Κοσμος

Σεπ. 6, 2018

 

Επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

Τι κοινό μπορεί να έχει ένα σαμπουάν, ένα κραγιόν, ένα παιδικό γάλα, μια ζύμη για πίτσα, ένα παγωτό, η μαργαρίνη, πολλά απορρυπαντικά, πολλές σοκολάτες και μπισκότα, βιοκαύσιμα, σαπούνια και αρτοσκευάσματα, όπως και εκατοντάδες άλλα προϊόντα που αγοράζετε από το σούπερ μάρκετ, τον φούρνο ή ένα ζαχαροπλαστείο στη γειτονιά σας;

Είτε το ξέρετε, είτε όχι, τα περισσότερα από αυτά περιέχουν φοινικέλαιο και παράγωγά του. Συχνά δεν το γράφουν καν, και πρέπει να το φανταστείτε κάτω από ονομασίες όπως φυτικό Έλαιο, φυτικά λιπαρά, φοινικοπυρηνέλαιο, παλμιτικό οξύ, παλμολείνη, γλυκερύλιο, στεατικό Οξύ, Elaeis Guineensis Palm, κ.α.

 Το πιθανότερο είναι επίσης ότι δεν γνωρίζετε ότι, τον Μάιο του 2016, η EFSA (Ευρωπαϊκή Yπηρεσία Aσφάλειας Tροφίμων) έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για δυνητικά καρκινογόνες ουσίες που παράγονται κατά την επεξεργασία τέτοιων ελαίων σε υψηλές θερμοκρασίες και τους πιθανούς κινδύνους υγείας, μετά από σχετικά πειράματα σε ζώα.

Με την ισχύ που έχουν πλέον αποκτήσει στις Βρυξέλλες τα λόμπυ των βιομηχανιών, είναι απορίας άξιον ακόμα και πως έγινε δυνατή η σύνταξη της έκθεσης αυτής. (Πολλοί ειδικοί άλλωστε επί της διατροφής αμφισβητούν, πέραν των αποτελεσμάτων της επεξεργασίας του σε υψηλές θερμοκρασίες, και την ποιοτική αξία προ επεξεργασίας του φοινικέλαιου, δεδομένων των πολυκορεσμένων και ενός μονοκορεσμένου φυτικού ελαίου που περιέχει).

Αν το ψάξετε βέβαια, θα ανακαλύψετε εύκολα τα προβλήματα στο τέλος της γραμμής παραγωγής-επεξεργασίας-κατανάλωσης του φοινικέλαιου.

Αυτό που θα είναι πιο δύσκολο να εντοπίσετε, είναι τη σχέση ανάμεσα στο σαμπουάν, το κραγιόν και την πίτσα που χρησιμοποιείτε στο τέλος αυτής της γραμμής και το αίμα των ανθρώπων στην αρχή της.

Για να φτάσει σε σας το συγκεκριμένο καλλυντικό, το παιδικό γάλα, ή η σοκολάτα που καταναλώνετε, οι παραγωγοί του αρχικού προϊόντος έχουν σκοτώσει ανθρώπους και έχουν ξεκληρίσει ολόκληρες κοινότητες, προκειμένου να κατεβάσουν το κόστος και να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Και αυτό δεν συμβαίνει δυστυχώς μόνο με το φοινικέλαιο.

Κύμα τρομοκρατίας και δολοφονιών

Το έτος 2017 ήταν το πιο φονικό στην ιστορία παγκοσμίως με θύματα ανθρώπους που αγωνίζονται για το περιβάλλον.

Δεν έχει υπάρξει ποτέ στην ιστορία πιο επικίνδυνη περίοδος για τους ακτιβιστές υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και της γης. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι το 2017 δολοφονήθηκαν 207 ακτιβιστές σε όλο τον κόσμο (το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί ποτέ), σύμφωνα με έκθεση της Global Witness.

Με αυτό τον ρυθμό, είναι πιθανό να σκοτωθούν τέσσερις ακτιβιστές υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος αυτή την εβδομάδα κάπου στον πλανήτη. Η έρευνά έδειξε ότι η αγροτική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένου του καφέ, του φοινικέλαιου και των φυτειών μπανάνας, συνδέεται περισσότερο με αυτές τις επιθέσεις.

Οι περισσότερες από αυτές τις δολοφονίες έγιναν στην Λατινική Αμερική, αντιπροσωπεύοντας το 60%. Από την αρχή του 2015, 145 περιβαλλοντικοί ακτιβιστές έχουν πεθάνει στη Βραζιλία, ενώ την περασμένη χρονιά σημειώθηκαν 57 δολοφονίες. Πολλές από τις δολοφονίες έγιναν επειδή αυτά τα άτομα προσπαθούσαν να καταπολεμήσουν την παράνομη υλοτομία στον Αμαζόνιο.

