Πολιτικο Μαγειρειο . Ολα της Ωρας

Οκτ. 3, 2017

δύο κείμενα του Τομάς Ιμπάνιεθ (Tomás Ibáñez) σχετικά με τη συμμετοχή των Ελευθεριακών στη διαδικασία της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας.

 
από την εφημερίδα της CGT, "Κόκκινο και Μαυρο"
 
Αδικαιολόγητες αμηχανίες

Τετάρτη 27/09/2017 - 22:50



Όταν συμβαίνουν στην Καταλωνία αλλαγές τόσο δραστικές, όπως αυτές που έχουν γίνει από την εποχή των μαζικών διαδηλώσεων της 15 Μαΐου του 2011, δεν μπορεί κανείς να μην νιώθει κάποια αμηχανία.
Τι θα μπορούσε να έχει συμβεί έτσι ώστε κάποια από τα μαχητικότερα τμήματα της καταλανικής κοινωνίας να περάσουνε από την "περικύκλωση του κοινοβουλίου" το καλοκαίρι του 2011, στην υπέράσπιση των "Καταλανικών Θεσμών" το Σεπτέμβριο του 2017;
Τι θα μπορούσε να έχει συμβεί στα παραπάνω τμήματα έτσι ώστε να περάσουν από το να αντιμετωπίζουν την Καταλανική Αστυνομία και τις ενέργειες ενοχοποίησης που αυτή διέπραξε (όπως αυτές απέναντι στους Esther Quintana ή Andrés Benítez), στο να χειροκροτούν τώρα την παρουσία της στους δρόμους και να ανησυχούν μήπως και δεν έχει πλήρη "αστυνομική αυτονομία";
Τι θα μπορούσε να έχει συμβεί στα παραπάνω τμήματα ώστε να περάσουν από την καταγγελία της Καταλάνικης Κυβερνησης για τις αντικοινωνικές της πολιτικές, στο να ψηφίσουν πρόσφατα τον προϋπολογισμό της;
Αλλά επίσης, τί έχει συμβεί έτσι ώστε συγκεκριμένα τμήματα του αναρχοσυνδικαλισμού να έχουν περάσει από τις διαβεβαιώσεις ότι "οι ελευθερίες ποτέ δεν θα κατακτηθούν ψηφίζοντας", στο να υπερασπίζονται τώρα το να δοθεί αυτή η δυνατότητα στους πολίτες;

Ο κατάλογος των ερωτήσεων θα μπορούσε να επεκταθεί κατά πολύ. Επίσης θα μπορούσαν να δοθούν πολλές απαντήσεις στις λιγοστές ερωτήσεις που τέθηκαν παραπάνω. 
Πράγματι, μπορεί κανείς να καταφύγει σε παράγοντες όπως η εξάντληση του κύκλου της μεταπολίτευσης (από το 78 και μετά), η οικονομική κρίση μαζί με τις αντίστοιχες περικοπές και την επισφάλεια, η εγκτάσταση της Δεξιάς στην Ισπανική Κυβέρνηση μαζί με τις αυταρχικές της πολιτικές και τον περιορισμό των ελευθεριών, η σκανδαλώδη διαφθορά του πλειοψηφικού κόμματος, κ.λ.π.
Ωστόσο, νομίζω ότι θα ήταν αφελές να αποκλείσει κανείς από αυτές τις απαντήσεις την τεράστια έκρηξη των εθνικιστικών συναισθημάτων. Μια έκρηξη στην οποία αναμφίβολα συνέβαλε η ενίσχυση των παραγόντων που μόλις ανέφερα, αλλά που έχει επίσης λάβει πολλά καύσιμα από τις δομές της κυβέρνησης της Καταλωνίας, κυρίως μέσω του ελέγχου της στα καταλάνικά δημόσια ΜΜΕ.
Τόσα χρόνια επίμονου ερεθισμού των εθνικιστικών αντανακλαστικών δεν θα μπορούσαν να μην έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις υποκειμενικότητες. 
Η κατεύθυνση της διεύρυνσης της βάσης του κινήματος της ανεξαρτησίας εκ μέρους του Καταλανικού εθνικισμού είχε και συνεχίζει να ἐχει εξαιρετική επιτελική επιτυχία. Η δύναμη που έχει το αφήγημα που χτίστηκε πάνω στο «δικαίωμα του αποφασίζειν» στη βάση της εικόνας της κάλπης και πάνω στην απαίτηση της ελευθερίας του εκλέγειν, ήταν εξαιρετική. Επίσης κατάφερε τέλεια να κρύψει το ότι ήταν όλα μια καμπάνια της κυβέρνησης για να προωθήσει αυτό το αφήγημα.

Σήμερα η estelada [σημαία του καταλανικού εθνικισμού] είναι χωρίς αμφιβολία το συναισθηματικά φορτισμένο σύμβολο κάτω από το οποίο κινητοποιούνται οι μάζες. Και είναι ακριβώς αυτή η πτυχή που δεν πρέπει να υποτιμούν αυτοί που, χωρίς να είναι εθνικιστές, βλέπουν στις κινητοποιήσεις υπέρ του δημοψηφίσματος, μια ευκαιρία που οι Ελευθεριακοί δεν θα έπρεπε να χάσουν ώστε να ανοίξουν χώρους δυνατοτήτων, αν όχι επαναστατικών –τουλάχιστον φορέων ισχυρής κοινωνικής αναταραχής– και να ριχτούν στη μάχη που φέρνει αντιμέτωπες τις κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Καταλωνίας.

Δεν πρέπει να την υποτιμούν. Γιατί όταν ένα κίνημα πάλης είναι σε μεγάλο βαθμό εθνικιστικό, και είναι έτσι στην συγκεκριμένη περίπτωση, οι πιθανότητες μιας απελευθερωτικής  αλλαγής είναι απολύτως μηδενικές.
Θα ήθελα να μοιραστώ την αισιοδοξία των συναδέλφων που θέλουν να προσπαθήσουν να ανοίξουν ρωγμές στην τρέχουσα κατάσταση για να ανοίξουν απελευθερωτικούς δρόμους. Όμως δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μου στο προφανές: οι λαϊκές εξεγέρσεις και τα κινήματα των κοινωνικών δικαιωμάτων, ποτέ δεν είναι διαταξικές, πάντα βρίσκουν τις κυρίαρχες τάξεις συγκεντρωμένες από τη μιά πλευρά του οδοφράγματος. 
Οι διαδικασίες εθνικού αυτοπροσδιορισμού, και το συγκεκριμένο κίνημα είναι ακριβώς αυτό, πάντα προτάσσουν ένα ιχυρό διαταξικό περιεχόμενο.
Αυτές οι διαδικασίες πάντα συναδελφώνουν τους εκμεταλλευτές και τους εκμεταλλευόμενους με σκοπό την επίτευξη ενός στόχου που ποτέ δεν θα είναι το ξεπέρασμα των κοινωνικών ανισοτήτων. Το αποτέλεσμα, επιβεβαιωμένο από την ιστορία, είναι ότι οι διαδικασίες της αυτοδιάθεσης των εθνών πάντα καταλήγουν στην αναπαραγωγή της ταξικής κοινωνίας και στην υποταγή των λαϊκών στρωμάτων, αφού πριν αυτά χρησίμευσαν ως το κρέας για τα κανόνια σε αυτές τις αναμετρήσεις.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να παλεύουμε ενάντια στους κυρίαρχους εθνικισμούς και ότι δεν πρέπει να προσπαθούμε να τους καταστρέψουμε. Πρέπει όμως να το κάνουμε καταγγέλοντας συνέχεια τους ανερχόμενους εθνικισμούς αντί να συντασσόμαστε μαζί τους με το πρόσχημα ότι η κοινή πάλη προσφέρει δυνατότητες για ξεπέρασμα των σχεδίων τους ή για να στριμώξει αυτούς οι οποίοι το μόνο που επιδιώκουν είναι η  δημιουργία ενός νέου εθνικού κράτους που θα το ελέγχουν. 
Ας μην αμφιβάλει κανείς, αυτοί οι συνταξιδιώτες θα είναι οι πρώτοι που θα μας καταστείλουν όταν δεν θα μας χρειάζονται πια. Για αυτό θα πρέπει να έχουμε το νου μας ώστε να μην είμαστε αυτοί που θα τους βγάλουμε τα κάστανα από τη φωτιά.


