Λ. Αμερικη - Κινηματα

Μαρ. 31, 2020

 

Της Madeleine John

Μόλις πριν από δύο εβδομάδες το κράτος ήταν συνώνυμο της γραφειοκρατίας, της αναποτελεσματικότητας και της διαφθοράς. Με όλους τους τελευταίους προέδρους στη φυλακή, σε κατ ‘οίκον περιορισμό, με εντολή έκδοσης ή αυτόχειρες, η δυσπιστία στην πολιτική τάξη ήταν καθολική. Πέρυσι, ο πληθυσμός ζητούσε το κλείσιμο ενός κονγκρέσου που παρεμπόδιζε οποιοδήποτε μέτρο, έχοντας κατά νου να εκμεταλλευτεί τις επερχόμενες εκλογές. Το κλείσιμο του κονγκρέσου επικροτήθηκε από την πλειοψηφία. Από την αστυνομία αναμέναμε μόνο αυθαιρεσία και διαφθορά.

Το σιωπηλό σύνθημα στο οποίο πίστευε ο κόσμος ήταν: «Μόνο οι ιδιωτικές εταιρείες θα σώσουν το Περού» και όλοι ζούσαν ταμπουρωμένοι στο όνειρό τους για ατομική επιτυχία.

Τι συνέβη αυτές τις τελευταίες ημέρες;
Έφτασε η πρώτη περίπτωση λοίμωξης με κορονοϊό. Στις 11 Μαρτίου έκλεισαν οι τάξεις σε κολέγια, ινστιτούτα και πανεπιστήμια. Την επόμενη μέρα έκλεισαν τα σύνορα, μετά ανακοινώθηκε το κλείσιμο των αεροπορικών, θαλάσσιων και χερσαίων μεταφορών σε όλη την επικράτεια. Κάθε μέρα λαμβάνονταν νέα μέτρα. Η κατάσταση επιταχύνθηκε γρήγορα. Αρχικά απαγορεύτηκε οποιαδήποτε συνάντηση με περισσότερους από 300 ανθρώπους και μια εβδομάδα αργότερα είμαστε σε υποχρεωτικό κοινωνικό περιορισμό και απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 20:00 έως τις 5:00. Όλες οι εγκαταστάσεις έκλεισαν εκτός από τα νοσοκομεία, τα φαρμακεία, τα μέσα ενημέρωσης και τα κέντρα παροχής. Δημιουργήθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης με την αναστολή των εγγυήσεων, ενώ αστυνομικές και στρατιωτικές περιπολίες είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή κυβερνητικών μέτρων.
10 μέρες αργότερα ο πρόεδρος έχει 87% συναίνεση και η μεγάλη πλειοψηφία των Περουβιανών τάσσονται υπέρ της κατεύθυνσης που χαράσσει. Τι το δημιούργησε αυτό μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα;

Πιστεύουμε ότι οι προτεραιότητες ξαφνικά άλλαξαν και οι πόροι του κράτους αναδιανεμήθηκαν για τη φροντίδα και προστασία του πληθυσμού του. Για παράδειγμα, δόθηκε ένα επίδομα περίπου 120 δολαρίων σε 3 εκατομμύρια οικογένειες σε κατάσταση φτώχειας ή ακραίας φτώχειας, το οποίο άρχισε να καταβάλλεται από τη Δευτέρα 23 Μαρτίου μέσω του τραπεζικού συστήματος. Κάτι περίεργο: ορίστηκε ένα μέλος από κάθε οικογένεια για να εισπράττει το επίδομα. Το επίδομα θα δοθεί στις γυναίκες, εκτός από τις περιπτώσεις που δεν υπάρχει γυναίκα στην οικογένεια, οπότε θα δοθεί σε έναν άνδρα. Σήμερα ανακοινώθηκε ότι θα δοθεί ένα επίδομα σε όσους αμείβονται με ημερομίσθιο και δεν μπορούν να βγουν να δουλέψουν.

