Θέματα Ιατρικά και όχι μονο

Μαϊ. 25, 2017

Πηγή: teleSUR
Μετάφραση: Αλεξάνδρα Ζουμπαταίου

 

Το έργο των Κουβανών γιατρών του «Τμήματος Χένρι Ρίβ», που ειδικεύεται στις καταστροφές και τις σοβαρές επιδημίες, βραβεύεται για άλλη μια φορά. Η ιατρική ομάδα, την οποία δημιούργησε ο Φιντέλ Κάστρο, θα λάβει αυτή την εβδομάδα το βραβείο μνήμης Dr. Lee Jong-Wook για τη δημόσια υγεία από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.

Η «διεθνιστική ταξιαρχία», όπως συχνά την αποκαλούν αναγνωρίζεται για το έργο αλληλεγγύης της σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς και για την εξαιρετική συμβολή της στη δημόσια υγεία.

Συγκεκριμένα, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας επικροτεί το έργο της ομάδας για την καταπολέμηση του ιού Έμπολα στη Σιέρρα Λεόνε, τη Λιβερία και τη Γουινέα, όπου η Κούβα έστειλε περισσότερους από 250 εργαζόμενους κατά την περίοδο έξαρσης του ιού, το 2015. Για αυτό το έργο τους ήταν υποψήφιοι για το Νόμπελ Ειρήνης την ίδια χρονιά.

Αυτή την στιγμή, η ταξιαρχία βρίσκεται στο Περού, βοηθώντας χιλιάδες ανθρώπους που επλήγησαν από θανατηφόρες βροχοπτώσεις και πλημμύρες το μεγαλύτερο μέρος αυτού του χρόνου.


Προβολή
 εικόνας στο Twitter
Ο Κουβανός υπουργός Δημόσιας Υγείας Roberto Morales Ojeda θα ηγηθεί της κουβανικής αντιπροσωπείας στην 70η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας, όπου η ταξιαρχία θα λάβει το βραβείο της την Παρασκευή.

Η ταξιαρχία του Χένρι Ριβ δημιουργήθηκε από τον Φιντέλ Κάστρο στις 19 Σεπτεμβρίου 2005. Οι πρώτες τους αποστολές ήταν στη Γουατεμάλα και στο Πακιστάν, που αντιμετώπιζαν τις συνέπειες ενός τυφώνα και ενός καταστροφικού σεισμού αντίστοιχα.

ΑΝΑΠΟΔΑ

Μαϊ. 14, 2017

Μία Αμερικανίδα με καρκίνο που επισκέφτηκε την Κούβα για να κάνει τις ενέσεις CIMAvax μιλά στο BBC

Tο εμπάργκο των ΗΠΑ στην Κούβα μετράει περισσότερα από 50 χρόνια -επεκτάθηκε απολύτως και σε όλες τις εξαγωγές, μεταξύ των οποίων τα τρόφιμα και τα φάρμακα, στις 7 Φεβρουαρίου του 1962.

Αλλά τώρα, για πρώτη φορά, δοκιμάζεται στη Νέα Υόρκη ένα μοναδικό φάρμακο το οποίο δημιουργήθηκε στην Κούβα.

Όμως, παρά το γεγονός ότι είναι ήδη υπό δοκιμή στη Νέα Υόρκη, υπάρχουν Αμερικανοί καρκινοπαθείς που αψηφούν το εμπάργκο και πηγαίνουν για θεραπεία στην Αβάνα.

Το BBC φέρνει στο φως την ιστορία της 74χρονης Αμερικανίδας καρκινοπαθούς Judy Ingels, μιλά με μία Κουβανή επίσης καρκινοπαθή, τη γιατρό-ογκολόγο της, αλλά και τον Αμερικανό ανοσολόγο, πρόεδρο του Ινστιτούτου που δοκιμάζει το φάρμακο στις ΗΠΑ.

Η Judy βρίσκεται με την οικογένειά στην Αβάνα εδώ έξι ημέρες. Εκτός από τα αξιοθέατα και την τοπική κουζίνα, η Judy απολαμβάνει την περιπλάνηση. Είναι φωτογράφος και η αποικιακή αρχιτεκτονική της παλιάς πόλης τη γοητεύει.

Αλλά ο λόγος του ταξιδιού είναι ότι η Judy θα κάνει τις πρώτες ενέσεις με Cimavax.

Πρόκειται για το φάρμακο που αναπτύχθηκε στην Κούβα και το οποίο, όπως έδειξαν οι δοκιμές, παρατείνει για μήνες, ακόμη και χρόνια, τη ζωή των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα. Πηγαίνοντας από την πατρίδα της, την Καλιφόρνια, στην Κούβα, η Judy παραβιάζει τον νόμο.

cuba2

Το αμερικανικό εμπάργκο κατά της Κούβας μετράει περισσότερο από πέντε δεκαετίες και μολονότι οι σχέσεις των δύο χωρών βγήκαν από τον πάγο με την ιστορική επίσκεψη του τέως Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, η αναζήτηση ιατρικής περίθαλψης στην Κούβα δεν επιτρέπεται ακόμα για τους Αμερικανούς πολίτες.