...............................................................




Αμηχανίες Νο 2 (και μερικές βεβαιότητες) την παραμονή της 1ης Οκτώβρη

στάλθηκε Σάββατο 30/09/2017

Είναι πολύ αργά για να αναπτύξω τους παράγοντες που οδήγησαν στην παρούσα κατάσταση. Μεταξύ αυτών είναι σίγουρα η οργή μεγάλου μέρους του πληθυσμού της Καταλωνίας κατά της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος (PP), το οποίο προέβη σε μια σειρά από αδιαμφισβήτητα επιθετικές ενέργειες, αλλά και η συνεχής  και παρατεταμένη διέγερση των εθνικιστκών αντανακλαστικών μέσω του αυστηρού ελέγχου των Καταλανικών ΜΜΕ από την Καταλανική κυβέρνηση όπως και, ας μην ξεχνάμε, η ισχυρή θέληση των πολιτικών και οικονομικών ελίτ της Καταλωνίας στο να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα μεγαλύτερο βαθμό εξουσίας, ενθουσιασμένες από την προοπτική του να μετατραπούν σε Κράτος.

Αυτό που απαιτεί η τρέχουσα περίσταση, από μια ελευθεριακή προοπτική, είναι μάλλον ένας προβληματισμός σχετικά με τις στρατηγικές και προσεγγίσεις, στις οποίες έχει εισέλθει ένα τμήμα των αναρχικών και των ευρύτερων ελευθεριακών σχηματισμών στους οποίους αυτοί εντάσσονται. Και ομολογώ ότι αυτός ο προβληματισμός μου προκαλεί αυξημένη αμηχανία, αλλά και την ίδια στιγμή με οδηγεί στο να επαναφέρω κάποιες βεβαιότητες αγκυροβολημένες στη μνήμη των ελευθεριακών αγώνων.

Η αμηχανία είναι αναπόφευκτη όταν βλέπουμε πως σταδιακά μπορεί κανείς να μεταβεί από την προφανή συμπάθεια και τη συμμετοχή σε ένα πολυ-δημοψήφισμα συνδεδεμένο με το σύνθημα «δικαίωμα στο αποφασίζειν για τα πάντα» (το οποίο παρεπιτόντως είχε κατασταλεί από την Καταλανική Κυβέρνηση το 2014) μέχρι την υποστήριξη ενός μονο-δημοψηφίσματος που προβλέπει το «δικαίωμα στο αποφασίζειν» εφόσον αυτό εκφάζεται σε εθνικά πλαίσια.
Η αμηχανία είναι αναπόφευκτη, όταν παρατηρεί κανείς πως μπορεί αδιόρατα να γίνει η διολίσθηση από το να καλεί κανείς σε κινητοποιήσεις (πράγμα θετικό), στο να καλεί κανείς για προσέλευση στις κάλπες για την συμμετοχή στο δημοψήφισμα. Αμηχανία γιατί, ποια είναι η ουσία της ερώτησης και ποιος είναι ο σκοπός; Για να γινει μια μεγάλη κινητοποίηση κατά της κυβέρνησης και των κατασταλτικών μηχανισμών της, ή για να γεμίσουν οι κάλπες; Η δύναμη της κινητοποίησης θα καθοριστεί από τον αριθμό των ψηφοδελτίων στις κάλπες ή από τον πλήθος του κόσμου στους δρόμους και την αποφασιστικότητά του να παλέψει;

Είναι σαφές ότι το νεύρο της λαϊκής διαμαρτυρίας παίρνει σήμερα τη μορφή της υπεράσπισης της κάλπης (το «δικαίωμα στην ψήφο» σε αυτό το δημοψήφισμα, και την πραγματική υλοποίηση αυτού του δικαιώματος: «ψηφίζοντας»). Όμως, από τη θέση των Αναρχικών είναι άραγε απαραίτητο να καλούν σε  προσέλευση στις κάλπες η ακόμη και να συμμετέχουν στις εκλογικές επιτροπές προς υπεράσπιση του δημοψηφίσματος, με στόχο να συνδεθούν με τη λαϊκή διαμαρτυρία και να προσπαθούν να την ριζοσπαστικοποιήσουν; Δεν μπορεί κανείς όμως να αντιμετωπίσει την καταστολή μαζί με τον κόσμο χωρίς να νομιμοποιήσει το δημοψήφισμα που αντιπαραθέτει τις δύο κυβερνήσεις, κάθε μια εκ των οποίων έχει την υποστήριξη μέρους των πολιτών; Πρέπει κανείς να φωνἀζει «θα ψηφίσουμε» αντί για «θα αντισταθούμε» ή «θα νικήσουμε» για να συμμετέχει νομότυπα στην κινητοποίηση;

Η εναλλακτική λύση για όσους δεν θέλουν να υπερασπιστούν τις κάλπες δεν είναι να μην κάνουν τίποτα. Η εναλλακτική λύση δεν προκύπτει από την σκοπιά του ψευτοδιλήμματος μεταξύ αυτών που θα πάρουν το μέρος των υποστηριχτών του δημοψηφίσματος ή αυτών που θα μείνουν στο περιθώριο της λαϊκής πάλης. Και, φυσικά, παλεύοντας ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος, ακόμα και αυτή τη στιγμή, είναι απολύτως συμβατό με την άρνηση της συμπόρευσης κάτω από εθνικές σημαίες όπως αυτή έχει προκυρηχτεί από μια κυβέρνηση, τους βουλευτές της και την αστυνομία της.

«Η Νομιμότητα σκοτώνει», μας θυμίζει ο Santiago López Petit σε ένα ενδιαφέρον κείμενό του (“Prendre partit en una situació estranya”). Φυσικά έτσι είναι, αλλά το ίδιο κάνει και η νομιμότητα στην οποία στηρίζεται «η απαραίτητη ηθοποιός» και κύριος αρχιτέκτονας του δημοψηφίσματος, δηλαδή η Καταλανική κυβέρνηση. Το να τιναχτεί  στον αέρα η ισπανική νομιμότητα είναι κάτι εξαιρετικά πολύτιμο (... αν αυτό επιτυγχάνεται πραγματικά, πέρα ​​από τις ρωγμές που έχουν ήδη συμβεί), ωστόσο δεν είναι πια τόσο πολύτιμο εάν αυτο γίνεται μέσω της συμμόρφωσης απέναντι σε μια άλλη συγκροτημένη νομιμότητα (όσο και να θέλει κανείς να την καταργήσει στη συνέχεια αφού πρώτα την αποδέχτηκε). Δεν θα ήταν πιο συνεπές να μην συμβάλει στην ισχυροποίησή της άμεσα και να προσπαθήσει να τη σπάσει παραβιάζοντας την προτροπή της για προσέλευση στο δημοψήφισμά «της»;