Οι Φιλιππίνες έρχονται δεύτερες στη λίστα, με 102 θανάτους συνολικά, ενώ μόνο το 2017 σκοτώθηκαν 48 ακτιβιστές (ο υψηλότερος αριθμός σε μια ασιατική χώρα). Η Ονδούρα παραμένει η πιο επικίνδυνη χώρα για να είναι κανείς ακτιβιστής, με περισσότερες δολοφονίες σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας, από οπουδήποτε αλλού. Και στην Αφρική δολοφονήθηκαν 19 ακτιβιστές, 12 από τους οποίους ήταν από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Ο αριθμός των νεκρών έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια και οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η ανοδική τάση είναι πιθανό να συνεχιστεί εάν οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις δεν αναλάβουν δράση. «Φυσικά και κινδυνεύει η ζωή μου. Απειλούν ότι θα με σκοτώσουν 24 ώρες την ημέρα, επειδή δεν πρόκειται να κλείσω το στόμα μου μπροστά σε αυτή τη φρικαλεότητα» ανέφερε η Maria do Socorro Costa da Silva ακτιβίστρια από τη Βραζιλία στο The Intercept. Αλλά και η ιστορία της Hernán Bedoya, από την Κολομβία είναι τρομακτική. Πυροβολήθηκε από παραστρατιωτική ομάδα 14 φορές επειδή διαμαρτυρήθηκε για τις φυτείες φοινικέλαιου και μπανάνας που επεκτείνονταν στην περιοχή της, καταστρέφοντας το δάσος.

Τι προκαλεί όμως αυτή τη βία; Η σύντομη απάντηση είναι η βιομηχανία. Οι πιο θανατηφόρες βιομηχανίες που αντιμετώπισαν οι ακτιβιστές ήταν οι αγροτικές επιχειρήσεις και τα ορυχεία. Η λαθροθηρία, τα υδροηλεκτρικά φράγματα και η υλοτομία ήταν επίσης βασικοί κινητήριοι μοχλοί βίας, σύμφωνα με το Global Witness. Πολλές από τις δολοφονίες που καταγράφηκαν συνέβησαν σε απομακρυσμένα χωριά βαθιά μέσα σε οροσειρές και τροπικά δάση, με τις αυτόχθονες κοινότητες να πλήττονται περισσότερο.

Αυτοί οι ακτιβιστές αποτελούν μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος για την προστασία του πλανήτη. Βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για την καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, της διαφύλαξης των οικοσυστημάτων και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μάχονται για θέματα που μας αφορούν όλους, όπως την αειφορία, τη βιοποικιλότητα και τη δικαιοσύνη.

Παρόλο που η Global Witness χαρακτήρισε κυβερνητικούς παράγοντες ως ύποπτους δράστες σε 56 από τους θανάτους, η κυβερνητική κακοδιοίκηση παίζει πιθανώς ρόλο σε πολλά από αυτούς. Οι υπάλληλοι συχνά σχετίζονται με τα επιχειρηματικά συμφέροντα, παίζοντας τον δικό τους ρόλο στη λήψη αποφάσεων των τοπικών κοινοτήτων και δημιουργώντας μια «κουλτούρα ατιμωρησίας», σύμφωνα με την έκθεση.

«Η κυβέρνηση είναι ένοχη διότι δεν διώκει αυτά τα εγκλήματα και πολλές φορές λόγω συμπαιγνίας», αναφέρει ο Ben Leather, ένας από τους συντάκτες της έκθεσης, στο The Intercept. Έτσι, οι θάνατοι που αποδίδονται στις τοπικές πολιτοφυλακές, συμμορίες, ή τις ίδιες τις εταιρείες εξακολουθούν συχνά εμπεριέχουν και την συνενοχή της κυβέρνησης. «Η αντιμετώπιση της ατιμωρησίας είναι ίσως ο μόνος τρόπος για να τελειώσει αυτό σε βάθος χρόνου πραγματικά», πρόσθεσε ο Leather.

