συναντουν αλλους στρατους (η μηπως τους ιδιους;) να τους εμποδιζουν. Να τους λενε γυριστε πισω να πεθανετε.

Και αν δεν ειναι στρατοι ειναι στρατοπεδα συγκεντρωσης (φυλασομενα απο το στρατο)η αγριεμενος οχλος που φοβαται.Τι φοβαται; Την μυρωδια του πολεμου που πλησιαζει. Το χαος τον θανατο το αδιεξοδο. Πιστευουν πως αν οι προσφυγες μεινουν μακρυα θα μεινει και ο πολεμος μακρυα. Ομως ο πολεμος ειναι ηδη εδω με την οικονομικη του μορφη. Την πολιτικη του μορφη.Και το ΝΑΤΟ ερχεται στην Ελλαδα γιατι ο πολεμος ειναι εδω.Εχει αρχισει και αυτοι παιρνουν τα μετρα τους.

Το ΝΑΤΟ ειναι στρατος κατοχης. Οπου παει γινεται κατοχη της χωρας.

Μου ελεγε ο φιλος και συντροφος μου Βασιλης Λαδας πριν φυγει. Σας λυπαμαι γι αυτα που θα ζησετε. Ποσο δικιο ειχε!

πηγη##Οικολογικη Εναλλακτικη Πρωτοβουλια Ερμιονιδας

ΑΝΑΠΟΔΑ

Φεβ. 5, 2016

Μια «άλλη» Γκουέρνικα: η διαχρονικότητα του αντιφασιστικού έργου του Πικάσο μέσα από το ανθρωπιστικό δράμα των προσφύγων του Αιγαίου

Φιλοξενούμενος ο Παναγιώτης Κούτσης //

Μια εικόνα χίλιες λέξεις αναφέρουν κάποιοι παλιοί κινέζοι λαϊκοί σοφοί… το ίδιο το νόημα αυτής η Απωανατολίτικης ρύσης μπορεί να επιβεβαιώσει και  η καθημερινή αντιλαϊκή βαρβαρότητα που βιώνουμε. Όμως πώς μπορεί ένα σκίτσο, μια πολύχρωμη εικόνα, να λειτουργήσει με κοινωνικό μήνυμα, να στηλιτεύσει τα δημόσια πράγματα και να παρουσιάζει όσα δεν μπορούν να ειπωθούν από ανθρώπινο στόμα; Μια πρώτη απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί να την αντλήσουμε από την εμπειρία του καθενός, σε ατομικό επίπεδο όσο και στο σύνολο της κοινωνίας, άλλωστε παρατηρούμε όλο και πιο συχνά την καπιταλιστική κυριαρχία ανά τον πλανήτη, την άτυπη αναπαραγωγή του καταναλωτικού ιμπεριαλισμού πάνω στις ζωές μας, σαφώς όλα αυτά δεν αποτελούν μια σειρά από τυχαία γεγονότα, ο καθένας έχει μεγάλη ευθύνει κλείνοντας τα μάτια σε μεγάλα προβλήματα της εποχής μας: στην φτώχεια, την εξαθλίωση, τα μεγάλα ποσοστά της ανεργίας ιδιαίτερα στις νέες ηλικίες, στην απάθεια και την απογοήτευση από τα δημόσια πράγματα ,στην τελευταία παίζουν τεράστιο ρόλο η αποτυχία των αστικών κυβερνήσεων αλλά και του πολιτικού σκηνικού, ο λαϊκισμός στα πολιτικό επιχειρήματα τόσο από τους αστούς φιλελεύθερους όσο και από τους αριστερούς σοσιαλδημοκράτες, ο ρόλος των πλούσιων ελίτ και ο αξιοπερίεργος ρόλος των αστικών ΜΜΕ.

Ας έρθουμε στο θέμα μας στην διαχρονικότητα του αντιφασιστικού έργου του κομμουνιστή δημιουργού Πάμπλο Πικάσο,στην Γκουέρνικα, ενός αντιπολεμικού πίνακα που καταγράφει την σχέση της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας με το φασισμό, σε σύνθετες συνθήκες ταξικής πάλης ανάμεσα στην αστική δημοκρατία και ακραίες μορφές του καπιταλιστικού συστήματος. Έτσι αυτομάτως το σκίτσο γίνεται χρήσιμο εργαλείο, η οποιαδήποτε έμπνευση του σκιτσογράφου γίνεται εκφραστής του πόνου, του θανάτου, του πολέμου, της ειρήνης και της αλληλεγγύης προς τους πάσχοντες.

Ας καταλάβουμε τι εστί πίκρα, θλίψη, δράμα χωρίς να αναγκαστούμε να ανοίξουμε κάποιο λεξικό…

πηγη##Ατεχνως

ΑΝΑΠΟΔΑ