Φυσικά, είναι αδύνατο να προβλεφθεί το αποτέλεσμα του διακυβεύματος της Κυβέρνησης της Καταλωνίας. Τι μπορεί να συμβεί την Κυριακή και τις επόμενες ημέρες; Ποιος μπορεί να ξέρει; Αυτό που είναι προφανές είναι ότι η κυβέρνηση του λαϊκού κόματος (PP) είναι ήδη πλέον σημαντικά αποδυναμωμένη τόσο στη διεθνή σκηνή, όπως και στην Καταλωνία, αλλά και σε κομμάτια της ισπανικής κοινής γνώμης στα οποία, ευτυχώς, δεν αρέσουν οι κατασταλτικές ενέργειες. Αυτό που φαίνεται επίσης πιθανό είναι ότι, ανεξάρτητα από την τεταμένη κατάσταση, το βράδυ της Κυριακής και στις 2 Οκτωβρίου και αφού κλειστούν στο κοινοβούλιο οι βουλευτές οπαδοί της ανεξαρτησίας και αφού γίνουν καταλήψεις χώρων στο στίλ της Ουκρανικής πλατείας του Μεϊντάν (σε λιγότερο αιματηρή έκδοση), θα ανοίξει κάποιος χώρος για να ηρεμήσει το παιχνίδι, "για να αποκατασταθεί η τάξη" και να γίνει δυνατή η έναρξη κάποιων διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο κυβερνήσεων από την θέση ισχύως που θα έχει πετύχει η κάθε πλευρά.

Διαπραγμάτευση για την ικανοποίηση των αιτημάτων των συνδικάτων που συγκάλεσαν τη γενική απεργία στις 3 Οκτωβρίου; Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για αυτό, επειδή το κύριο σενάριο δεν είναι εργατικός αγώνας ούτε ταξική πάλη. Εκτός αν έχουμε νεκρούς και η γενική απεργία γενικευτεί. Η είσοδος των CGT και CNT (σ.σ. αναρχοσυνδικαλιστικές συνομοσπονδίες) σε αυτή την μάχη θα έχει υπηρετήσει μόνο το μετερίζι των οπαδών της ανεξαρτησίας και σε καμμιά περίπτωση αυτό των εργαζομένων.
Εύχομαι να κάνω λάθος. Όμως δεν πιστεύω ότι κάνω λάθος στην πρόβλεψη ότι θα ενισχυθεί ο ισπανικός εθνικισμός, πράγμα που μόνο μπορεί να δώσει φτερά στην άκρα δεξιά αλλά και θα μπορούσε να εξασφαλίσει μια εκλογική νίκη του Λαϊκού Κόματος (PP), αν το κοινοβούλιο διαλυθεί σύντομα.

Δεν ξέρω αν η προοπτική της ενίχυσης του καταλανικού εθνικισμού μπορεί να είναι μια παρηγοριά για όσους έχουν και την παραμικρή ελευθεριακή ευαισθησία. Αν αυτό είναι μια επιτυχής πρόβλεψη, με όλο το σεβασμό για τους συναδέλφους που έχουν άλλες αναλύσεις –ομοίως σεβαστές όπως και αυτή που εκφράζεται εδώ–, θα ήτανε εξόφθαλμο το σφάλμα που διαπράττεται από συγκεκριμένα τμήματα του αναρχισμού και που βασίζεται σε μια πολύ, μα πολύ, κοντόφθαλμη προοπτική.
 
ΑΝΑΠΟΔΑ
Φεβ. 3, 2017

 

Αλέξης Κούγιας

Απροσδόκητη τροπή πήρε η εκδίκαση της δικής Κορκονέα, που διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο Λαμίας, μετά τη δήλωση παραίτησης των συνηγόρων υπεράσπισης του κατηγορουμένου Αλέξανδρου Κούγια και Βάσως Πανταζή.

Σύμφωνα μάλιστα με τη δήλωση παραίτησης που κοινοποιήθηκε στην έδρα του δικαστηρίου, οι λόγοι που οδήγησαν τους δύο συνηγόρους υπεράσπισης στη συγκεκριμένη κίνηση να κάνουν με το ότι ο πελάτης τους και ο βασικός κατηγορούμενος για τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλεξάνδρου Γρηγορόπουλου απέφυγε κατά την αρχική του δήλωση στις 23 Δεκεμβρίου 2016 να ζητήσει συγγνώμη για την πράξη του.

Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Κούγια, ήταν εκτός της συμφωνημένης υπερασπιστικής γραμμής και αποτέλεσε συνειδησιακό κόλλημα για τη συνέχιση της παρουσίας του στη δική ως συνηγόρου υπεράσπισης.

Ο κατηγορούμενος Επαμεινώντας Κορκονέας δήλωσε την έκπληξή του για την κίνηση του συνηγόρου του και επισήμανε στο δικαστήριο ότι ουδέποτε του ζητήθηκε να δηλώσει μετάνοια και συγγνώμη για την πράξη του στη συγκεκριμένη φάση της δικής. Δήλωσε, μάλιστα, στο δικαστήριο ότι αδυνατεί οικονομικά να ορίσει συνήγορο υπεράσπισης και ζήτησε να του ορίσει δικηγόρο η έδρα.

Την έκπληξή τους για τη στάση της υπεράσπισης εξέφρασε και η πολιτική αγωγή, με τη Ζώη Κωνσταντοπούλου να προσδιορίζει ότι συγκεκριμένη εξέλιξη έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη στάση της υπεράσπισης όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα.

Στο πλαίσιο αυτό η έδρα του δικαστηρίου προχώρησε σε προσωρινή διακοπή προκειμένου να αποφασίσει τη διακοπή της δίκης και την τύχη της υπεράσπισης του κατηγορουμένου.

Ολόκληρη η δήλωση του Αλέξη Κούγια

ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΙΚΤΟ ΟΡΚΩΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΑΜΙΑΣ

(δια της κας Προέδρου Εφετών, κας Πάνταινα)

ΔΗΛΩΣΗ

Αλεξίου Κούγια, Δικηγόρου Αθηνών, συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Κυρία Πρόεδρε, κύριοι Εφέτες, κυρίες και κύριοι ένορκοι,

Όπως Σας είναι ήδη γνωστό, ανέλαβα την υπεράσπιση του κατηγορουμένου δύο ημέρες μετά τη σύλληψή του για τη διάπραξη της ανθρωποκτονίας εις βάρος του αειμνήστου, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Τον κατηγορούμενο μού ανέθεσε να υπερασπιστώ η Ομοσπονδία Ειδικών Φρουρών δια του Προέδρου της αστυνομικού, κ. Ντούμα.

Τον κατηγορούμενο υπερασπίστηκα σύμφωνα με τις αρχές του δικηγορικού σώματος με σθένος και αυταπάρνηση και με υψηλού επιπέδου επαγγελματισμό σε όλα τα στάδια της διαδικασίας μέχρι σήμερα.

Όπως Σας είναι γνωστό, μετά από πολύμηνη διαδικασία στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε με πλειοψηφία 4 έναντι 3 ψήφων, εκ των οποίων 2 ψήφοι της μειοψηφίας ήταν της Προέδρου Πρωτοδικών και του παλαιοτέρου Πρωτοδίκη της συνθέσεως, ότι διέπραξε το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση χωρίς να του αναγνωριστεί κατά πλειοψηφία 4 έναντι 3 ψήφων κανένα ελαφρυντικό.