Η περίπτωση των Φιλιππίνων

Οι Φιλιππίνες σημείωσαν αύξηση κατά 71% του αριθμού των ακτιβιστών υπέρ της προστασίας της γης και του περιβάλλοντος που σκοτώθηκαν μεταξύ 2016 και 2017. Το διετές καθεστώς του Προέδρου Rodrigo Duterte έχει ήδη αποκτήσει φήμη για τη βιαιότητά του. Πέρυσι, ο Duterte δεσμεύτηκε ότι 1,6 εκατομμύρια εκτάρια Φιλιππινέζικης γης θα δοθεί για αγροτική χρήση, κυρίως στο Mindanao, το οποίο είναι πλούσιο σε φυσικούς πόρους. Ο ίδιος στη συνέχεια κήρυξε στρατιωτικό νόμο στο νησί, περιορίζοντας έτσι την οργάνωση των ακτιβιστών. Παράλληλα, έχει ποινικοποιήσει τους ιθαγενείς εκεί, χαρακτηρίζοντάς τους τρομοκράτες και κομμουνιστές, και κινητοποιώντας τις δυνάμεις τους εναντίον τους.

Ο στρατός ισχυρίζεται ότι το περιστατικό του Δεκεμβρίου ήταν άμυνα ενάντια σε μια επίθεση από κομμουνιστές αντάρτες, αν και η Global Witness δεν μπόρεσε να βρει στοιχεία για αυτό. Ο στρατός υποστηρίζει ότι δύο από τους στρατιώτες του πέθαναν επίσης.

Ο Jaybee Garganera της φιλανθρωπικής οργάνωσης Alliance to Stop Mining, ο οποίος βοήθησε την Global Witness στην σύνταξη της έκθεσης, δήλωσε ότι η αντίσταση έχει γίνει πιο ριψοκίνδυνη τα τελευταία χρόνια. «Ο στρατιωτικός νόμος δικαιολόγησε την παρουσία του στρατού στην προγονική γη των αυτόχθονων και στις περιοχές όπου συμβαίνουν έργα εξόρυξης, φυτείες, έργα φράγματος και εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα», δήλωσε στο The Intercept.

«Δεν πιστεύω ότι θα βρούμε κάποιο στοιχείο που να συνδέει τη κυβέρνηση του Duterte με οποιαδήποτε δωροδοκία ή διαφθορά» πρόσθεσε ο Garganera. Ωστόσο, ο Duterte ενθαρρύνει ενεργά τις εξωτερικές επενδύσεις, ιδιαίτερα αυτές των Κινέζων επενδυτών. «Η επιθετική ώθηση των φυτειών και των μεγάλων έργων υποδομής υποκινείται από την πολιτική του Duterte που θέλει μόνο να χτίζει», ανέφερε.

Η έκθεση της Global Witness περιλαμβάνει πολλές συστάσεις για τις κυβερνήσεις και τις εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για ενημέρωση των κοινοτήτων που έχουν πληγεί και την εγγύηση της προσαγωγής στη δικαιοσύνη των υπευθύνων για τις βιαιότητες. Ωστόσο, η έκθεση καθιστά σαφές ότι μέχρις ότου οι κυβερνήσεις απομονωθούν από τα επιχειρηματικά συμφέροντα και γίνουν πιο υπεύθυνες, ο τερματισμός στη δολοφονία εκείνων που υπερασπίζονται τις κοινότητές τους δεν θα είναι εύκολος.

πηγη ## Athens Indymedia

Αναποδα

Μαϊ. 12, 2018

 Γιατί η Γερ­μα­νία εμ­μέ­νει στην πυ­ρη­νι­κή συμ­φω­νία με το Ιράν

Γιατί συ­γκα­λύ­πτε­ται το ισ­ραη­λι­νό πυ­ρη­νι­κό πρό­γραμ­μα; ανα­ρω­τιέ­ται η γερ­μα­νι­κή Deutsche Welle με ένα δη­μο­σί­ευ­μά της που έρ­χε­ται λίγες μέρες μετά την απο­χώ­ρη­ση των ΗΠΑ από τη συμ­φω­νία για το πυ­ρη­νι­κό πρό­γραμ­μα του Ιράν. Θέτει επί­σης το ερώ­τη­μα «γιατί όμως επι­τρέ­πε­ται να δια­θέ­τουν τέ­τοια όπλα οι Ισ­ραη­λι­νοί και όχι οι Ιρα­νοί;» (80-100 πυ­ρη­νι-
κές κε­φα­λές, πα­ρό­λο που δεν συ­γκα­τα­λέ­γε­ται στα πέντε ανα­γνω­ρι­σμέ­να πυ­ρη­νι­κά κράτη).

Το δη­μο­σί­ευ­μα έρ­χε­ται μια μέρα μετά τις απει­λές της Ουά­σινγ­κτον για κυ­ρώ­σεις στις γερ­μα­νι­κές επι­χει­ρή­σεις που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο Ιράν και ενώ τα ευ­ρω­ε­νω­σια­κά μο­νο­πώ­λια αντι­δρούν στις κι­νή­σεις των ΗΠΑ που υπο­νο­μεύ­ουν τα συμ­φέ­ρο­ντά τους στο Ιράν.