«Δεν με απασχολεί» λέει η Judy. «Για πρώτη φορά ελπίζω πραγματικά».

Τον Δεκέμβριο του 2015 διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα σταδίου 4. «Ο ογκολόγος μου στις Ηνωμένες Πολιτείες μου λέει ότι είμαι η καλύτερη ασθενής του, αλλά έχω αυτή τη θανατηφόρα ασθένεια…» Ο γιατρός της δεν ξέρει ότι η Judy πήγε στην Κούβα.

Μάλιστα, όταν τον ρώτησε για το Cimavax, της απάντησε ότι δεν το έχει ακούσει.

«Αλλά εμείς το ψάξαμε, κάναμε έρευνα και διαβάσαμε καλά πράγματα», λέει η Judy. Από τον Ιανουάριο, το Cimavax έχει δοκιμαστεί σε ασθενείς στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, αλλά δεν είναι ακόμα διαθέσιμο στις ΗΠΑ.

Ο σύζυγός και η κόρη της μένουν στο Διεθνές Κέντρο Υγείας La Pradera, δυτικά της Αβάνα. Το εν λόγω νοσοκομείο δέχεται κυρίως ξένους. Και μάλιστα, έτσι όπως είναι διαμορφωμένο, με πισίνα, φοίνικες και μεγάλα φωτεινά ανοίγματα ιδανικά για περιπάτους, περισσότερο θυμίζει τροπικό ξενοδοχείο, παρά νοσοκομείο.

Το ταξίδι από την Καλιφόρνια στην Κούβα μαζί με τα αποθέματα του Cimavax, τις προμήθειες δηλαδή, που θα πάρει μαζί της η Judy στην Αμερική, θα κοστίσουν στην οικογένεια Ingles κάτι παραπάνω από 15.000 δολάρια.

Το Cimavax καταπολεμά τον καρκίνο διεγείροντας το ανοσοποιητικό απέναντι σε μια πρωτεΐνη στο αίμα που προκαλεί την ανάπτυξη του καρκίνου του πνεύμονα. Μετά από μια περίοδο επαγωγής, οι ασθενείς λαμβάνουν ως συνέχεια της θεραπείας μία μηνιαία ενέσιμη δόση (περίοδος συντήρησης).

Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι οι σπουδαίες βιοτεχνολογικές καινοτομίες της Κούβας μπορούν εν μέρει να εξηγηθούν από το αμερικανικό εμπάργκο -σημείο στο οποίο ο Κάστρο επανερχόταν ξανά και ξανά.

Αυτό σημαίνει ότι η Κούβα έπρεπε να παράγει τα φάρμακα στα οποία δεν μπορούσε να έχει πρόσβαση ή να αντέξει οικονομικά την εισαγωγή τους. Φάρμακα όπως το Cimavax θεωρούνται low-tech products και αναπτύχθηκαν απευθυνόμενα στον πληθυσμό της Κούβας.

Η εν λόγω βιομηχανία απασχολεί 22.000 επιστήμονες, τεχνολόγους και χημικούς μηχανικούς και εξάγει φάρμακα σε πολλά μέρη του κόσμου, αλλά όχι στις ΗΠΑ.

Και παρότι οι Κουβανοί δεν αποκαλύπτουν το κόστος παραγωγής, η θεραπεία είναι φθηνότερη από άλλες.

Για τους Κουβανούς το σύστημα υγείας είναι δημόσιο και ως εκ τούτου δωρεάν για όλους τους πολίτες.

Η Lucrecia κάνει όνειρα για το μέλλον

Η 65χρονη Κουβανή, Lucrecia de Jesus Rubillo έμαθε τον περασμένο Σεπτέμβριο ότι είχε δύο, το πολύ, τρεις μήνες ζωή. Ένας πόνος στο πόδι αποδείχτηκε καρκίνος του πνεύμονα σταδίου 4.

Η Lucrecia υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία -όπως λέει, ήταν μεγάλη η δοκιμασία – αλλά τα παιδιά της τής ζήτησαν να πολεμήσει τη νόσο και εκείνη προσπάθησε να κρατηθεί δυνατή.

Η Lucrecia

Η Lucrecia

Μετά τις ακτινοβολίες, η Lucrecia άρχισε τις ενέσεις με Cimavax.

Τώρα, αισθάνεται δυνατή. Μπορεί να ανέβει ξανά τα σκαλιά των πέντε ορόφων όπου βρίσκεται το διαμέρισμα της, ενώ ο επίμονος βήχας έχει μειωθεί. «Ίσως πάω στην Ισπανία να επισκεφθώ το παιδί μου. Νιώθω ευτυχισμένη και κάνω όνειρα για το μέλλον, αλλά αισθάνομαι και θλίψη. Έχω χάσει πολλούς φίλους από καρκίνο. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είχαν την ευκαιρία που είχα εγώ με τις ενέσεις αυτές. Αισθάνομαι προνομιούχος» λέει η Lucrecia στο BBC.

Η γιατρός της, Elia Neninger, ογκολόγος στο Νοσοκομείο Hermanos Ameijeiras στην Αβάνα, είναι μία από τους γιατρούς οι οποίοι πρωτοστάτησαν στη δοκιμή του Cimavax σε ασθενείς ήδη από τη δεκαετία του 1990.