Την ανάληψη της υπερασπίσεώς του δέχτηκα παρά το όσα συνέβαιναν στην Αθήνα εκείνες τις ημέρες, διότι μελέτησα την ιατροδικαστική έκθεση, αλλά και τη βαλλιστική εξέταση, και πείστηκα ότι δεν υπερασπίζομαι έναν ψυχρό δολοφόνο, αλλά έναν έντρομο αστυνομικό, ο οποίος πυροβόλησε σε στιγμές πανικού ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, αφού η εξέταση του βλήματος έδειξε ότι αυτό ήταν λειασμένο (είχε μείνει μισό) από την πρόσκρουση σε οικοδομικό υλικό και, όπως κατέθεσε ο αείμνηστος Προϊστάμενος της ιατροδικαστικής υπηρεσίας Αθηνών, Χρήστος Λευκίδης, η πύλη εισόδου του μισού βλήματος ήταν σε ένα σημείο της ωμοπλάτης και η πορεία του βλήματος ήταν από πάνω προς τα κάτω.

Μεγάλο ρόλο στην απόφασή μου έπαιξε και το σχετικό σχεδιάγραμμα, το οποίο είχε συνταχθεί στην ιατροδικαστική υπηρεσία Αθηνών, το οποίο δεν άφηνε καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος είχε πυροβολήσει ψηλά και το βλήμα είχε προσκρούσει σε οικοδομικό υλικό, είχε εξοστρακιστεί και ακολούθως είχε διαπεράσει το σώμα του αειμνήστου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και του είχε αφαιρέσει τη ζωή, ΑΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΚΡΙΣΗ ΜΟΥ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑΣ ΕΞ ΑΜΕΛΕΙΑΣ, ή στην ακραία περίπτωση για μία ανθρωποκτονία από ενδεχόμενο δόλο (την οποία άποψη δέχτηκε και η μειοψηφία της Προέδρου , του παλαιότερου Πρωτοδίκη και του ενόρκου της σύνθεσης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου).

Με αυτή την υποδομή δέχτηκα την υπεράσπιση του κατηγορουμένου, πιστεύοντας ότι ήταν ένας άτυχος αστυνομικός με τρία παιδιά, 2, 4 και 6 ετών τότε, με μία καταπληκτική σύζυγο και έντιμους γονείς, και πλήρωσα πολύ ακριβό τίμημα για αυτήν την επιλογή μου, αφού ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών με παρέπεμψε στο πειθαρχικό συμβούλιο με το ερώτημα της διαγραφής, γιατί τόλμησα να αναφέρω στο υπόμνημά μου ότι τα νεαρά άτομα που είχαν επιτεθεί στον αστυνομικό είχαν «αποκλίνουσα συμπεριφορά» και δύο φορές νεαροί αντιεξουσιαστές κατέστρεψαν το δικηγορικό μου γραφείο στην οδό Σταδίου, αρ. 33, και έκτοτε κανένας φοιτητικός σύλλογος δεν με έχει προσκαλέσει σε διαλέξεις στις νομικές σχολές όλων των Πανεπιστημίων της Ελλάδος, γεγονός το οποίο συνέβαινε ανελλιπώς τα τελευταία είκοσι χρόνια πριν την ανάληψη της συγκεκριμένης υποθέσεως.

Την 23/12/2016 εκκίνησε η διεξαγωγή του Δικαστηρίου ενώπιον Υμών και έκπληκτος, στην κυριολεξία αποσβολωμένος, άκουσα τον κατηγορούμενο να απαντά στην ερώτηση της κας Προέδρου, για το τι έχει να πει για την υπόθεση αυτή και για την κατηγορία που αντιμετωπίζει, ότι είναι αθώος, ότι δεν την δέχεται, αλλά εκτός αυτού «ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟ». Αμέσως μετά, το Δικαστήριο διέκοψε και αμέσως μετά τη διακοπή μετέβην στο χώρο που κρατείτο ο κατηγορούμενος και τον ρώτησα τι είναι αυτό που είπε και γιατί δεν ζήτησε συγγνώμη, όπως είχε κάνει κατ’ επανάληψη στο προηγούμενο Δικαστήριο και στην προανακριτική και ανακριτική του απολογία, και μου απήντησε ότι έτσι ένιωσε μετά την οκτάχρονη ταλαιπωρία που έχει υποστεί και μού απαγόρευσε να ζητήσω κι εγώ συγγνώμη, γιατί το θύμα δεν ήταν ένα συνηθισμένο δεκαπεντάχρονο αλλά ήταν αντιεξουσιαστής.

Μετά από αυτή την εξέλιξη και επειδή πάντοτε από τότε που βρίσκομαι στα δικαστήρια ο συνήγορος υπεράσπισης πρέπει από τη στιγμή που αναλαμβάνει την υπεράσπιση ενός κατηγορουμένου να ταυτίζεται με αυτόν, αδυνατώ να συνεχίσω την υπεράσπιση του συγκεκριμένου κατηγορουμένου.

Πριν πάρω αυτή την απόφαση από τις 23/12/2016 αντιμετώπισα συνειδησιακή σύγκρουση, αφού πίστεψα και ως δικηγόρος και ως άνθρωπος στην διάπραξη του αδικήματος της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας.

Ζητώ τέλος συγγνώμη από το Δικαστήριό Σας για την αναστάτωση που Σας προκαλώ.

Αθήνα, 3/2/2017

Μετά τιμής και σεβασμού

Αλέξιος Κούγιας

πηγη## efsyn.gr

ΑΝΑΠΟΔΑ

Ιαν. 30, 2017

 

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου στο ΠΡΙΝ της Κυριακής
Μόνον πολιτικές σκοπιμότητες θα εξυπηρετήσει η κόντρα περι διαπλοκής που έχει ξεκινήσει με το πόρισμα τη Εξεταστικής για τα δάνεια των κομμάτων και των ΜΜΕ Με μία δικομματική κόντρα που θα περιλαμβάνει την κυπριακή εταιρία της Αυγής και τα δάνεια του Κύρηκα Χανιων αναμένεται να κορυφωθεί την ερχόμενη Τετάρτη ή σύγκρουση ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και Νεά Δημοκρατία, με τη συζήτηση στη Βουλή του πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής για τα δάνεια στα κομματα και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Η συζήτηση θα είναι κατά πάσα πιθανότητα σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών και θα λειτουργήσει καταρχήν ώς «προπέτασμα καπνού» για την κυβέρνηση απέναντι στις εξελίξεις της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς.

Παράλληλα, μέσω της δικομματικής αντιπαράθεσης επιδιώκεται η συσκότιση των όσων πραγματικά διαφάνηκαν στην 9μηνη αυτή κοινοβουλευτική διαδικασία. Ο στόχος είναι απλώς να αποτελέσει πρόκριμα για τον διακηρυγμένο στόχο της κυβέρνησης να έχει ένα πιο φίλιο τοπίο στον χώρο των ΜΜΕ. Τα στοιχεία που είδαν το φώς της δημοσιότητας με την κατάθεση των πορισμάτων των κοινοβουλευτικών κομμάτων έχουν τη δική τους αυτοτελή αξία.

