Οκτ. 20, 2016

Χρηστος Κασιμης... Ο πρωτος δολοφονημενος ανταρτης πολης

20/10/1977: Χρήστος Κασίμης. 

 

Του Γ. Γ

«O Χρήστος Κασίμης δεν ήταν από εκείνους που έπαιρναν το λόγο και προσπαθούσαν να εντυπωσιάσουν το ακροατήριό τους. Oυδέποτε μιλούσε για την πλούσια αντιστασιακή του δράση, ως ένα από τα στελέχη της οργάνωσης «20 Oκτώβρη».  Hταν ένας σεμνός άνθρωπος, ένας ακέραιος αγωνιστής, που η ικανότητά του ήταν να κινητοποιεί τη σκέψη των ανθρώπων γύρω του, επίμονος και ακούραστος, πραγματικό παράδειγμα προς μίμηση.Eνας χαρισματικός άνθρωπος που τιμούσε την ιδιότητα του κομμουνιστή».

Χρήστος Τσιγαρίδας – Εφετείο ΕΛΑ 21/10/2009

Ξημέρωνε 20 Οκτώβρη 1977. Τέσσερις αντάρτες πόλης του Ενοπλου Λαϊκού Αγώνα προσπαθούν να τοποθετήσουν εκρηκτικούς μηχανισμούς σε Γερμανική επιχείρηση, στο εργοστάσιο της AEG στου Ρέντη σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δολοφονία μαχητών της RAF από το Γερμανικό κράτος. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, εντοπίζονται από μπάτσους και ακολουθεί σφοδρή μάχη. Τραυματίζεται από σφαίρα σοβαρά στο κεφάλι το ιδρυτικό μέλος του ΕΛΑ Χρήστος Κασίμης καθώς και δυο μπάτσοι (Στεργίου και Πλέσσας).

Την επομένη 21/10 η σφαίρα που δέχτηκε ο Χ. Κασίμης αποδεικνύεται θανατηφόρα και ο αντάρτης πόλεων αφήνει την τελευταία του πνοή. 
Σε δυο μέρες γίνεται η κηδεία του με την νεκρώσιμη πομπή προς το νεκροταφείο στο Χαλάνδρι να μετατρέπεται σε διαδήλωση. Χιλιάδες κόσμου με σφιγμένες γροθιές και συνθήματα όπως «ένας στο χώμα, χιλιάδες στον αγώνα», «το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει», συνοδεύουν τον αγωνιστή στην τελευταία του κατοικία  με την γυναίκα του Αλεξάνδρα Κασίμη να τον αποχαιρετά: «Η κόρη μας και εγώ σ΄ ευχαριστούμε για τον αγώνα σου. Ξέρω οι λαϊκοί αγωνιστές δεν χάνονται. Έχω εμπιστοσύνη στους συντρόφους σου και τους ευχαριστώ»...

Ο Χ. Κασίμης ήταν ο πρώτος αντάρτης πόλης του ΕΛΑ, που έπεσε νεκρός, με δεύτερο τον Χρήστο Τσουτσουβή.

Ο Ενοπλος Λαϊκός Αγώνας ήταν μια οργάνωση που έδρασε για μια εικοσαετία. Εχει αναλάβει την ευθύνη για περίπου 450 βομβιστικές ενέργειες, ενώ η μαζικότητα του καθώς και η έντυπη δραστηριότητά του είναι πρωτοφανή για τα μεταπολιτευτικά χρονικά.
Υπολογίζεται ότι εκατοντάδες άτομα πέρασαν απ’ τις γραμμές του, ενώ το περιοδικό του «Αντιπληροφόρηση», το οποίο κυκλοφόρησε από το Μάη του 1975 μέχρι το Φλεβάρη του 1982, σε 44 τεύχη, και στα οποία βρίσκουμε μια πλούσια καταγραφή των εργατικών και νεολαιίστικων κινητοποιήσεων των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης, διαβάστηκε από δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες.

Εν κατακλείδι:

Ο Χρήστος Κασίμης ήταν έναν αγωνιστής που έπεσε μαχόμενος στον αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση. Ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας ήταν μια οργάνωση με δράση στην υπηρεσία της εργατικής τάξης και του λαού.
(Η εκτίμηση της ορθότητας των τακτικών επιλογών του και του πολιτικού του σκεπτικού, δεν αφορά το κράτος και τους μηχανισμούς του, αλλά το επαναστατικό κίνημα και τις διαδικασίες συζήτησης στο εσωτερικό του). 
 
