Ιουν. 13, 2014

Ενωμενοι στον αγωνα

Ηταν αναμενομενο οι καθαριστριες να γινουν συμβολο αγωνα για ολους τους αδικημενους Ελληνες.

Εξ ισου αναμενομενο ηταν να αναλαβει εργολαβικα τον αγωνα τους ενα κομμα και να τον καπελωσει.

Ομως ο αγωνας των καθαριστριων ( θαπρεπε να το αντιληφθουν και οι ιδιες ) ειναι ο δικος τους αγωνας και δεν χρειαζεται προστατες. 

Οι Αναρχικοι που τους συμπαραστεκονται το κανουν μονο γιατι αναγνωριζουν και εκτιμουν τον αγωνα τους .

Και θα πηγαινουν οσο ο αγωνας συνεχιζεται ασχετα με το τι θελουν και τι δεν θελουν οι εκπροσωποι των κομματων και των συνδικατων.

Και δεν ειναι χωρος εκει για να λυσουμε τις διαφορες μας με το Ροσιναλτε.

Κι οσο οι καθαριστριες παραμενουν στο δρομο θα υπαρχει εστω μια ταξη που δεν θα εχει λοβοτομηθει και καποια στιγμη θα καταλαβουν οτι δαν θα τους δικαιωσει καμια ΑΔΕΔΥ κανενα δικαστηριο και κανενας ΣΥΡΙΖΑ .

Οτι κερδισουν θα το κερδισουν επειδη επι 9 μηνες ειναι στους δρομους και δεν μπηκαν στο καβουκι τους οπως οι αλλοι απολυμενοι Ελληνες.

Ας μη συμβουλευονται λοιπον τους βουλευτες για το αν κρινουν σκοπιμο να αποδεχτουν τους Αναρχικους .

Οταν δινουμε εναν αγωνα αποδεχομαστε ολους οσους μας συμπαριστανται.

Δεν επιλεγουμε ως συμπαραστατη τον πιο ισχυρο οπως δεν επιλεγουμε να μας δικαιωσουν τα αστικα δικαστηρια κι τα αστικα κομματα. 

Αλλα και παλι ειναι δικαιωμα τους να ελπιζουν και να πιστευουν σε οτι θελουν, εμεις δεν επιλεγουμε στρατοπεδα .

Ειμαστε παντα με αυτους που αγωνιζονται.

      Μεντα