Καταρχήν, επιβεβαιώνεται με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο ένας δανεισμος κομμάτων και ΜΜΕ που ξεπερνά τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, ο οποίος αποληρώνεται σταδιακά μέσω της απομύζησης των φορολογουμένων που χρηματοδοτούν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Αυτά επιμέρίζονται σε 418 εκατομμύρια ευρώ για τα πολιτικά κόμματα, 1,3 δισεκατομμύρια στα «κρισιακά» δάνεια των επιχειρήσεων ΜΜΕ, ενώ καταδυκνείεται και περίπου μίσο δισ. νέου δανεισμού προς αυτές τις επιχειρήσεις, τουλάχιστον αυτές που έχουν θετικούς ισολογισμούς. Τα δάνεια των κομμάτων αφορούν κυρίως τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, αφού οφείλουν 201 και 190 εκατομμύρια αντίστοιχα. Τα δάνεια προέχονται από όλο το τραπεζικό φάσμα με τη μερίδα του λέοντος, όμως, να αντιστοιχεί στην Αγροτική Τράπεζα (ΑΤΕ) που έσπασε σε «καλό» και «κακό» κομμάτι για να παραδοθεί στη συνέχεια στην Τράπεζα Πειραιώς, συνοδευόμενη βέβαια από ένα γενναιότατο χρηματικό μπόνους μελλοντικών εξασφαλίσεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δανεισμό της τάξης των 8 εκατομμυρίων ευρώ από την Εθνική, ενώ το ΚΚΕ 8,3 εκατομμύρια ευρώ από την Εθνική και την Atticabank. ‘Οπως είναι γνωστό, στο πόρισμα που κατέθεσε η πλειοψηφία (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) και ψηφίστηκε από την Εξεταστική Επιτροπή δεν προκύπτει καμμία ένδειξη ποινικής ευθύνης για πολιτικά πρόσωπα οπότε δεν συντρέχει λόγος να ενεργοποιήθεί ο νόμος «περί ευθύνης υπουργών» και να συσταθεί προανακριτική επιτροπή. Η κατάληξη αυτή είναι αναμενόμενη, για όποιον δεν έχει αυταπάτες σχετικά με τη νομοθετική δομή και τη λειτουργία της ελεύθερης αγοράς. Σύμφωνα με όσα κατατέθηκαν στην εξεταστική επιτροπή, τόσο από τους εκπροσώπους των τραπεζικών ιδρυμάτων όσο και από τους επιχειρηματίες της ενημέρωσης τα διοικητικα συμβούλια των τραπεζών δεν οφείλουν να προορίζουν εμπράγματες εγγυήσεις για τα δάνεια που χορηγούν.

Αντιθέτως, οφείλουν να ενισχύουν την επιχειρηματικότητα με γνώμονα την κερδοφορία των επιχειρήσεων και την αποτίμηση των επενδυτικών σχεδίων. Εγγυητής για όλη αυτή την πρακτική και τη λειτουργία ειναι η ΕυρωπαΙκή Κεντρική Τράπεζα, καθώς και το ελληνικό παράρτημά της η ΤτΕ. Εποπτεύουν το χρηματοπιστωτικό σύστη- μα με αυτά ακριβώς τα κριτήρια. Το πιο σημαντικό στοιχείο όμως που προκύπτει από τις καταθέσεις στην ακροαματική δια- δικασία σχετικά με την χορήγηση των δανείων, είναι η βαθύτερη εμπλοκή της ΕΕ στην όλη διαδικασία της δανειοδότησης. Σύμφωνα με όσα καταγράφηκαν, από το 2013 και μετά στις επιτροπές δανειοδότησης συμμετέχει και ο εκπρόσωπος της ΕΕ και μάλιστα με δικαίωμα βέτο. Ουσιαστικά, το αποκαλούμε- το «τρίγωνο της διαπλοκής» έχει γίνει πλέον «τετράγωνο». Η νέα φάση ανάπτυξης των διαπλεκόμενων σχέσεων επιχειρηματιών και πολιτικών εκπροσώπων θα περιλαμβάνει πλέον και αυτό τον παράγοντα, στον οποίο καλούνται να προσαρμοστούν οι πάντες. Στην πραγματικότητα η διαπλοκή …αναβαθμίζεται με ό,τι αυτό σημαίνει για τις εξελίξεις στην εγχώρια «αγορά της ενημέρωσης». Χρίσμα θα παίρνουν τα μέσα εκείνα που υπηρετούν, με την πρέπουσα ιεράρχηση, τις επιδιώξεις του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου. Οσον αφορά το σύνολο των χρεών που προκύπτουν από τις «αμαρτίες» του παρελθόντος, είναι κάτι παραπά- νω από σαφές ότι δεν πρόκειται να καλυφθεί. Για τα κόμματα έχει ήδη θεσμοθετηθεί το ακατάσχετο του 40% των χρηματοροών τους, ενώ αναζητούνται φόρμουλες περαιτέρω διευκολύνσεων. Επίσης, η νομοθετική ρύθμιση που έχει προαναγγείλλει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας για τα υπερχρεωμένα Μέσα Ενημέρωσης, ουσιαστικά, συνιστά μια μορφή εξειδικευμένης πτώχευσης των επιχειρήσεων, οπότε ούτε απο εκεί μπορούν να αντληθούν χρήματα.

πηγη## Mediatvnews

ΑΝΑΠΟΔΑ

Οκτ. 4, 2016

Στις επιθέσεις της ΝΔ, των καναλαρχών, των εκδοτών και όλων των κοινών συμφερόντων εναντίων της κυβέρνησης, προσετέθησαν τώρα και οι δημοσκόποι.

Πολύ χρήμα διαθέτουν κάποιοι με σκοπό να επηρεάσουν την κοινή γνώμη.

Αν στην πραγματικότητα ήταν έτσι η κατάσταση, δεν θα ξόδευαν τα ωραία τους λεφτά, θα άφηναν τα πράγματα να εξελιχθούν μόνα τους.

Έλα όμως που είναι βιαστικοί.

Μέσα σε όλα είναι πάντα το ηλίθιο ερώτημα. «ποιος είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός» Το έχουν καθιερώσει πλέον και από την εποχή Σημίτη και όσοι ακολούθησαν ήταν όλοι καταλληλότεροι στις δημοσκοπήσεις, απεδείχθησαν ακατάλληλοι όμως στην πράξη.

Τρείς είναι οι σκέψεις που πρέπει να κάνουμε.

Η σοβαρότερη είναι πως συγκρίνουμε δύο ανόμοια πράγματα.

Ο ένας είναι δοκιμασμένος και ο έτερος αδοκίμαστος.

Πως τους συγκρίνουμε;

Ανόμοια πράγματα δεν συγκρίνονται.

Η δεύτερη σκέψη είναι πως οι ερωτώμενοι απαντούν υποθετικά ή δεν έχουν κρίση αφού απαντούν με διαίσθηση ή με κομματική επιθυμία.

Η τρίτη είναι πως ο πελάτης που παρήγγειλε την δημοσκόπηση, αυτή την απάντηση ήθελε. Και είναι γνωστόν τοις πάσι πως ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

Επίσης ότι πληρώνεις αγοράζεις.

 

Γιώργος Περπινιάς.

 

ΑΝΑΠΟΔΑ

 

Οκτ. 3, 2016



Έντονες είναι πλέον οι ζυμώσεις και οι διαμαρτυρίες μεταξύ των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για τον τρόπο λειτουργίας του Μαξίμου και της κυβέρνησης στο σύνολό της και τα βέλη των περισσοτέρων στελεχών σρέφονται πλέον ανοικτά κατά του Νικολάκη Παππά θεωρώντας αυτον υπεύθυνο για τον κατήφορο της κυβέρνησης και του κόμματος γενικότερα. Όλοι πλέον σχεδόν προεξοφλούν ότι θα έχουμε ένα πολύ καυτό συνέδριο. Και όλοι ετοιμάζουν τη φαρέτρα τους και ακονίζουν τα βέλη τους.