πηγη## ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
 
 
Και απο το προφιλ της
 

Ο πρώτος νεκρός Αντάρτης Πόλης στην Ελλάδα.
Χρήστος Κασίμης! Ιδρυτικό μέλος του ΕΛΑ.
Πυροβολήθηκε στο κεφάλι (διαμπερές τραύμα) από αστυνομικούς
Έπεσε μαχόμενος στις 20/10/1977 έξω από τον περίβολο της γερμανικής AEG στου Ρέντη, όπου με άλλους τρεις συντρόφους του από τον ΕΛΑ, επιχείρησαν να τοποθετήσουν εκρηκτικές βόμβες και να ανατινάξουν εγκαταστάσεις και υποδομές της εταιρίας, σε ένδειξη έμπρακτης, μαχητικής διαμαρτυρίας για τις «αυτοκτονίες» στα κελιά τους, των ηγετικών στελεχών της RAF Α.Μπάαντερ, Γκ.Εσλιν και Γ.Ράσπε.
Στις 21/10/1977 αφήνει την τελευταία του πνοή.
Το ίδιο βράδυ τοποθετούνται βόμβες και γράφονται συνθήματα στο στρατιωτικό γερμανικό νεκροταφείο στο Διόνυσο:
«1944:Αντάρτες ΕΛΑΣ, 1977:Αντάρτες πόλης» και
«Βία στη βία του κράτους».
Από την αστυνομία ανακοινώνεται, ότι δολοφονήθηκε από τους συντρόφους του…!!! και συλλαμβάνεται για το λόγο αυτό ο Γιάννης Σερίφης.
Ακολουθεί μαραθώνιος δικών και την περίοδο της τρομοϋστερίας παραπέμπεται σε δίκες και ο αδελφός του, Μιχάλης Κασίμης, κατηγορούμενος για συμμετοχή στον ΕΛΑ, στην 1η Μάη κλπ και για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Ραφτόπουλου, τότε Προέδρου της δοτής ΓΣΕΕ. (ο Μιχάλης Κασίμης και στις δύο δίκες, που παραπέμφθηκε αθωώθηκε ομόφωνα)
Στης 24/10/1977 δημοσιεύεται κείμενο της «Ε.Ο. ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΣΙΜΗΣ», όπου αναφέρονται με κάθε λεπτομέρεια οι ενέργειες της ομάδας αυτής του ΕΛΑ, που επιχείρησαν την ανατίναξη της AEG, καθώς και οι συνθήκες δολοφονίας του Χρήστου Κασίμη από δύο αστυνομικούς με πολιτικά. *
Η φωτογραφία του νεκρού Χρήστου Κασίμη, που διοχετεύθηκε από την αστυνομία και δημοσιεύθηκε στον Τύπο της εποχής είναι ανατριχιαστική..
Ο Χρήστος Κασσίμης, σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση που υπέγραψαν ο τότε προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Πειραιά Μ. Πούλης και ο ιατροδικαστής Δ. Μπούκης, βρήκε τον θάνατο συνεπεία «διαμπερούς τραύματος κεφαλής εκ βλήματος πυροβόλου όπλου μικρού διαμετρήματος»
Το αίτημα της οικογένειας να παρίσταται πραγματογνώμονας-εκπρόσωπός της στη νεκροτομή δεν γίνεται δεκτό από την Εισαγγελία του Πειραιά...
Λίγες μέρες μετά την δολοφονία του αφήνονται από τους συντρόφους του, στις ταχυδρομικές θυρίδες των δικηγόρων της οικογένειας, τρεις φάκελοι, που περιείχαν προσωπικά έγγραφα του Χ. Κασσίμη, ενώ έξω από τους φακέλους είναι δακτυλογραφημένη η φράση «Για τη γυναίκα του Χρίστου. Να ενημερωθεί ο πατέρας του»
Υπήρξε βασικό στέλεχος της αντιδικτατορικής οργάνωσης «20ης Οκτώβρη» και διαφωνώντας μετά την πτώση της Χούντας, με την εγκατάλειψη του ένοπλου αγώνα στην Ελλάδα, συγκρότησε με άλλους συντρόφους του τον ΕΛΑ, την μαζικότερη ένοπλη οργάνωση στην Ελλάδα, με εκατοντάδες ενέργειες στην ιστορική της διαδρομή!
Πρωτεργάτης στην έκδοση της Αντιπληροφόρησης, ιδεολογικοπολιτικού περιοδικού παρέμβασης του ΕΛΑ!
Επαναστάτης Κομμουνιστής, για τον οποίον ο Χρήστος Τσιγαρίδας, στη δίκη του ΕΛΑ, είπε, μη μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά του, ότι, ήταν τέτοια η ακτινοβολία της προσωπικότητάς του και ο βαθμός της επαναστατικής του συνείδησης και ακεραιότητας, που αν ζούσε, σίγουρα θα γραφόταν αλλιώς η ιστορία στην Ελλάδα!
Έφυγε συνοδευόμενος στο νεκροταφείο Χαλανδρίου από χιλιάδες συγγενείς, φίλους και σύντροφους, που σήκωναν στους ώμους το φέρετρό του
Οι σύντροφοί του, στον ένοπλο αγώνα, και τότε και τώρα, από όποια πλευρά και αν βρίσκονται, συνεχίζουν να τον τιμούν..

Φωτογραφία της Aleka Zorbala.
Φωτογραφία της Aleka Zorbala.
 
 
ΑΝΑΠΟΔΑ