Πά­ντως ενώ η DW θυ­μή­θη­κε τώρα το πυ­ρη­νι­κό οπλο­στά­σιο του Ισ­ρα­ήλ, υπεν­θυ­μί­ζει ότι αυτό απο­κα­λύ­φθη­κε το 1986… Επι­πρό­σθε­τα, είναι το Ισ­ρα­ήλ (και όχι το Ιράν) που δεν έχει ποτέ δε­χθεί να συ­νυ­πο­γρά­ψει τη Συν­θή­κη του ΟΗΕ για τη Μη Διά­δο­ση Πυ­ρη­νι­κών Όπλων. Τέλος, για όσους έχουν ξε­χά­σει, ο Μορ­ντε­χάι Βα­νού­νου, ο τε­χνι­κός στο ισ­ραη­λι­νό Κέ­ντρο Πυ­ρη­νι­κών Ερευ­νών της Ντι­μό­να που απο­κά­λυ­ψε το 1986 τα μυ­στι­κά πυ­ρη­νι­κά προ­γράμ­μα­τα του Ισ­ρα­ήλ απή­χθη από κα­τα­σκό­πους και ρί­χθη­κε για 18 χρό­νια στη φυ­λα­κή ως «προ­δό­της».

Και ενώ ισχύ­ουν αυτά, Νε­τα­νιά­χου και Τραμπ πα­ρα­δί­δουν μα­θή­μα­τα για τη «μη διά­δο­ση των πυ­ρη­νι­κών όπλων».

(Χα­ραυ­γή)

Γιατί η Γερ­μα­νία εμ­μέ­νει στην πυ­ρη­νι­κή συμ­φω­νία με το Ιράν

Η γερ­μα­νι­κή πο­λι­τι­κή και η οι­κο­νο­μία αντέ­δρα­σαν με έκ­πλη­ξη στην από­φα­ση Τραμπ να απο­χω­ρή­σει μο­νο­με­ρώς από τη συμ­φω­νία με το Ιράν. Όμως για τα οι­κο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Γερ­μα­νί­ας η συμ­φω­νία είναι πολύ ση­μα­ντι­κή.

Η αντί­δρα­ση του Βε­ρο­λί­νου ήταν πα­ρα­πά­νω από σαφής. Η από­φα­ση του Ντό­ναλντ Τραμπ να απο­χω­ρή­σει μο­νο­με­ρώς από τη πυ­ρη­νι­κή συμ­φω­νία της Τε­χε­ρά­νης είναι ένα «σο­βα­ρό λάθος». Η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεί­χνει απο­φα­σι­σμέ­νη να συ­νε­χί­σει την τή­ρη­ση των όρων της συμ­φω­νί­ας ερ­χό­με­νη σε σύ­γκρου­ση με τον υψη­λό­τε­ρο εκ­πρό­σω­πο του αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου στη Γερ­μα­νία, το νέο αμε­ρι­κα­νό πρέ­σβη Ρί­τσαρντ Γκρε­νέλ. Δεν πρό­λα­βε να ολο­κλη­ρώ­σει τις δη­λώ­σεις του ο πο­λι­τι­κός του προϊ­στά­με­νος και ο Γκρε­νέλ μέσω του twitter κά­λε­σε τις γερ­μα­νι­κές εται­ρεί­ες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο Ιράν να δια­κό­ψουν άμεσα τη λει­τουρ­γία τους.