Ο Νικολάκης ο Παππάς διαπιστώνοντας ότι έχει μείνει χωρίς φίλους και συμμάχους στον παλιό ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί συμμαχίες στους προερχόμενους από το ΠΑΣΟΚ συντρόφους που ναι μεν έχουν την πλειοψηφία στο λαό και στην κοινωνία αλλά στο κόμμα αποτελούν, ακόμα τουλάχιστον, μια μικρή μειοψηφία παρότι στην κυβέρνηση διαθέτουν πολυπρόσωπη παρουσία. Και εκεί βασίζεται ο Νικολάκης ο Παππάς που θέλει να ηγηθεί αυτής της ομάδας και να αλώσει κόμμα και κυβέρνηση.

Σ' αυτήν του την προσπάθεια τα στελέχη που τον συνδράμουν σθεναρά είναι από την κυβέρνηση οι υπουργοί Σπίρτζης (που οι κακές γλώσσες λένε ότι είναι και ο ταμίας της ομάδας) και Κουρουπλής (που δίνουν και αυτοί την δική τους μάχη για το ποιος θα ηγηθεί των "πασόκων"), από το κόμμα ο Αντώνης Κοτσακάς και από το βαθύ κράτος (Κατεχάκη μεριά) ο διοικητής της ΕΥΠ "συνάδελφος" Γιάννης Ρουμπάτης με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την εξέλιξη της "μάχης".

Ο συνδετικός κρίκος των πασόκων και του Μαξίμου είναι το προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ του Άκη στην πολυπληθή Β' Αθήνας στέλεχος Μιχάλης Σπατιώτης (ξάδερφος του προερχόμενου από το ΠΑΣΟΚ συνδικαλιστή της ΕΥΠ Θ. Σπατιώτη που είναι υπόδικος για την υπόθεση "Πυθία" και μέχρι στιγμής απολαμβάνει πλήρους ασυλίας από το σύστημα) ο οποίος εργάζεται νυχθημερόν για να οργανώσει τα προερχόμενα από το ΠΑΣΟΚ στελέχη ώστε στο συνέδριο να παρουσιαστούν με ενιαία γραμμη και να καταφέρουν να κυριαρχήσουν.

Οι παλιοί συριζέοι βέβαια δεν θα πέσουν αμαχητί και διοχετεύουν ακόμα και στα πιο ακραία δεξιά μπλογκς διάφορα "μυστικά" ιδίως κατά του Νικολάκη του Παππά που ήταν βαθιά χωμένα στα υπόγεια της Κουμουνδούρου.
Ας "απολαύσουμε" κάποια από αυτά.

Η «Κόζα Νόστρα» του Μαξίμου

http://www.antinews.gr/action.read/antitheseis/i-koza-nostra-tou-maksimou/10.110404

Από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ κατάλαβε ότι πλησιάζει την εξουσία, και αμέσως μετά που εισέβαλε στο Μέγαρο Μαξίμου, χάρη στην ευγενική χορηγία του... 20% των Ελλήνων ψηφοφόρων, εκπόνησε ένα σχέδιο.

Η βασική στόχευση ήταν πώς θα παραμείνει για χρόνια στο γκουβέρνο, πατώντας επί πτωμάτων. Έρποντας η Αριστερά έφτασε μέχρι την Ηρώδου Αττικού , σιγά τώρα μην αφήσει να της ξεφύγει η εξουσία. Υπήρχαν βεβαίως πολλά πρόσωπα να την διδάξουν αυτήν την «άδολη» Αριστερά πώς θα παίξει βρώμικα παιχνίδια.

Ένας... Παππάς χρειαζόταν για να φτιάξει την ομάδα του Μαξίμου, αποτελούμενη κατά κύριο λόγο από πειναλέους ψευτοαριστερούς και πρασινοφρουρούς που ήξεραν πώς να φάνε όλο το βάζο με το μέλι χωρίς να λερώσουν ούτε δαχτυλάκι.

Έτσι λοιπόν στην παρέα εντάχθηκε ο Σπίρτζης, ο Κουρουμπλής, οι άνθρωποι του Άκη που δρουν αφανώς και ορισμένοι «ταλιμπάν» βουλευτές και στελέχη που δρουν με απόλυτη αφοσίωση, στα όρια του σκύλου που ακούει τις εντολές του αφεντικού και φέρνει το κοκαλάκι μόλις του το ζητήσουν.

Υπάρχουν πολλοί φανατικοί Συριζαίοι που παίζουν σκληρό παιχνίδι, υπό την καθοδήγηση του μέγιστου Παππά για τον οποίον μπορείς πολλά να πεις, αλλά το κυριότερο ότι είναι έξυπνος, μακιαβελικός, σκληρός και καλός... διαπραγματευτής.

Άλλωστε, τον γνωρίζουν καλά οι επιχειρηματίες και οι λοιποί νταβατζήδες με τους οποίους συνομιλούσε πριν και μετά την άνοδο στην εξουσία. Στελέχη όπως ο Κρέτσος, η Σβίγκου, ο Ζαχαριάδης και βουλευτές όπως η Φωτίου, ο Μπάρκας, ο Βερναρδάκης, ο Φίλης, ο Σκουρλέτης και βεβαίως ο τζάμπα μάγκας Πολάκης και η... αρχισυντάκτρια Όλγα Γεροβασίλη.

Υπάρχουν και οι αφανείς... ήρωες της παρέας του Μαξίμου που κανονίζουν τα νομικά, τις παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη, την εμπλοκή της αστυνομίας όπου χρειάζεται ή της ΕΥΠ μέσω του Γ. Ρουμπάτη. Ειδικά στο πώς η δικαιοσύνη θα γίνει το μακρύ χέρι της εξουσίας υπάρχουν αρκετοί, όπως ο υπουργός Ν. Παρασκευόπουλος, ο καραμανλικός Μίμης Παπαγγελόπουλος κλπ.

Όλοι αυτοί, με ενορχηστρωτή τον Παππά και βεβαίως μέγιστο αφεντικό τον Αλέξη, είναι που αποφασίζουν πώς θα είναι η γραμμή της κυβέρνησης, ποιους θα χτυπήσουν, πώς θα αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη, πώς θα στήσουν παγίδες για τους αντιπάλους ή πώς θα οδηγήσουν τα «πληρωμένα» troll του διαδικτύου μέσα κι έξω από τα υπόγεια του Μαξίμου.

Κάποτε οι ίδιοι μιλούσαν για γαλάζια troll, για μονταζιέρες και πιθανότατα να είχαν δίκιο σε πολλά. Όμως, αυτό που συμβαίνει τώρα δεν έχει κανένα προηγούμενο. Η χούντα της Αριστεράς έχει μαζέψει όλα αυτά τα καλόπαιδα, φανατίζει τους οπαδούς της, δημιουργεί συνθήκες εμφυλίου πολέμου διχάζοντας τον ελληνικό λαό.

Χρησιμοποιεί ανοίκειες επιθέσεις, χειραγωγεί τη δικαιοσύνη, στήνει βρόμικα παιχνίδια με «φιλικούς» ακόμη επιχειρηματίες και συναντάται με νταβατζήδες τις νυκτερινές ώρες πίνοντας ουισκάκια και μοιράζοντας την πίτα.

Θα κάνουν τα πάντα για να μείνουν στην εξουσία. Θα πλήξουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, θα τσακίσουν τις γυναίκες τους και θα διαβάλουν τα παιδιά τους, θα στοχοποιήσουν όποιους σοβαρούς ανθρώπους μπόρεσε και κράτησε αυτή η χώρα. Θα κυνηγήσουν δικαστές που δεν συμμορφώνονται στις υποδείξεις, θα απειλήσουν... αντικαθεστωτικούς δημοσιογράφους, θα χρησιμοποιήσουν κάθε λέξη λαϊκισμού για να εξευτελίσουν θεσμούς, ιδέες, κατακτήσεις δεκαετιών.