 

Η Κουβανή ογκολόγος Elia Neninger

Η Κουβανή ογκολόγος Elia Neninger

«Η Lucrecia έφτασε τόσο καταβεβλημένη από την ασθένειά ώστε ήταν σε αναπηρική καρέκλα όταν την πρωτοείδα» θυμάται η Neninger. Τώρα ο όγκος στον πνεύμονα έχει εξαφανιστεί και δεν υπάρχουν βλάβες στο συκώτι της. Με το Cimavax βρίσκεται σε φάση συντήρησης».

Οι ογκολόγοι στην Κούβα δεν μιλούν για θεραπεία του καρκίνου, αλλά για έλεγχο της νόσου και μετατροπή της σε χρόνια ασθένεια.

«Έχω τέσσερις ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που ζουν 10 χρόνια μετά τη διάγνωση» λέει η Elia Neninger.

Ωστόσο, το Cimavax δεν βοηθά όλους τους ασθενείς. Το 20% των καρκινοπαθών δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία, λέει η Neninger, είτε επειδή η ασθένεια είναι σε πολύ προχωρημένο στάδιο, είτε επειδή ή σχετίζεται με άλλες ασθένειες που καθιστούν τη θεραπεία πιο δύσκολη.

«Εντυπωσιασμένος» ο πρόεδρος του αμερικανικού ινστιτούτου που δοκιμάζει το φάρμακο

Παρ ‘όλα αυτά, ο δρ Kelvin Lee, ανοσολόγος και πρόεδρος του Roswell Park Cancer Institute στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, όπου διεξάγονται οι αμερικανικές δοκιμές του Cimavax, δηλώνει εντυπωσιασμένος.

Είναι η πρώτη φορά που φάρμακο από την Κούβα δοκιμάστηκε στις ΗΠΑ και χρειάστηκε ειδική άδεια λόγω του εμπάργκο.

«Η θεραπεία του καρκίνου γίνεται όλο και πιο ακριβή στις ΗΠΑ», λέει ο Lee. Ένα φθηνό εμβόλιο που θα μπορούσε να χορηγηθεί σε επίπεδο πρωτοβάθμιας περίθαλψης είναι πολύ σημαντικό. Και πιστεύει ότι είναι πιθανό πως το Cimavax θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί επίσης και για την πρόληψη του καρκίνου του πνεύμονα.

«Εάν μπορούσαμε να εμβολιάσουμε τους μανιώδεις καπνιστές για να προλάβουμε, να εμποδίσουμε την πιθανότητα να πάθουν καρκίνο του πνεύμονα, θα είχε τεράστιο αντίκτυπο στη δημόσια υγεία τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και διεθνώς» λέει ο Lee.

Ο δρ Kelvin Lee, πρόεδρος του Roswell Park Cancer Institute

Ο δρ Kelvin Lee, πρόεδρος του Roswell Park Cancer Institute

Όμως, οι δοκιμές του Cimavax στις ΗΠΑ άρχισαν πολύ πρόσφατα, μόλις τον Ιανουάριο και οι Αμερικανοί θεωρούν ότι είναι πρώιμο να εξαχθούν συμπεράσματα.

Επιπλέον, όπως γράφει το BBC, υπάρχει και πολιτική αβεβαιότητα. Στην προεκλογική εκστρατεία του, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι θα αντιστρέψει τη σταδιακή αποκατάσταση των σχέσεων με την Κούβα που ξεκίνησε ο Ομπάμα, εκτός αν υπάρξει πολιτική αλλαγή στο νησί.

Υπάρχει ωστόσο, μια μεγάλη εκλογική περιφέρεια Αμερικανών (ο λόγος για το Μαϊάμι) που πιστεύει ότι η Κούβα δεν αξίζει το είδος της αναγνώρισης που προκύπτει από τη σχέση της Αβάνας με το Roswell Park Cancer Institute.

Ο Lee θεωρεί ότι τα όποια πολιτικά επιχειρήματα κατά της συνεργασίας των ΗΠΑ-Κούβας είναι άστοχα.

«Το υγραέριο που βάζουμε στα αυτοκίνητά μας, τα iPhones που χρησιμοποιούμε, τα παπούτσια που αγοράζουμε, όλα προέρχονται από χώρες με τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν θεμελιώδεις διαφορές όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών, την ελευθερία λόγου, τις προσωπικές ελευθερίες. Ας συνεργαστούμε όμως, μαζί τους σε τομείς που ωφελούν τους πολίτες και των δύο χωρών».

Οι ελπίδες της Judy

Η Judy και ο σύζυγος της δεν ανησυχούν -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- για την απαγόρευση των αμερικανικών αρχών.

«Τους είπα ότι πηγαίνω στην Κούβα για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Να μάθω για τον καρκίνο και θεραπεία του! Είμαι πολύ ειλικρινής άνθρωπος, αλλά αν χρειαστεί θα το κάνω, θα πω ψέματα» λέει η Judy.

