Μαρ. 13, 2016

Κανεις δεν αφηνει το σπιτι του εκτος κι αν ζει σε στομα καρχαρια

 

απο το προφιλ της Daphne Chronopoulou
 

"Κανείς δεν αφήνει το σπίτι του εκτός κι αν ζει σε στόμα καρχαρία.. Κανείς δε βάζει παιδιά σε βάρκα εκτός κι αν το νερό είναι πιο ασφαλές από τη στεριά". Έτσι με στίχους του ποιήματος της Warsan Shire είχε ξεκινήσει την ομιλία του ο διάσημος ηθοποιός Benedict Cumberbatch προσπαθώντας να ξεκουνίσει τους βολεμένους.
Ξεκουνήθηκαν; Δε νομίζω.
Στην Ειδομένη λένε οι γιατροί βλέπουν παθήσεις που είχαν χαθεί μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, παθήσεις σαν το 'πόδι των χαρακωμάτων' (trench foot), πόδι που ακρωτηριάζεται επειδή σαπίζει μετά από παρατεταμένη έκθεση σε κρύο και υγρασία.

Οι αλληλέγυοι αγωνίζονται. Με εμπόδια. Τούτο το τριήμερο αργίας ο Ερυθρός Σταυρός μαθαίνω αργεί και στο τηλέφωνο για επείγοντα έχει τηλεφωνητή που ζητά να πατάμε πλήκτρα μα ουδείς απαντά.
Λοιμώξεις ευτυχώς δεν έχουν εμφανιστεί. Λαβαίνω προειδοποίση πως τη φήμη ηπατίτιδας είναι προσπάθεια να διοχετευθούν (πάλι) ληγμένα εμβόλια στα παιδιά. Από τέτοια άλλο τίποτε, τα ξέρουμε, τα έχουμε δεί. Σαν τις απάτες των υπερτιμημένων εισιτηρίων, τα €8 για χρήση τουαλέτας, το ξύλο (βιντεοσκοπημένο, το έχω δει) από ιδιοκτήτη καντίνας προς όσους μοίραζαν φαγητό και του στερούσαν πελάτες.

Δημοσιεύω σήμερα:
*Το πολύ χρήσιμο Alarmphone που πρέπει να το γνωρίζει όποιος βρίσκεται στα νερά της Μεσογείου για να μη δούμε άλλους πνιγμένους.

*Μια στιγμή του Achilles M. Peklaris γιατί συμφωνώ με όσα λέει και ενώ θέλουμε βεβαίως τις φωτογραφίες για να ενημερωνόμαστε πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί διότι οι άνθρωποι δεν είναι ντεκόρ ούτε άλλο
θι.
Με απασχόλησε πολύ και προσωπικά το ζήτημα και πήρα την απόφαση κι ίσως προσέξατε που εγώ που τόσο αγαπώ τα selfies ούτε φωτογραφία έβαλα ούτε έγραψα εδώ για τις επισκέψεις μου σε πρόσφυγες. Επειδή κάποια πράγματα είναι και ιερά και παρεξηγήσιμα.

*Εικόνα από τη Συρία. Για να κατανοήσουν κι οι πιο άπιστοι από πού φεύγει ο κόσμος που έρχεται να πνιγεί ακι να παγώσει σε ξένη γη
και
*θέμα για το οποίο ξαναέγραψα
θέμα taboo που και οι ίδιες οι γυναίκες αποφεύγουν να αναφέρουν και να συζητήσουν όπως κάνουμε οι γυναίκες που έχουμε βιαστεί: οι βιασμοί, οι αγοραπωλησίες σαρκός και οι αναγκαστικοί γάμοι με έναν για να σωθούν από τους πολλούς.
Δημοσιεύω σήμερα κείμενο που βρήκα στα ελληνικά για τους βιασμούς στο ταξίδι από Αφρική μα έχω γράψει και για τα στρατόπεδα προσφύγων σε Τουρκία και Ιορδανία στα οποία πηγαίνουν Άραβες γειτονικών χωρών να αγοράσουν νύφες και οι γονείς σα μόνη λύση προτιμούν να δώσουν το κοριτσάκι στον ένα που θα την παντρευτεί παρά να την κρατήσουν στο στρατόπεδο με κίνδυνο ομαδικούς βιασμούς και άγρια βια.
Σας μεταφέρω από παλιά μου ανάρτηση:
Η έκθεση της Unicef είναι για το 2013. Η επόμενη θα είναι απείρως ψηλότερη λόγω του πολέμου στη Συρία όπου σήμερα ενάμισι εκατομμύριο παιδιά έχουν επείγουσα ανάγκη βοήθειας και τα στρατόπεδα προσφύγων έχουν μετατραπεί σε σκλαβοπάζαρα όπου με πρόσχημα το γάμο πουλιούνται σε άνδρες των γύρω χωρών κοριτσάκια για να επιβιώσουν τα αδέλφια τους. Οι ιστορίες είναι αμέτρητες, στα στρατόπεδα οι βιασμοί είναι τόσο συνηθισμένοι που πολλά κορίτσια επιδιώκουν το γάμο για να αποκτήσουν προστάτη ενώ συγχρόνως βέβαια η οικογενειακή βία αυξάνεται λόγω των συνθηκων.
Περί βιασμών κ.λ. στα στρατόπεδα προσφύγων κυκλοφορούν πολλά. Είδα τους άνδρες στην Ιορδανία που μαζεύονται παρέες και πηγαίνουν να ψωνίσουν προσφυγοπούλες. Σε μια ώρα έχει γίνει ο 'γάμος' κι η μικρή Ιφιγένεια έχει θυσιαστεί για να γλιτώσει την οικογένειά της ή την 'ατίμωση'.
Αν αντέχετε αντοχές σας δίνω video.

Read more:

 
Ένα παράθυρο στο ισόγειο του πνευματικού μου κόσμου― προσωπικές αγάπες κι εμμονές
DAPHNECHRONOPOULOU.BLOGSPOT.COM

 

 ΑΝΑΠΟΔΑ