Θα τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο αρκεί να κρατηθούν όσο βλέπουν ότι πέφτουν. Ο κ. Τσίπρας δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την παρέα του Μαξίμου και τα βρώμικα παιχνίδια που παίζει. Μαζί με τον Παππά και τα λοιπά παπαδοπαίδια θα πληρώσουν κάποια στιγμή γιατί έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε Βενεζουέλα.

Οι προκλητικές, παράνομες και πέραν πάσης λογικής παρεμβάσεις τους σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής και στη δικαστική εξουσία, είναι η αρχή του τέλους τους. Όσο βλέπουν ότι χάνονται τόσο θα γίνονται και πιο επικίνδυνοι. Όμως, η ώρα του τελικού ξεκαθαρίσματος έφτασε.

 Τα λουλούδια της διαπλοκής…

http://www.oparlapipas.gr/2016/09/blog-post_831.html?m=1

Τζούλια Λιακοπούλου

Από πολλών ετών, τα λουλούδια της διαπλοκής είχαν ανθίσει…

Η Αριστερή… κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτεργάτη τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τότε… με πύρινους λόγους μέσα στο Κοινοβούλιο, είχε σηκώσει τη σημαία της Εθνεγερσίας και είχε ζωστεί τα φυσεκλίκια κατά της διαφθοράς και διαπλοκής (Μπόμπολα-Αλαφούζου-Μυτιληναίου κ.λ.π.  φερέλπιδων νέων…… και όχι μόνο…). Όμως, τα χρόνια αλλάξανε, αλλάξαν κι οι καιροί… που λέει και το παλιό εκείνο τραγουδάκι!
Για να ρίξουμε μια ματιά στα δρώμενα του ΣΥΡΙΖΑ…
Απ εποχής ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΎ ακόμα, ο Γιάννης Δραγασάκης, υπήρξε  ένας εν των οικονομικών υπουργών που υπέγραψαν τις τεράστιες συμβάσεις με τη Siemens, στη συγκυβέρνηση Ζολώτα! Κάθε υπογραφή που έβαζε, γνώριζε ότι  δέσμευε το όποιο πολιτικό του μέλλον….
Ο Στέλιος και Νίκος Παππάς, ή αλλιώς, πατήρ και υιός. Είναι γνωστό πως το άλλο παιδί του Στέλιου και η σύζυγός του, αντιμετωπίζουν σοβαρότατο πρόβλημα υγείας.

Είναι γεγονός πως το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζουν, τους υποχρεώνει 11 μήνες το χρόνο να βρίσκονται σε ειδικό κέντρο εκτός Ελλάδας. Ποιος μπορεί να αναλάβει τέτοιο κόστος, ως υπάλληλος της ΔΕΗ; Και μάλιστα, όταν ο έτερος υιός ως οικονομολόγος, επέλεξε το πανεπιστήμιο του Strathclyde, ένα από τα ακριβότερα στον κόσμο, για μεταπτυχιακές σπουδές; Μήπως η αναζήτηση χορηγού (όχι και τόσο αναζήτηση τελικά..) κατέληξε στο πρόσωπο γνωστού πρώην τραπεζίτη με σοβαρότατα προβλήματα υγείας, που αποφυλακίστηκε πρόσφατα;;; Ναι! Για τον κύριο Λαυρέντη  Λαυρεντιάδη πρόκειται. Αλήθεια, στην κατοχή του παραμένει ακόμα η Εταιρεία Φωσφορούχων Λιπασμάτων; Είναι γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ… ότι έχουν ενδιαφέρον για τα λιπάσματα οι Καμμένος, Παππάς, Βορίδης, Ιβάν Σαββίδης και ένας ακόμη Ρώσος επιχειρηματίας;

Επίσης, πατήρ και υιός, έχουν στενές σχέσεις με την ΕΥΠ, μέσω συμμαθητή του πατρός και κάποιων σχέσεων του υιού με κυρία που πρόσφατα απεβίωσε χτυπημένη από την επάρατο νόσο. Η κυρία αυτή φρόντισε να διευρύνει τον κύκλο επαφών του υιού με την Εκκλησία….
Σημειώνεται πως ο υιός, με την κάλυψη του πατρός, έχει στενές σχέσεις με μεγαλοεπιχειρηματίες, οι οποίοι και φροντίζουν να κάνουν τις δουλειές τους μέσω του πανίσχυρου υπουργού. Από τα Πετράλωνα κινείται πλέον μεταξύ Νέας Σμύρνης και Εκάλης!
Είπατε τίποτα παρακαλώ…;
O tempora o mores…

Βρε πώς κουμπώνουν σιγά-σιγά τα κομμάτια του παζλ για τις προθέσεις των κυβερνώντων...

https://infognomonpolitics.blogspot.gr/2016/10/blog-post_15.html

Periklis E. Kontongonas

Η είδηση πέρασε κάπως "στα ψιλά".
Ο εφοπλιστής Γιάννης Καραγιώργης συνελήφθη το απόγευμα της Πέμπτης 29/9/2016, κατόπιν εκτέλεσης διεθνούς εντάλματος σύλληψης των ολλανδικών αρχών για πλαστογραφία, απάτη και δόλια πτώχευση.
Ποιος είναι όμως ο Καραγιώργης και γιατί μας ενδιαφέρει;
Στις 3 Δεκεμβρίου 2015 ο Γιάννης Καραγιώργης παρουσίασε το νέο, φιλόδοξο εγχείρημά του στο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης: την HellasNet. Ένα νέο τηλεοπτικό δίκτυο περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών που έχει αγοράσει μέσω μιας δικής του κυπριακής offshore και που αποτελείται από 11 κανάλια και συγκεκριμένα:
Alfa Τηλεόραση Βορείου Ελλάδος (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη),
Corfu Channel/Τηλεόραση της Κέρκυρας (Δυτική Ελλάδα),
Δίκτυο 1 Καστοριάς (Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας),

ΕΝΑ Κεντρικής Ελλάδας (Στερεά Ελλάδα),
Irida TV της Ρόδου (Δωδεκάνησα)
PLP Αχαΐας (Πελοπόννησος),
Sitia TV του Λασιθίου (Κρήτη),
TVM Λέσβου (Βόρειο Αιγαίο),
το Attica TV (Αττική) και το
TRT Μαγνησίας (Θεσσαλία).
Πανελλαδική κάλυψη με λίγα λόγια και, ενώ η νεοεκλεγείσα Κυβέρνηση είχε ήδη εξαγγείλει την πρόθεσή της να βάλει "τάξη" στο τηλεοπτικό τοπίο, κάποιος αγόρασε 11 κανάλια για τα οποία θα έπρεπε κάποια στιγμή να ξαναπληρώσει για να πάρει άδεια. Πολύ λογικό επιχειρηματικά, δεν βρίσκετε...;