Ανακατανεμήθηκαν πόροι για τον τομέα της υγείας σε όλες τις περιφέρειες. Μόνο στη Λίμα, ένα νοσοκομείο που επρόκειτο να ανοίξει σε λίγους μήνες, άνοιξε ήδη μόνο για τους ασθενείς με COVID-19 και το αθλητικό συγκρότημα για τους Παναμερικανικούς Αγώνες ετοιμάστηκε μέσα σε λίγες ημέρες για να φιλοξενήσει τους αρρώστους. Το Υπουργείο Υγείας καλεί τις ιδιωτικές κλινικές να συμμετάσχουν υπό τον συντονισμό του. Ανοίγουν 80.000 τηλεφωνικές γραμμές για όλους τους τύπους ιατρικής περίθαλψης.

Η κυβέρνηση διέταξε επίσης τον επαναπρογραμματισμό στεγαστικών δανείων, πιστωτικών καρτών και κάθε είδους χρεών με το χρηματοπιστωτικό σύστημα χωρίς χρεώσεις ή πρόστιμα.
Η ταχύτητα ανταπόκρισης της εκτελεστικής εξουσίας ήταν απίστευτη. Ο Υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα την εφαρμογή εκπαιδευτικών προγραμμάτων για όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες από ηλεκτρονικές πλατφόρμες, το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι και το Εθνικό Ραδιόφωνο σε ισπανικά, κετσούα, αϊμάρα και σε 14 γλώσσες του Αμαζονίου. Όπως είπε ο υπουργός: «Θα προσπαθήσουμε να επωφεληθούμε από αυτή τη δύσκολη κατάσταση, αντιμετωπίζοντάς την ως μια ευκαιρία να ξανασκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο παρέχουμε εκπαίδευση».

Κάθε μέρα έχουμε τον πρόεδρο με τους υπουργούς του σε τηλεοπτική συνέντευξη Τύπου που συγκεντρώνει τις ανησυχίες του πληθυσμού. «Κύριε Πρόεδρε, κερδοσκοπούν στις τιμές των τροφίμων». Την επόμενη μέρα εξηγεί ότι επεξεργάζονται έναν νόμο για τον έλεγχο και την αποφυγή κερδοσκοπίας που θεωρεί την κερδοσκοπία έγκλημα. Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης και η ελεύθερη αγορά πήγαν περίπατο. Μέσω της εφαρμογής «Agrochatea» και «Mi Caserita», το Υπουργείο Γεωργίας ενημερώνει καθημερινά για τις τιμές στις αγορές.
Η αστυνομία και ο στρατός έχουν σαφή οδηγία να αποφύγουν κάθε κοινωνικό κόστος. Ακόμη και όταν μια ομάδα απελπισμένων ανθρώπων τους επιτίθεται, πρέπει να ανταποκρίνονται ήρεμα και με σύνεση, παρέχοντας εξηγήσεις και υποστήριξη.

Στα καθημερινά μηνύματα του, ο πρόεδρος μας καλεί να είμαστε αλληλέγγυοι, να σκεφτόμαστε και να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Επίσης επισημαίνει αρνητικές συμπεριφορές εξυπνάδας, εκμετάλλευσης, ανευθυνότητας, επισημαίνοντας τις αρνητικές συνέπειες για όλους. Και, περιέργως, πολλοί άνθρωποι αφήνουν τη συνηθισμένη τους δραστηριότητα και ενώνονται με αυτή την πλημμυρίδα συναισθημάτων προς το σύνολο.
Το πρώτο κρούσμα κορονοϊού μας συγκλόνισε στο Περού των 3 εκατομμυρίων οικογενειών σε κατάσταση φτώχειας και ακραίας φτώχειας, των 3 εκατομμυρίων ανθρώπων σε περιοχές μακριά από τη Λίμα χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό, του εξαντλημένου και υπερπλήρους συστήματος υγείας, των ξεχασμένων κοινοτήτων, του ατομικισμού. Έχουν περάσει μόνο 10 ημέρες. Τίποτα πλέον δεν θα είναι το ίδιο. Ο καθένας είναι σημαντικός και ο καθένας μπορεί να συμβάλει από τη θέση του στη σύγκλιση για το κοινό καλό.


Μετάφραση από τα ισπανικά για την ελληνική Pressenza: Αρετή Μαθιουδάκη.