Το φό­βη­τρο των αμε­ρι­κα­νι­κών κυ­ρώ­σε­ων

Η απά­ντη­ση δεν άρ­γη­σε να έρθει. «Δεν ανή­κει στις αρ­μο­διό­τη­τες ενός αμε­ρι­κα­νού πρέ­σβη να δίνει οδη­γί­ες ή να απει­λεί γερ­μα­νι­κές επι­χει­ρή­σεις», είπε ο Μί­χα­ελ Τό­κους, μέλος του προ­ε­δρεί­ου του Γερ­μα­νοϊ­ρα­νι­κού Εμπο­ρι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου. Σύμ­φω­να με στοι­χεία του, 10.000 γερ­μα­νι­κές εται­ρεί­ες έχουν εμπο­ρι­κές σχέ­σεις με το Ιράν, γύρω στις 120 βρί­σκο­νται στη χώρα και απα­σχο­λούν δικό τους προ­σω­πι­κό. Το να τα αφή­σουν όλα και να φύ­γουν δεν απο­τε­λεί γι´ αυ­τούς επι­λο­γή. Ο εμπο­ρι­κός κό­σμος ανη­συ­χεί. Το Γερ­μα­νι­κό Βιο­μη­χα­νι­κό και Εμπο­ρι­κό Επι­με­λη­τή­ριο για πα­ρά­δειγ­μα κάνει λόγο για «τε­ρά­στια ανα­σφά­λεια λόγω των αμε­ρι­κα­νι­κών κυ­ρώ­σε­ων», άλλες ενώ­σεις θέ­ω­ρούν ότι μπο­ρούν να συ­νε­χί­σουν παρ´ όλα αυτά τη δρα­στη­ριό­τη­τά τους με το Ιράν, όσο καιρό η ΕΕ δεν απε­νερ­γο­ποιεί τις δικές της κυ­ρώ­σεις. Εάν όμως αυτό είναι όντως έτσι, εκ­φρά­ζο­νται αμ­φι­βο­λί­ες. Διότι όλες οι φίρ­μες, που έχουν εμπο­ρι­κές συ­ναλ­λα­γές και με τις ΗΠΑ, θα πρέ­πει να υπο­λο­γί­ζουν σε αμε­ρι­κα­νι­κές κυ­ρώ­σεις σε πε­ρί­πτω­ση που πα­ρα­βιά­σουν τις απο­φά­σεις του Ντό­ναλντ Τραμπ. «Με τον τρόπο αυτό η Ευ­ρώ­πη δεν ασκεί κα­νέ­να έλεγ­χο στις δικές της επι­χει­ρή­σεις, δεν θα τις ελέγ­χουν οι Βρυ­ξέλ­λες, αλλά η Ουά­σιγ­κτον» ανα­λύ­ει ο Σάσα Λόμαν, ει­δι­κός σε θέ­μα­τα κυ­ρώ­σε­ων στο Πα­νε­πι­στή­μιο Χάρ­βαρντ.

Τα με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα θα αντι­με­τω­πί­σουν οι τρά­πε­ζες. Η γερ­μα­νι­κή Commerzbank έπρε­πε να κα­τα­βά­λει 1.5 δις δο­λά­ρια το 2014 ως πρό­στι­μο, η γαλ­λι­κή Paribas 9 δις δο­λά­ρια. Γι αυτό και επι­χει­ρή­σεις με διε­θνή πε­λα­τεία ήταν ιδιαί­τε­ρα επι­φυ­λα­κτι­κές στο να χρη­μα­το­δο­τή­σουν επεν­δύ­σεις στο Ιράν. Είναι επί­σης και ο λόγος που δεν έγινε κά­ποιο εμπο­ρι­κό «μπουμ» με το Ιράν, όπως ήλ­πι­ζαν οι Γερ­μα­νοί μετά την υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας για τα πυ­ρη­νι­κά της Τε­χε­ρά­νης.

«Είναι ζή­τη­μα αρχής»

Παρ´όλα αυτά η Γερ­μα­νία πωλεί πε­ρισ­σό­τε­ρα αγαθά στο Ιράν από ό,τι άλλες χώρες της ΕΕ. Η από­στα­ση όμως με άλλα εμπο­ρι­κά κράτη συ­νε­χώς με­γα­λώ­νει. Η Κίνα μπό­ρε­σε να αυ­ξή­σει το με­ρί­διό της στη ιρα­νι­κή αγορά και σή­με­ρα κα­τέ­χει το 25%. Η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση είναι απο­φα­σι­σμέ­νη να στα­θεί στο πλευ­ρό των οι­κο­νο­μι­κών της εκ­προ­σώ­πων παρά το tweet του αμε­ρι­κα­νού πρέ­σβη και τις απο­φά­σεις του αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου. Εκεί­νο που θα κάνει είναι να διε­ρευ­νή­σει ποιες οι επι­πτώ­σεις θα μπο­ρού­σαν να έχουν στις γερ­μα­νι­κές επι­χει­ρή­σεις η απο­χώ­ρη­ση των ΗΠΑ από τη συμ­φω­νία. Ο υπ. Οι­κο­νο­μι­κών Όλαφ Σολτς πρό­κει­ται σύ­ντο­μα να συ­νο­μι­λή­σει με την αμε­ρι­κα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση με στόχο να πε­ριο­ρί­σουν πι­θα­νές συ­νέ­πειες ακόμη και για ολό­κλη­ρη την ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­νο­μία.