Η Judy με τον σύζυγο και την κόρη της

Η Judy με τον σύζυγο και την κόρη της

Οι Ingels θα ξέρουν αν το φάρμακο έχει αποτέλεσμα σε τρεις μήνες, όταν η Judy υποβληθεί εκ νέου σε μαγνητική τομογραφία.

Η κόρη της είναι νοσοκόμα και θα κάνει τις ενέσεις με Cimavax στη μητέρα της όταν επιστρέψουν στην Καλιφόρνια.

«Ακόμη και αν ο όγκος παραμείνει σταθερός ως προς το μέγεθος και δεν μεγαλώσει, θα είμαστε ευχαριστημένοι» λέει. «Εάν ο όγκος συρρικνωθεί, θα είναι ένα πραγματικό θαύμα…».

Πηγή: Ατεχνως

ΑΝΑΠΟΔΑ

 

Μαρ. 6, 2017

Το υπ. Υγείας της Σερβίας φέρνει το κουβανέζικο εμβόλιο CimaVax-EGF, κατά του καρκίνου του πνεύμονα, παρακάμπτοντας την αδιαφορία (!) των φαρμακοβιομηχανιών

 

ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ.-- Την ένταξη του κουβανέζικου εμβολίου κατά του καρκίνου του πνεύμονα CimaVax EGF στη λίστα φαρμακευτικών σκευασμάτων, ώστε να ξεπεραστεί η αδιαφορία (!) των φαρμακοβιομηχανιών να το διαθέσουν στη Σερβία λόγω του πολύ μικρού περιθωρίου κέρδους επιβεβαίωσε χτες το υπουργείο Υγείας της Σερβίας.

Εκπρόσωπος του υπουργείου επιβεβαιώνοντας νωρίτερα δημοσίευμα της εφημερίδας «Βέτσερνιε Νόβοστι» ότι ολοκληρώνονται οι διαδικασίες για την εισαγωγή του κουβανέζικου εμβολίου σημείωσε ότι το αργότερο μέχρι τον Αύγουστο θα αρχίσει να διατίθεται στη σερβική αγορά.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας, η συμφωνία για την εισαγωγή του κουβανέζικου εμβολίου στη Σερβία κλείστηκε στη διάρκεια αποστολής επιτροπής του σερβικού υπουργείου Υγείας στην Κούβα όπου ολοκλήρωσε πριν από τρεις μέρες τις συνομιλίες με εκπροσώπους του Κέντρου Μοριακής Ανοσολογίας (CIMAB) στην Αβάνα. Το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το σερβικό υπουργείο είναι η αδιαφορία των φαρμακευτικών εταιρειών για την εισαγωγή του συγκεκριμένου εμβολίου, με δεδομένο ότι διατίθεται σε πολύ χαμηλή τιμή από την Κούβα και το περιθώριο κέρδους είναι μικρό! Η ψυχρή έως αδιάφορη στάση των φαρμακοβιομηχάνων στη Σερβία (και όπου αλλού στον καπιταλιστικό κόσμο...) δεν προκαλεί κατάπληξη. Είναι αναμενόμενη, αφού η υγεία και η έρευνα στην ιατρική δεν έχουν γνώμονα τον άνθρωπο αλλά το κέρδος.

Σε κάθε περίπτωση, το σερβικό υπουργείο Υγείας προσανατολίζεται στην ένταξη του εμβολίου στη λίστα των φαρμακευτικών παρασκευασμάτων, ώστε να μπορεί να εισάγεται από κάθε εμπορική εταιρεία.
πηγη## οικοδομος
ΑΝΑΠΟΔΑ
Ιαν. 27, 2017

 Γράφει η Αριάδνη Λουκάκου.

Η Kay Redfield Jamison είναι καθηγήτρια ψυχιατρικής στο Johns Hopkins School of Medicine, αναγνωρισμένη παγκοσμίως αυθεντία σε θέματα μανιοκατάθλιψης και μανιοκαταθλιπτική η ίδια.

Το βιβλίο της «An Unquiet Mind» είναι μια συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία της δικής της μάχης με τη μανιοκατάθλιψη. «Διατηρώ πολύ σοβαρές επιφυλάξεις για το αν μπορεί κανείς να κατανοήσει πραγματικά αυτή την ασθένεια, αν δεν υποφέρει ο ίδιος από αυτή», γράφει. Εγώ νομίζω ότι μπορώ να την κατανοήσω.

Είμαι μανιοκαταθλιπτική. Βέβαια, τώρα πια, δεν χρησιμοποιούν τον όρο μανιοκατάθλιψη. Έχει αντικατασταθεί με τον λιγότερο τρομακτικό (και ίσως περισσότερο ακριβή) όρο διπολική διαταραχή (bipolar disorder).

Πρόκειται για μια ψυχική διαταραχή που επηρεάζει τη διάθεση. Επηρεάζει τη ζωή σου και αυτή των γύρω σου, επηρεάζει τις σχέσεις σου, τη δουλειά σου, το σώμα σου, την υγεία σου. Απειλεί τη ζωή σου.

Η μανιοκατάθλιψη είναι από τις ασθένειες με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας στις νεαρές ηλικίες παγκοσμίως. Αυτοκτονίες όταν είσαι down, ατυχήματα όταν είσαι high. «Η βοήθεια που θα λάβεις και η επικοινωνία που θα έχεις με τον θεραπευτή σου, είτε αυτός είναι γιατρός είτε ψυχοθεραπευτής, είναι πάρα πολύ σημαντική.