πηγη# Pressenza

AΝΑΠΟΔΑ

Δεκ. 2, 2019

 

2 Δεκεμβρίου 2019

 
 

Η ισπανική και στη συνέχεια βορειοαμερικανική εθνοκάθαρση, η αναφερόμενη ως η μεγαλύτερη στην ιστορία, που  εκτιμάται ότι προκάλεσε την εξόντωση 100 εκατομμυρίων ανθρώπων φάνταζε ως τελειωμένη υπόθεση. Ιθαγενείς πολιτικοί κρατούμενοι βρίσκονται μέχρι και σήμερα στις φυλακές των ΗΠΑ, αυτόχθονες κοινωνικοί ηγέτες δολοφονούνται καθημερινά σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής και ο ιθαγενής πληθυσμός εξακολουθεί να εξοντώνεται καθημερινά από τη φτώχεια, τις αρρώστιες και τις ανισότητες. Έτσι η περιρρέουσα εντύπωση είναι  ότι οι λαοί αυτοί δίνουν κάποιες μάχες οπισθοφυλακών μέχρι να πεθάνουν. Αυτό εντυπώθηκε στο συνειδητό ή στο υποσυνείδητο γενιών και γενιών που μεγάλωσαν με τις υπερπαραγωγές γουέστερν του Χόλυγουντ και έμαθαν να είναι πάντα με τους καλούς "καουμπόιδες" και όχι με τους κακούς ινδιάνους. 
 
Όσοι από μας στα παιδικά μας παιχνίδια στις αλάνες  θέλαμε να κάνουμε τους ινδιάνους περιμέναμε υπομονετικά να τελειώσει ο καβγάς ανάμεσα στα άλλα παιδάκια που μάλωναν γιατί κανένα δεν ήθελε να είναι με την ομάδα των ινδιάνων. Σε αυτά τα παιδικά μας παιχνίδια, πάντα η ινδιάνικη ομάδα μας ήταν ολιγομελής και στους αιματηρούς ενίοτε (πετρο) πόλεμους είμαστε οι χαμένοι. Όπως ακριβώς και στις ταινίες. 
 
Και μεγαλώσαμε, γίναμε αριστεροί και μέσα στον ανελέητο ταξικό πόλεμο, μάθαμε να αγαπάμε τους Chiapas, τους Μapuche, τον Έβο Μοράλες. Έχοντας την εντύπωση ακόμα, ότι το είδος είναι προς εξαφάνιση, κάτι σαν τους Εσκιμώους. Και ξαφνικά, αυτός ο στρατός των 50 εκατομμυρίων στη "Δική μας Αμερική" δείχνει απειλητικά τα δόντια του στις τελευταίες εξεγέρσεις ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, στη Χιλή, στο Εκουαδόρ, στη Βολιβία, στην Κολομβία, και έχει και προσεχώς. Τελικά, οι ινδιάνοι αποδείχτηκαν πολύ σκληροί για να πεθάνουν. Είναι ακόμη εδώ και είναι πολύ απειλητικοί  όσο παίρνουν τη φυσική τους θέση στον ταξικό πόλεμο.  Εμείς, τα αριστερά "χλωμά πρόσωπα" (όπως έλεγαν οι ινδιάνοι τους καουμπόιδες στα γουέστερν) ας προσπαθήσουμε να το καταλάβουμε.
 
Ας μην δικάσουμε πρόωρα τον Έβο Μοράλες, στη μέση της μάχης ("η κριτική μέσα στο φρούριο υπό πολιορκία ισοδυναμεί με προδοσία").  Το δικό μας "χλωμό πρόσωπο", τον Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή, περιμέναμε τουλάχιστον να γίνει η κηδεία, να γίνουν και τα ¨σαράντα" και τον δικάσαμε μετά.
 
Ο Έβο Μοράλες όμως είναι ζωντανός, ως αποτέλεσμα μιας μεγάλης μάχης, που οι λεπτομέρειές της δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστές, (ο πιλότος του αεροπλάνου που τον μετέφερε παρασημοφορήθηκε από τον Μεξικανό πρόεδρο).  Είναι ζωντανός αυτός και ο λαός του, που πληρώνει βαρύ φόρος αίματος σε μια πολύ σκληρή μάχη, μάχη που δίνει για λογαριασμό όλων μας.
 
Ας το βουλώσουμε και ας βοηθήσουμε όσο μπορούμε.
 