Ακόμη κι αν ο γάλ­λος πρό­ε­δρος Μα­κρόν προει­δο­ποί­η­σε ότι δεν υπάρ­χει σχέ­διο Β, οι Ευ­ρω­παί­οι έχουν επι­λο­γές και ευ­θύ­νη. Πρό­κει­ται λοι­πόν για θέμα αρχής. «Σε τε­λι­κή ανά­λυ­ση πρό­κει­ται για μια διε­θνή συμ­φω­νία, στην οποία δεν εμπλέ­κο­νται μόνο οι ΗΠΑ και ο Ιράν» ση­μειώ­νει ο Μάρ­κους Κάιμ, από το Ιν­στι­τού­το Επι­στή­μη και Πο­λι­τι­κή του Βε­ρο­λί­νου. «Όσοι από τη Ευ­ρώ­πη συ­νυ­πέ­γρα­ψαν τη συμ­φω­νία, δη­λα­δή η Γαλ­λία, η Βρε­τα­νία και η Γερ­μα­νία, έχουν το ίδιο με­ρί­διο ευ­θύ­νης, όπως η Ρωσία και η Κίνα. Το υπό­λοι­πο τμήμα της συμ­φω­νί­ας πα­ρα­μέ­νει ανέ­πα­φο, όσο καιρό οι υπό­λοι­ποι που τη συ­νυ­πέ­γρα­ψαν συ­νε­χί­ζουν να εφαρ­μό­ζουν τα όσα ορί­ζει».

Deutsche Welle / Αν­δρέ­ας Μπέ­κερ, Μα­ξι­μι­λιά­νε Κόσικ/ Ει­ρή­νη Ανα­στα­σο­πού­λου

πηγη## Ατεχνως

ΑΝΑΠΟΔΑ

Δεκ. 29, 2017

Η Βό­ρεια Κορέα που η αμε­ρι­κα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση και τα αστι­κά ΜΜΕ δεν θέ­λουν να δεις (ΦΩΤΟ)

Η κα­να­δή δη­μο­σιο­γρά­φος Εύα Μπαρ­τλετ επι­σκέ­φτη­κε μαζί με άλλα δύο άτομα τη Λαϊκή Δη­μο­κρα­τία της Βό­ρειας Κο­ρέ­ας (ΛΔΒΚ) τον Αύ­γου­στο του 2017, σε μια προ­σπά­θεια να δει με τα ίδια της τα μάτια την κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στη χώρα, να μι­λή­σει με τους αν­θρώ­πους της και να αφου­γκρα­στεί τους φό­βους και τις αγω­νί­ες τους.

Όπως γρά­φει, η Βό­ρεια Κορέα είναι ίσως η χώρα για την οποία έχουν ει­πω­θεί τα πε­ρισ­σό­τε­ρα ψέ­μα­τα το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, με τα δυ­τι­κά ΜΜΕ να πρω­τα­γω­νι­στούν στη δια­σπο­ρά ψευ­δών ει­δή­σε­ων. Στα δελ­τία ει­δή­σε­ων συχνά προ­βάλ­λε­ται η στρα­τιω­τι­κή ισχύς της Πιον­γιάνγκ και το πόσο επι­κίν­δυ­νη είναι αυτή για την ει­ρή­νη και την ασφά­λεια στην πε­ριο­χή, ενω απο­σιω­πά­ται η πα­ρου­σία 28.500 αμε­ρι­κα­νών στρα­τιω­τών στη Νότιο Κορέα και οι 38 στρα­τιω­τι­κές βά­σεις των ΗΠΑ στον κο­ρε­α­τι­κό νότο.

Όπως ση­μειώ­νει η Μπαρ­τλετ, στον πό­λε­μο της Κο­ρέ­ας, ο αμε­ρι­κα­νι­κός στρα­τός είχε βομ­βαρ­δί­σει τόσο την πρω­τεύ­ου­σα Πιον­γιάνγκ όσο και άλλες πό­λεις, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας συ­νο­λι­κά 635 χι­λιά­δες τό­νους βομ­βών, εκ των οποί­ων 32.557 τόνοι ήταν βόμ­βες να­πάλμ. Οι ψευ­δείς ει­δή­σεις που δια­σπεί­ρο­νται από δυ­τι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης ενά­ντια στη ΛΔΒΚ, στο­χεύ­ουν στο να απο­προ­σα­να­το­λί­σουν την κοινή γνώμη από τα εγκλή­μα­τα των ΗΠΑ και των συμ­μά­χων τους ενά­ντια στον κο­ρε­α­τι­κό λαό, αλλά και να προ­ε­τοι­μά­σουν το έδα­φος για μια νέα πι­θα­νή σφαγή.