Μπορεί να σε σώσει, αλλά μπορεί και να σε καταστρέψει». Τα καλά νέα είναι ότι αντιμετωπίζεται φαρμακευτικά. Μπορείς να ζήσεις μια απόλυτα φυσιολογική ζωή, αρκεί να παίρνεις τα φάρμακά σου. Χωρίς σοβαρές παρενέργειες σημειωτέον.

Τα κακά νέα είναι ότι πολλές φορές δεν θες να την αντιμετωπίσεις φαρμακευτικά. Για την ακρίβεια, όχι απλώς δεν θες, θες –αντίθετα– να κρυφτείς από αυτούς που σε καταλαβαίνουν και να τη ζήσεις ως το τέλος. Να την επιτείνεις.

Τη μανία. Θες κι άλλο, θες λίγο ακόμα. Εγώ, όσες φορές έχω πάθει μανία, έχω τσακωθεί με όλο μου το περιβάλλον, γιατί αισθάνομαι ότι είμαι καλά, πολύ καλά, πάρα πολύ καλά, ότι το ελέγχω απόλυτα και αρνούμαι να πάρω τηλέφωνο το γιατρό μου ή να πάρω τα φάρμακά μου.

Το συναίσθημα είναι υπέροχο, είναι μαγικό και δεν υπάρχει κανένα ναρκωτικό η επίδραση του οποίου να είναι έστω και κοντινή σε αυτό.

Στην αρχή νιώθεις ευφορία, εγρήγορση, αισιοδοξία. Νιώθεις γεμάτος ενέργεια και χρειάζεσαι πολύ λιγότερες ώρες ύπνου, ενώ καταπιάνεσαι επιτυχώς με πολλά διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα.

Το μυαλό σου τρέχει γρήγορα, όλα σου φαίνονται εύκολα, ενθουσιάζεσαι με τα πάντα, είσαι δημιουργικός, ευχάριστος, φλερτάρεις και μιλάς πολύ. Μέχρι εδώ όλα καλά. Αργά ή γρήγορα όμως, το κοντέρ πιάνει τα 200 και τα φρένα σπάνε.

Και αφού κάνεις πράγματα επικίνδυνα, αφού πληγώσεις ανθρώπους που αγαπάς, καταστρέψεις σχέσεις, δουλειές κτλ, ξαφνικά κρασάρεις.

Και σκέφτεσαι όλα αυτά που έλεγες και έκανες τότε που νόμιζες ότι είσαι θεός και τώρα νιώθεις ακριβώς το αντίθετο. Ένα σκουπιδάκι. Όταν αρχίζει η κατάθλιψη ζητάω αμέσως βοήθεια. Όπως λέγαμε με μια φίλη που τραβάει τα ίδια, η κατάθλιψη της μανιοκατάθλιψης είναι άλλη πίστα. Τα αντικαταθλιπτικά δεν κάνουν τίποτα απολύτως.

Ο καθένας τα βιώνει διαφορετικά αυτά τα πράγματα. Εγώ, σε περιόδους βαριάς κατάθλιψης, είμαι σχεδόν νεκρή. Κουλουριασμένη στο κρεββάτι, δεν τρώω, δεν κοιμάμαι παρά μόνο με ηρεμιστικά, φοβάμαι τα πάντα, φοβάμαι τον κόσμο, φοβάμαι να βγω έξω, πονάει όλο μου το σώμα, έχω τύψεις και ντρέπομαι για όλα, νιώθω άσχημη και χαζή.

Η πλάκα είναι ότι όντως «χαζεύω». Το μυαλό μου κινείται αργά και οι σκέψεις μου μπλέκονται σε έναν ατέρμονο αρνητισμό που με αποτρέπει από τα πάντα. Η δημιουργικότητά μου χάνεται. Η πιο απλή κίνηση, η πιο απλή πράξη, γίνεται βουνό.

Τίποτα δεν μου δίνει χαρά. Ο θάνατος μοιάζει η μόνη λύση. Ο βασικός λόγος που γράφω αυτό το κείμενο είναι για να βοηθήσω κάποιον άλλο, έστω και έναν, που βρίσκεται σε αντίστοιχη κατάσταση και να του πω κάτι πολύ απλό, αλλά πολύ σημαντικό.

Θα περάσει. Πάντα περνάει. Η μανιοκατάθλιψη είναι ύπουλη –μπορεί να κρυφτεί για ένα μεγάλο διάστημα και μετά να έρθει πάλι καβάλα στο άλογο. Στην πραγματικότητα δεν φεύγει ποτέ, απλώς κάνει κύκλους. Είναι χρόνια ασθένεια.

Συνήθως εμφανίζεται λίγο πριν ή λίγο μετά τα 30, αν και μερικές φορές μπορεί να εμφανιστεί στην εφηβεία ή σε πολύ μεγαλύτερη ηλικία. Λένε, ότι μετά τα 50 αρχίζει να υποχωρεί και κάποια στιγμή φεύγει, μαζί με τη νεότητα.