Το moto του νέου δικτύου: Όλη η Ελλάδα ένα κανάλι (και μια άποψη μάλλον).
Στην εκδήλωση έδωσαν το παρόν μεγάλες προσωπικότητες. Την προσοχή σας παρακαλώ:
Πρώτος και καλύτερος, ο Πάνος Καμμένος τον οποίο υποδέχτηκε ο ίδιος ο εφοπλιστής στην είσοδο.
Πρώτο τραπέζι πίστα, ο κλαίων υπουργός Σπίρτζης που εκείνη τη μέρα δεν έκλαιγε.
Ακόμα πιο πρώτο τραπέζι πίστα, στο πάνελ των ομιλητών, ο Γενικός Γραμματέας Ενημέρωσης, Λευτέρης Κρέτσος.
Μαζί του στο διπλανό πρώτο τραπέζι πίστα, το φιλαράκι του ο Καλογρίτσας, παρέα με τον νομικό σύμβουλο του Δημοσίου για τις τηλεοπτικές άδειες, Γιάννη Ματζουράνη. Ρε κοίτα κάτι συμπτώσεις: 10 μήνες μετά, ο Ματζουράνης θα έκανε χοντρές πλάτες στον Καλογρίτσα για να μείνει 40 λεπτά παραπάνω ανοικτό το Πρωτόκολλο.
Ο έγκριτος και αδέκαστος Κώστας Βαξεβάνης, ως νέος επικεφαλής του ενημερωτικού τομέα, ενώ θέση σχολιαστή στα ειδησεογραφικά προγράμματα κατέλαβε ο γνωστός και μη εξαιρετέος Σταύρος Λυγερός.
------------
Δεν ξέρω τι λέτε εσείς και πόσο τυχαίες σας φαίνονται όλες αυτές οι συναντήσεις, όμως σε κάτι αμερικάνικες ταινίες, όταν εκ των υστέρων ανακαλύπτουμε ότι ένα σωρό συγκεκριμένα πρόσωπα βρέθηκαν κάποια στιγμή κάτω από την ίδια στέγη, τότε είναι σημάδι ότι εκεί και τότε συνεδρίασε κάποιου είδους Μαφία.

Ο Αρουραίος της... Εκάλης είπε να κατέβει από τα σαλόνια των υπονόμων της δροσερής Εκάλης και να κάνει μια περατσάδα από το καυτό και βρώμικο κέντρο της Αθήνας για να "μαζέψει" πληροφορίες για όλα αυτά.

Έχουμε και λέμε λοιπόν.

Ο συλληφθής φίλος του Καμμένου εφοπλιστής Καραγιώργης ετοίμαζε την εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ και ήθελε να «αγοράσει» και τον Alpha ,με τις ευλογίες πάντα του Νικολάκη του Παππά που νόμιζε ότι ελέγχοντας τουλάχιστον ένα πανελλαδικής εμβέλειας κανάλι (με τον Καλογρίτσα) θα έλεγχε και την περιφέρεια με τον Καραγιώργη και τον Βαξεβάνη με τον οποίο πέρασε το Πάσχα του μαζί σχεδιάζοντας την άλωση των ΜΜΕ.
Όπως μάλιστα καταγγέλει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κεγκέρογλου με ειδική διάταξη ο Ν. Παππάς τους είχε κάνει "δώρο" τη διεύρυνση της διασύνδεσης Περιφερειακών Τηλεοπτικών Σταθμών.

Μάθαμε ακόμα ότι στο στόχαστρο των αμερικανικών υπηρεσιών βρίσκονταν ο εφοπλιστής Γιάννης Καραγιώργης, ο οποίος συνελήφθη προχθές γιατί σε βάρος του εκκρεμούσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για απάτες και δόλια χρεοκοπία.
Ο εν λόγω επιχειρηματίας είχε απασχολήσει τις αμερικανικές υπηρεσίες, εξαιτίας των στενών σχέσεων που είχε αναπτύξει με Ρώσο ολιγάρχη (είναι κουμπάρος με τον Konstantin Malofeev), ο οποίος χρησιμοποιείται από το σύστημα Πούτιν για να χρηματοδοτεί τη ρωσική προπαγάνδα και τις απόπειρες διείσδυσης σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.

Πρόκειται μάλιστα για τον χρηματοδότη της Γαλλικής Ακροδεξιάς, αλλά και άλλων ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων, σύμφωνα πάντα με όσα αναφέρει απόρρητη έκθεση της CIA.

Πρόκειται για δισεκατομμυριούχο Ρώσο ολιγάρχη, ιδιοκτήτη ενός τεράστιου επιχειρηματικού ομίλου, στον οποίο έχει απαγορευτεί η είσοδος σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Mάλιστα ο Γιάννης Καραγιώργης είχε νοικιάσει αεροπλάνο για να μεταφέρει τους μεγαλόσχημους καλεσμένους στην Μόσχα, όπου έγινε ο γάμος του με κουμπάρο τον Malofeev.
Η ενασχόληση του πολυπράγμονα παράγοντα Γιάννη Καραγιώργη με τα Μέσα Ενημέρωσης, αρχίζει μετά τη γνωριμία του με τον Malofeev.

Με δεδομένο ότι η περιουσία του είχε κατασχεθεί διεθνώς και δεν μπορούσε να έχει την άνεση να επενδύει σε μίντια, οι αμερικανικές υπηρεσίες εκτιμούν ότι ο Καραγιώργης ανέλαβε να υλοποιήσει το φιλόδοξο σχέδιο του ακροδεξιού Ντρούγκιν για πολιτική και μιντιακή διείσδυση στην Ελλάδα.

Μετά την επιστροφή του από την Μόσχα ο Καραγιώργης ζήτησε να δει τον Δημήτρη Κοντομηνά.

Στη συνάντηση του είπε ότι ενδιαφέρεται να αγοράσει τον ALPHA.

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς απέρριψε την πρόταση γνωρίζοντας ότι ο Καραγιώργης δεν διαθέτει δεκάρα τσακιστή από δικά του χρήματα και μόνο μαύρα κεφάλαια μπορούσε να διακινήσει.

Ο ιδιοκτήτης του ALPHA είχε πληροφορηθεί και για τις δοσοληψίες του Καραγιώργη με τους Ρώσους ολιγάρχες και γι΄ αυτό απέρριψε τη δελεαστική πρόταση.

Στη συνέχεια ο Καραγιώργης άρχισε να αγοράζει επαρχιακά κανάλια, με στόχο να διαμορφώσει ένα πανελλαδικό δίκτυο. Προχώρησε σε συμφωνία με 12 επαρχιακά κανάλια και με όχημα το «ΑΤΤΙCΑ» που νοίκιασε από το Δήμο Ασπροπύργου και διευθυντή ενημέρωσης τον Κ. Βαξεβάνη και προγράμματος τον Π. Κωστόπουλο, δικτυώθηκε παράνομα.

Το τελευταίο διάστημα σχεδίαζε να εκδώσει και Κυριακάτικη εφημερίδα που θα πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, με διευθυντή τον Βαξεβάνη αλλά τον πρόλαβε η κρατική ασφάλεια.

και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά ο Αντωνάκης ο Κοτσακάς είχε χαθεί για μεγάλο διάστημα το καλοκαίρι. Που ήταν; Κάποιοι λένε ότι τον έβλεπαν συχνά πυκνά να σουλατσάρει στο χωριό του στην Χίο και κάποιοι λένε ότι τον έβλεπαν κάθε τόσο να περνάει τα βράδυα με τις βαρκούλες του απέναντι (Τουρκία μεριά) και να χάνεται στα ενδότερα.

Ο Αρουραίος της... Εκάλης λέει κάποια στιγμή να περάσει το όμορφο Αιγαίο να κάνει και κανά μπανάκι βρε αδερφέ και να ανακαλύψει τι κάνει απέναντι ο Αντωνάκης.

Πάντως για συνέδρους αποκλείεται να ψάχνει.

Εκτός και αν στρατολογήσει μετανάστες στο ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός πάλι και του έχει αναθέσει κάποια μυστική αποστολή ο Ρουμπάτης.

Ο Αρουραίος της... Εκάλης

 

ΑΝΑΠΟΔΑ