Ανα­φε­ρό­με­νη στο πως πα­ρου­σιά­ζε­ται η Βό­ρεια Κορέα στα αστι­κά ΜΜΕ, η Εύα Μπαρ­τλετ γρά­φει πως “εκτός από την προ­πα­γάν­δα, αυτό το οποίο απου­σιά­ζει από την ει­δη­σε­ο­γρα­φία είναι η αν­θρώ­πι­νη πλευ­ρά ενός λαού 25 εκα­τομ­μυ­ρί­ων που κιν­δυ­νεύ­ει να δο­λο­φο­νη­θεί από μια επι­κεί­με­νη αμε­ρι­κα­νι­κή επί­θε­ση”. Από τις συ­νο­μι­λί­ες της με αν­θρώ­πους της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, η Μπαρ­τλετ ση­μεί­ω­σε τις ευχές των βο­ρειο­κο­ρε­α­τών για επα­νέ­νω­ση με το νότο, την επι­θυ­μία τους για ει­ρή­νη, αλλά και την απο­φα­σι­στι­κή άρ­νη­ση τους να υπο­στούν την ιμπε­ρια­λι­στι­κή βαρ­βα­ρό­τη­τα και τις απει­λές εκ μέ­ρους των ΗΠΑ.

Η κα­να­δή δη­μο­σιο­γρά­φος είχε την ευ­και­ρία να βγά­λει φω­το­γρα­φί­ες από την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα στη ΛΔ της Βό­ρειας Κο­ρέ­ας, τις οποί­ες και δη­μο­σί­ευ­σε ώστε να γίνει γνω­στή στον κόσμο και η άλλη πλευ­ρά αυτής της- τόσο συχνά συ­κο­φα­ντη­μέ­νης- χώρας και του λαού της. Φωτός: Eva Bartlett/Mintpressnews.

Κεντρικός σταθμός
 του μετρό της Πιονγιάνγκ, το οποίο διακρίνεται για
 την απλότητα του, την όμορφη αισθητική, με έντονη την παρουσία
 του μάρμαρου και των τοιχογραφιών.

Κε­ντρι­κός σταθ­μός του μετρό της Πιον­γιάνγκ, το οποίο δια­κρί­νε­ται για την απλό­τη­τα του, την όμορ­φη αι­σθη­τι­κή, με έντο­νη την πα­ρου­σία του μάρ­μα­ρου και των τοι­χο­γρα­φιών.

Μαθαίνοντας
 το παραδοσιακό κορεατικό μουσικό όργανο Kayagun.

Μα­θαί­νο­ντας το πα­ρα­δο­σια­κό κο­ρε­α­τι­κό μου­σι­κό όρ­γα­νο Kayagun.

Μικροί κήποι στον αγροτικό συνεταιρισμό Jangchon. Τα σπίτια
 είναι πλήρως εξοπλισμένα, με ηλιακούς θερμοσίφωνες
 και φυσικό αέριο για τις συσκευές της κουζίνας.

Μι­κροί κήποι στον αγρο­τι­κό συ­νε­ται­ρι­σμό Jangchon. Τα σπί­τια είναι πλή­ρως εξο­πλι­σμέ­να, με ηλια­κούς θερ­μο­σί­φω­νες και φυ­σι­κό αέριο για τις συ­σκευ­ές της κου­ζί­νας.

Παρέα βορειοκορεατών κάνουν πικ νικ κοντά στην περιοχή
 των καταρρακτών Πακυόνγκ, 100 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα.

Παρέα βο­ρειο­κο­ρε­α­τών κά­νουν πικ νικ κοντά στην πε­ριο­χή των κα­ταρ­ρα­κτών Πα­κυόνγκ, 100 χι­λιό­με­τρα από την πρω­τεύ­ου­σα.

Εντυπωσιακοί
 ουρανοξύστες σε κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας
 Πιονγιάνγκ. Παρά την προπαγάνδα των δυτικών ΜΜΕ, οι υποδομές
 στη Β.Κορέα παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση.

Εντυ­πω­σια­κοί ου­ρα­νο­ξύ­στες σε κε­ντρι­κό ση­μείο της πρω­τεύ­ου­σας Πιον­γιάνγκ. Παρά την προ­πα­γάν­δα των δυ­τι­κών ΜΜΕ, οι υπο­δο­μές στη Β.Κορέα πα­ρου­σιά­ζουν ση­μα­ντι­κή βελ­τί­ω­ση.

Οδοντίατροι εξετάζουν
 ασθενείς σε νοσοκομείο της Πιονγιάνγκ.

Οδο­ντί­α­τροι εξε­τά­ζουν ασθε­νείς σε νο­σο­κο­μείο της Πιον­γιάνγκ.