Προσάρτημα από έκθεση που παρουσιάστηκε το 2002 στη Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης
 

 
 
 
Ιουν. 14, 2019

Η UNICEF επι­βε­βαιώ­νει: η Κούβα έχει μη­δε­νι­κό πο­σο­στό παι­δι­κού υπο­σι­τι­σμού

Η πείνα και ο υπο­σι­τι­σμός θε­ρί­ζουν κυ­ριο­λε­κτι­κά όλης της γης τους κο­λα­σμέ­νους, την ώρα που -μό­λις χτες κυ­νι­κά και προ­κλη­τι­κά μας ενη­με­ρώ­νουν (Forbes) πως «ο ιδρυ­τής της Amazon Jeffrey Preston Bezos πα­ρα­μέ­νει ο πιο πλού­σιος άν­θρω­πος στον κόσμο μπρο­στά από τον Μπιλ Γκέιτς και τον Ουό­ρεν Μπά­φετ, αλλά ο Μαρκ Ζά­κερ­μπεργκ υπο­χω­ρεί τρεις θέ­σεις και ο Μάικλ Μπλού­μπεργκ ανε­βαί­νει δύο», με τον Μπέ­ζος, που κα­τέ­χει πε­ρί­που το 16% της Amazon να «αυ­ξά­νει τη δια­φο­ρά με τον δεύ­τε­ρο Μπιλ Γκέιτς, συ­νι­δρυ­τή της Microsoft που έγινε φι­λάν­θρω­πος» (sic!!). ΣΣ |> Για να κα­τα­λά­βου­με σε απλά νού­με­ρα για τι ποσά μι­λά­με, τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία αυτών των δέκα χρυ­σο­κάν­θα­ρων είναι (σε δις $) |> 131+96,5+82,5+76,5+64+62,7+58+62,3+55,5+50,8=739,8 δις …που ισο­δυ­να­μεί με σχε­δόν τέσ­σε­ρις Ελ­λά­δες (369% του ΑΕΠ μας).

Σχε­τι­κά με τον παι­δι­κό υπο­σι­τι­σμό, που για όλους μας είναι -λαϊ­κά, ταυ­τό­ση­μος με τα σκε­λε­τω­μέ­να παι­δά­κια ει­δι­κά από την Αφρι­κή, υπάρ­χουν δύο πλευ­ρές: Η πρώτη αυτό που θα μπο­ρού­σα­με να συ­νο­ψί­σου­με στον όρο «ελ­λει­πο­βα­ρές»: το παιδί (που γεν­νιέ­ται 2,5-3kg) και πρέ­πει να παίρ­νει βάρος κατά ΜΟ 2-3kg το χρόνο δηλ. στα πέντε (5) του χρό­νια να είναι ~13-18kg. Η δεύ­τε­ρη,  σύμ­φω­να και με την “UNICEF” είναι λι­γό­τε­ρο προ­φα­νής: «το στε­ρε­ό­τυ­πο του παι­διού που πε­θαί­νει απ’ την πείνα και έχει κα­τα­στεί το πα­γκό­σμιο σύμ­βο­λο του υπο­σι­τι­σμού, δίνει ανα­κρι­βή ει­κό­να του προ­βλή­μα­τος, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, οι πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις υπο­σι­τι­σμού είναι απο­λύ­τως αθέ­α­τες.