Πάντως, η θεραπεία δεν είναι για ένα διάστημα, αλλά για πάντα. Φυσικά προσαρμόζεται, είσαι καλύτερα μειώνεις τη δόση, είσαι χειρότερα παίρνεις κάτι ακόμα. Πρέπει να έχεις έναν πάρα πολύ καλό γιατρό (ψυχίατρο, όχι ψυχολόγο) που να τον εμπιστεύεσαι απόλυτα και να μπορείς να του λες τα πάντα. Πολύ βασικό.

Πρέπει να είσαι σε επικοινωνία, όχι συνεχή, αλλά σταθερή. Μπορεί να μην τον έχεις δει για δύο μήνες, αλλά αν ένα βράδυ δεν κοιμηθείς καθόλου, (μανία), πρέπει να τον πάρεις κατευθείαν τηλέφωνο.

Έχεις πάντα το κινητό του κι ας μην το χρησιμοποιήσεις ποτέ. (Θα το χρησιμοποιήσεις). Συνήθως παίρνεις ένα κοκτέιλ φαρμάκων, αφού το αντικαταθλιπτικό σε ανεβάζει και μπορεί να σου προκαλέσει μανία κι αυτό που σε ηρεμεί μπορεί να σε ρίξει στην κατάθλιψη. «Αν μου έλεγε κανείς ότι θα μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου, από τα 26 μου μέχρι σήμερα χωρίς να έχω αρρωστήσει, θα το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά.

Γιατί, ενώ υπέφερα πολύ, έγινα καλύτερος άνθρωπος. Νιώθω ευγνωμοσύνη γι’ αυτό το ”ταξίδι”». Ο τελευταίος μου γιατρός, ο τρίτος στη σειρά, είναι κορυφαίος. Την πρώτη φορά που πήγα, high as a kite, μου έδωσε μια σειρά από φάρμακα.

Αν θυμάμαι καλά, έπρεπε να παίρνω έξι διαφορετικά χάπια μέσα στη διάρκεια της μέρας. Εγώ σιχαίνομαι τα φάρμακα, δεν παίρνω ούτε ασπιρίνη. Φρίκαρα. Άλλωστε ήμουν ήδη φρικαρισμένη, άυπνη επί μέρες, πτώμα και τσακωμένη με το σύμπαν.

Του λέω: «Τόσα πολλά;» και μου απαντάει ατάραχος: «Πώς φαίνεται ότι δεν ξέρεις να μαγειρεύεις». «Ξέρω!», αναφώνησα προσβεβλημένη, γιατί όταν είσαι χάι τα ξέρεις όλα. «Ωραία», μου λέει. «Και πώς κάνεις το βραστό; Ρίχνεις το κρέας στο νερό και το αφήνεις να βράσει; Δεν θα βάλεις κρεμμυδάκι; Πατατούλα, καρότο; Καρυκεύματα;». Με έπεισε, με ηρέμησε και ξεκίνησα να τα κουμπώνω.

Ένιωσα αμέσως καλύτερα. Τώρα, ένα χρόνο μετά, παίρνω το ένα δέκατο από αυτά που μου έδωσε τότε και θα συνεχίσω να το παίρνω μέχρι να μου πει να το αλλάξω. Τον εμπιστεύομαι απόλυτα. Νιώθω μια χαρά. Κανονική. Όπως πριν αρρωστήσω.

Στεναχωριέμαι, χαίρομαι, πέφτω, ανεβαίνω, όπως όλοι. Όταν υποστώ ένα σοκ, κλονίζομαι. Όπως όλοι. Το εκκρεμές μου σταμάτησε να γυρνάει σαν τρελό, διανύει τώρα τη σωστή απόσταση. Μετά από 12 χρόνια φριχτής ταλαιπωρίας, νιώθω επιτέλους αισιόδοξη.

Νομίζω ότι είμαι σε καλό δρόμο. Μέχρι να φτάσω σ’ αυτό το σημείο, έχω αλλάξει τρεις ψυχιάτρους και τρεις ψυχολόγους. Η πρώτη μου ψυχολόγος ήταν μια πανάκριβη κυρία μεγάλης ηλικίας γαλλοσπουδασμένη και υπέρμαχος της ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας.

Επί δύο χρόνια προσπαθούσε να με πείσει ότι δεν έχω τίποτα, εκτός από ένα φουσκωμένο εγώ, που θέλει να τραβάει την προσοχή. Μάταια της έλεγα ότι δεν μπορώ να αναπνεύσω από την κατάθλιψη, ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα, ότι υπάρχει αυτή η ασθένεια στην ευρύτερη οικογένειά μου.

Ήταν ανένδοτη. Δεν ήθελε να πάρω φάρμακα και ψάχναμε μαζί στα όνειρά μου και στην παιδική μου ηλικία για μια λύση. Δυστυχώς γι’ αυτήν, είχα την τύχη να έχω μια πάρα πολύ ευτυχισμένη παιδική ηλικία.

Αφού είδα και απόειδα, σταμάτησα να πηγαίνω. Έχασα δύο χρόνια από τη ζωή μου και πάρα πολλά λεφτά. Τον δεύτερο ψυχίατρο, στον οποίο πήγα για ένα χρόνο, κανονικά θα έπρεπε να τον καταγγείλω στον ιατρικό σύλλογο.