Αίθουσα
 εξετάσεων στο Παιδικό Νοσοκομείο Okryu, ένα εξαώροφο
 κτίριο 300 κλινών. Οι νέες κυρώσεις που επέβαλαν πρόσφατα
 οι ΗΠΑ αποτελούν εμπόδιο για εισαγωγές σύγχρονων
 μηχανημάτων στη ΛΔΒΚ.

Αί­θου­σα εξε­τά­σε­ων στο Παι­δι­κό Νο­σο­κο­μείο Okryu, ένα εξα­ώ­ρο­φο κτί­ριο 300 κλι­νών. Οι νέες κυ­ρώ­σεις που επέ­βα­λαν πρό­σφα­τα οι ΗΠΑ απο­τε­λούν εμπό­διο για ει­σα­γω­γές σύγ­χρο­νων μη­χα­νη­μά­των στη ΛΔΒΚ.

Βόλτα στο πάρκο.

Βόλτα στο πάρκο.

Κολύμβηση
 και αθλητισμός στην Ακαδημία Mangyongdae της Πιονγιάνγκ.

Κο­λύμ­βη­ση και αθλη­τι­σμός στην Ακα­δη­μία Mangyongdae της Πιον­γιάνγκ.

Μαθήτρια του δημοτικού, κατά τη διάρκεια επίσκεψης
 του σχολείου της στο ενυδρείο του Ζωολογικού
 Κήπου της Πιονγιάνγκ.

Μα­θή­τρια του δη­μο­τι­κού, κατά τη διάρ­κεια επί­σκε­ψης του σχο­λεί­ου της στο ενυ­δρείο του Ζω­ο­λο­γι­κού Κήπου της Πιον­γιάνγκ.

Μαθητές
 γυμνασίου σε σχολείο της πρωτεύουσας. Οι βορειοκορεάτες
 μαθητές μίλησαν για την ανάγκη να υπάρξει ειρήνη και να
 πάψουν οι απειλές ενάντια στη χώρα τους

Μα­θη­τές γυ­μνα­σί­ου σε σχο­λείο της πρω­τεύ­ου­σας. Οι βο­ρειο­κο­ρε­ά­τες μα­θη­τές μί­λη­σαν για την ανά­γκη να υπάρ­ξει ει­ρή­νη και να πά­ψουν οι απει­λές ενά­ντια στη χώρα τους.

Ζέσταμα και ασκήσεις γυμναστικής νεαρών αθλητών στη
 Διεθνή Ποδοσφαιρική Ακαδημία της Πιονγιάνγκ, με εγκαταστάσεις
 που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτές δυτικών χωρών.

Ζέ­στα­μα και ασκή­σεις γυ­μνα­στι­κής νε­α­ρών αθλη­τών στη Διε­θνή Πο­δο­σφαι­ρι­κή Ακα­δη­μία της Πιον­γιάνγκ, με εγκα­τα­στά­σεις που δεν έχουν να ζη­λέ­ψουν τί­πο­τα από αυτές δυ­τι­κών χωρών.

Στην ακαδημία
 Mangyongdae στην Πιονγιάνγκ περίπου 5000 παιδιά κάθε μέρα μαθαίνουν-
 εντελώς δωρεάν- χορό, κορεατική και ξένη μουσική, υπολογιστές,
 καλλιγραφία, ενώ σημαντικό βάρος δίνεται στις αθλητικές
 δραστηριότητες.

Στην ακα­δη­μία Mangyongdae στην Πιον­γιάνγκ πε­ρί­που 5000 παι­διά κάθε μέρα μα­θαί­νουν- εντε­λώς δω­ρε­άν- χορό, κο­ρε­α­τι­κή και ξένη μου­σι­κή, υπο­λο­γι­στές, καλ­λι­γρα­φία, ενώ ση­μα­ντι­κό βάρος δί­νε­ται στις αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

πηγη##Ατεχνως

ΑΝΑΠΟΔΑ

Νοε. 23, 2016

 

 

Συγκεκριμένα το Σύνταγμα λέει μετά την τροποποίηση: «Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα στο πόσιμο νερό. Οι υδάτινοι πόροι αποτελούν δημόσιο αγαθό και διαχειρίζονται από το κράτος. Οι υδάτινοι πόροι χρησιμοποιούνται πρωταρχικά για την παροχή πόσιμου νερού στους πολίτες και νερού οικιακής χρήσης στα νοικοκυριά, και, υπό αυτή την έννοια, δεν αποτελούν εμπόρευμα για την αγορά». 

Ο πρωθυπουργός Μίρο Τσεράρ, που ψήφισε υπέρ της τροπολογίας, περιέγραψε το νερό ως το «υγρό χρυσάφι του 21ου αιώνα».

πηγη## TVXS

ΑΝΑΠΟΔΑ