Θέλω να πω με αυτά, ότι η βοήθεια που θα λάβεις και η επικοινωνία που θα έχεις με τον θεραπευτή σου, είτε αυτός είναι γιατρός είτε ψυχοθεραπευτής, είναι πάρα πολύ σημαντική. Μπορεί να σε σώσει, αλλά μπορεί και να σε καταστρέψει.

Ο ψυχίατρος είναι υποχρεωτικός.

Ο ψυχολόγος προαιρετικός, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι λιγότερο σημαντικός.

Όμως, η φαρμακευτική αγωγή είναι απαραίτητη. «Δεν φοβάμαι πια, ούτε ντρέπομαι. Έμαθα επιτέλους ότι δεν είμαι ούτε θεός, ούτε σκουπιδάκι. Είμαι εγώ και όταν νιώθω χαρούμενη και δυνατή, και όταν νιώθω αδύναμη και θλιμμένη».

Η μανιοκατάθλιψη είναι πολύ δύσκολη στη διάγνωση, παίρνει πολλές διαφορετικές μορφές, έχει πολλά διαφορετικά συμπτώματα, τρομερές διαβαθμίσεις και δεν υπάρχει κάποια εξέταση αιματολογική, εγκεφαλογράφημα κτλ που να μπορεί να την εντοπίσει.

Συχνά θεωρούν ότι έχεις κατάθλιψη και σου δίνουν αντικαταθλιπτικά, τα οποία σε πετάνε στον αέρα. Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους με το ίδιο πρόβλημα. Κανένας μας δεν έχει ακριβώς τα ίδια συμπτώματα. Άλλοι έχουν πιο έντονες μανίες και άλλοι πιο βαριές καταθλίψεις.

Κάποιοι είναι ικανοί να πετάξουν μια ολόκληρη περιουσία σε μια βραδιά στο καζίνο και άλλοι μπορούν να κλειστούν επί μια εβδομάδα σπίτι τους χωρίς φαγητό και ύπνο γράφοντας ή ζωγραφίζοντας, μέχρι να ξεπεράσουν τα όριά τους και να καταρρεύσουν.

Στην κατάθλιψη, κάποιοι κλαίνε όλη μέρα, δεν τρώνε και δεν κοιμούνται, ενώ άλλοι κοιμούνται ατέλειωτες ώρες και τρώνε ό,τι βρουν μπροστά τους. Περιττό να πω ότι αυτές οι ακραίες διακυμάνσεις οδηγούν και σε ακραίες αυξομειώσεις βάρους (εγώ έχω ανεβοκατέβει 20 κιλά σε διάστημα έξι μηνών και αυτό πάνω από μια φορά).

Η λίμπιντο ανεβοκατεβαίνει μαζί με τη διάθεση. Στην κατάθλιψη απλά δεν υπάρχει, στη μανία είναι ασυγκράτητη. Πολλοί υποφέρουν από αυτή την αρρώστια, χωρίς να το ξέρουν και μαζί τους υποφέρουν και οι δικοί τους.

Ένας μεγάλος αριθμός ατόμων εθισμένων σε διάφορες ουσίες έχει αυτό το πρόβλημα. Πολλοί αλκοολικοί πίνουν γιατί έχουν μανιοκατάθλιψη. Το πρόβλημά τους δεν είναι ο αλκοολισμός. Σε αυτόν οδηγούνται επειδή υποφέρουν.

Μια από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις, στον τομέα της ιατρικής στον εικοστό αιώνα, ήταν η θεραπευτική δράση του λιθίου στην αντιμετώπιση της μανιοκατάθλιψης. Έγινε, και αυτή, τυχαία.

Ένας φίλος ψυχίατρος έλεγε ότι αν είχε ανακαλυφθεί λίγο νωρίτερα, ο Χέμινγουέι δεν θα είχε αυτοκτονήσει.

Ούτε η Βιρτζίνια Γουλφ. Μεγάλοι συγγραφείς, ποιητές, μουσικοί, ηθοποιοί και καλλιτέχνες πάσχουν από την ασθένεια αυτή. Ο Λέοναρντ Κοέν έχει πει ότι προσπαθεί να ζει χωρίς φάρμακα για να μην περιορίζει τη δημιουργικότητά του.

Περνάει όμως μεγάλα διαστήματα απομονωμένος, παλεύοντας με μια απέραντη θλίψη. Όταν βγαίνει από αυτήν, μας προσφέρει τους καρπούς της.

Ο Στίβεν Φράι, μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, γύρισε ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για το BBC με τίτλο «The secret life of the manic depressive».

Μίλησε με πολλούς διάσημους του Χόλιγουντ που υποφέρουν από αυτήν την αρρώστια, όπως τον Ρίτσαρντ Ντρέιφους και την Κάρι Φίσερ, αλλά μίλησε πολύ και για τη δική του εμπειρία. Λένε ότι ο Ναπολέων ήταν μανιοκαταθλιπτικός.

Και ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε με βεβαιότητα. Πάντως ο Τσόρτσιλ ήταν σίγουρα. Μια σειρά από επιφανείς ανθρώπους της τέχνης, της πολιτικής και της επιστήμης παλεύουν κρυφά ή φανερά με αυτή την αρρώστια.

Η τελευταία που βγήκε να μιλήσει δημόσια γι’ αυτό είναι η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς, με αφορμή την πρόσφατη νοσηλεία της. Στα του οίκου μας, μια από τις σημαντικότερες Ελληνίδες συγγραφείς, η Μαργαρίτα Καραπάνου έγραψε και μίλησε για αυτήν, πριν τον πρόωρο θάνατό της. Η μανιοκατάθλιψη είναι ευχή και κατάρα.

Σε ανεβάζει στον ουρανό και σε πετάει στα τάρταρα. Αν μου έλεγε κανείς, ότι θα μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου, από τα 26 μου μέχρι σήμερα χωρίς να έχω αρρωστήσει, θα το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά.

Γιατί, ενώ υπέφερα πολύ, έγινα νομίζω καλύτερος άνθρωπος. Με μεγαλύτερη κατανόηση για την αδυναμία του άλλου και λιγότερη αλαζονεία. Αξιολογώ διαφορετικά τα σοβαρά από τα μη σοβαρά προβλήματα. Χαίρομαι όταν ξυπνάω το πρωί και νιώθω καλά.

Δεν το θεωρώ πια δεδομένο. Έχω ανέβει πολύ ψηλά και έχω πέσει πολύ χαμηλά. Νιώθω ευγνωμοσύνη γι’ αυτό το «ταξίδι». Έχω χρέος απέναντι στον εαυτό μου και απέναντι σ’ αυτούς που μ’ αγαπάνε, τώρα που έχω πια καταλάβει τι μου συμβαίνει και πώς αντιμετωπίζεται, να είμαι καλά. Δεν φοβάμαι πια, ούτε ντρέπομαι.

Έμαθα επιτέλους, ότι δεν είμαι ούτε θεός, ούτε σκουπιδάκι.

Είμαι εγώ και όταν νιώθω χαρούμενη και δυνατή, και όταν νιώθω αδύναμη και θλιμμένη. Είμαι πάντα εγώ.

Το στοίχημα τώρα είναι να μάθω να ισορροπώ ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πόλους.

Κι αυτό ισχύει για όλους μας, όχι μόνο για τους μανιοκαταθλιπτικούς.

Πηγή : Andro.gr 

ΑΝΑΠΟΔΑ

Σεπ. 26, 2016

η "τριτοκοσμική" Κούβα: Τώρα Νέα φάρμακα: για τον καρκίνο του Δέρματος, του διαβητικού ποδιού, της Ηπατίτιδας Β και της μηνιγγίτιδας !!

 
 
H Κούβα παρουσιάζει ένα νέο φάρμακο το «Heberferon» για τη θεραπεία του καρκίνου του δέρματος σκεύασμα από το Ινστιντούτο βιοτεχνολογίας.
 
 
Το «Heberferon» είναι μια καινοτομία που δημιουργήθηκε στο κέντρο Γενετικής Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας (CIGB) στην Αβάνα μετά από 20 χρόνια έρευνας και κλινικών δοκιμών
 
Ο βιολόγος Iraldo Bello από την ομάδα των ερευνών δήλωσε πώς το φάρμακο είναι μοναδικό στο κόσμο συνδυασμός Interferón(Α) και Interferón(Γ) ,το ενέσιμο αυτό φάρμακο εξαλείφει ή μειώνει το μελάνωμα του δέρματος και μπορεί να αποτρέψει τις παρενέργειες από την χειρουργική επέμβαση σε περιοχές του προσώπου που είναι περίπλοκο να λειτουργήσει
 
Σημείωσε επίσης πώς ο καρκίνος του δέρματος στη Κούβα είναι αρκετά διαδεδομένος λόγω της ηλιοφάνειας και της υπεριώδους ακτινοβολίας
 
Στα εργοστάσια έχουν παραχθεί ήδη πάνω από 10.000 δείγματα του φαρμάκου η παραγωγή του θα αυξηθεί σιγά σιγά προκειμένου να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου και σε άλλες μορφές καρκίνου
 
Το κέντρο (CIGB) παράγει επίσης ένα θεραπευτικό εμβόλιο κατά του καρκίνου του πνεύμονα το «Cimavax EGF»,συμπλήρωμα σε άλλες συμβατικές θεραπείες όπως οι ακτινοβολίες και η χημειοθεραπεία, παρόλο που δεν θεραπεύει 100% τη νόσο σταματά την εξέλιξη της προσφέροντας καλύτερη ποιότητα ζωής στον ασθενή σε όλα τα στάδια του καρκίνου
 
Στα φάρμακα που παράγει το εργαστήριο είναι και το «Heberprot-Ρ», ένα φάρμακο για τη θεραπεία του διαβητικού ποδιού των διαβητικών ώστε να αποφεύγονται οι ακρωτηριασμοί,
εμβόλια κατά της Ηπατίτιδας Β και της μηνιγγίτιδας
 
pacocol.orgουβα 
πηγη##Viva la Revolucion
 
ΑΝΑΠΟΔΑ