Επει­δή το θέμα είναι κοι­νω­νι­κά τε­ρά­στιο, θα στα­θού­με πιο ανα­λυ­τι­κά σε επό­με­νο ση­μεί­ω­μα, ει­σα­γω­γι­κά ανα­φέ­ρου­με πως, σύμ­φω­να με επί­ση­μα στοι­χεία, ο υπο­σι­τι­σμός συ­ντε­λεί σε πε­ρισ­σό­τε­ρους από το ένα τρίτο όλων των θα­νά­των παι­διών κάτω των πέντε ετών. Κλέ­βει τη δύ­να­μη των παι­διών και κα­θι­στά τις ασθέ­νειες πιο επι­κίν­δυ­νες. Πάνω από το ένα τρίτο των παι­διών που πε­θαί­νουν από πνευ­μο­νία, διάρ­ροια και άλλες ασθέ­νειες θα μπο­ρού­σαν να είχαν επι­βιώ­σει αν δεν ήταν υπο­σι­τι­σμέ­να. Αλλά και τα παι­διά που επι­βιώ­νουν από υπο­σι­τι­σμό συχνά έχουν ασθε­νή υγεία σε όλη τη ζωή τους και μειω­μέ­νες νοη­τι­κές ικα­νό­τη­τες που πε­ριο­ρί­ζουν τη δυ­να­τό­τη­τά τους να μά­θουν και να κερ­δί­σουν ένα αξιο­πρε­πές ει­σό­δη­μα. Έτσι πα­γι­δεύ­ο­νται σε ένα φαύλο κύκλο ασθε­νι­κής υγεί­ας και φτώ­χειας από γενιά σε γενιά. Δια­τρο­φι­κές ανε­πάρ­κειες κατά τη διάρ­κεια της κρί­σι­μης πε­ριό­δου των 1.000 πρώ­των ημε­ρών από τη σύλ­λη­ψη, μέχρι και τα δεύ­τε­ρα γε­νέ­θλια ενός παι­διού, μπο­ρεί να μειώ­σουν την ικα­νό­τη­τά του να κα­τα­πο­λε­μά και να επι­βιώ­νει ασθέ­νειες και μπο­ρεί να υπο­σκά­ψουν τις κοι­νω­νι­κές και νοη­τι­κές του δυ­να­τό­τη­τες. Ο υπο­σι­τι­σμός προ­κα­λεί­ται από φτωχή δια­τρο­φή και ανε­παρ­κή φρο­ντί­δα και. Εάν ένα παιδί πά­σχει από διάρ­ροια – εξαι­τί­ας της έλ­λει­ψης κα­θα­ρού νερού και υγιει­νής ή από κακές πρα­κτι­κές υγιει­νής – θα απο­στραγ­γί­σει τα θρε­πτι­κά στοι­χεία από το ίδιο του το σώμα…

Η UNICEF επι­βε­βαιώ­νει: η Κούβα έχει 0% παι­δι­κό υπο­σι­τι­σμό

Η ύπαρ­ξη στον ανα­πτυσ­σό­με­νο κόσμο 146.000.000 ελ­λει­πο­βα­ρών παι­διών κάτω των πέντε ετών, είναι μια ει­κό­να ξένη με την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα και την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα του νη­σιού της επα­νά­στα­σης, που, όπως ανα­γνω­ρί­ζε­ται σε όλο τον κόσμο είναι μα­κράν έξω από το τε­ρά­στιο αυτό κοι­νω­νι­κό πρό­βλη­μα.

Αυτά τα ανη­συ­χη­τι­κά στοι­χεία που εμ­φα­νί­στη­καν σε έκ­θε­ση της UNICEF, με θέμα την Παι­δι­κή ηλι­κία (έκ­θε­ση σχε­τι­κά με τη δια­τρο­φή), υπάρ­χει ο συ­γκε­κρι­μέ­νος πί­να­κας στην έδρα των Ηνω­μέ­νων Εθνών.

Σύμ­φω­να με το έγ­γρα­φο, το πο­σο­στό των λι­πο­βα­ρών παι­διών (ΣΣ |> ο όρος έχει να κάνει με το μειω­μέ­νο βάρος σε σχέση με τα διε­θνή standards) είναι 28% στην Υπο­σα­χά­ρια Αφρι­κή, 17% στη Μέση Ανα­το­λή και τη Βό­ρεια Αφρι­κή, 15% στην Ανα­το­λι­κή Ασία και τον Ει­ρη­νι­κό και 7% στη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή και την Κα­ραϊ­βι­κή. Ο πί­να­κας ολο­κλη­ρώ­νε­ται από την Κε­ντρι­κή και Ανα­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη, με 5% και άλλες ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες, με 27%.

Η Κούβα δεν έχει τέ­τοια προ­βλή­μα­τα, είναι η μόνη χώρα της Λα­τι­νι­κής Αμε­ρι­κής και της Κα­ραϊ­βι­κής που έχει εξα­λει­φθεί ο υπο­σι­τι­σμός των παι­διών, χάρη στις προ­σπά­θειες της κυ­βέρ­νη­σης για τη βελ­τί­ω­ση της δια­τρο­φής του λαού, ιδιαί­τε­ρα των πλέον ευά­λω­των ομά­δων.

Η σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στον κόσμο δεί­χνουν ότι 852.000.000 άν­θρω­ποι υπο­φέ­ρουν από πείνα και ότι 53.000.000 από αυ­τούς ζουν στη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή. Μόνο στο Με­ξι­κό, υπάρ­χουν 5.200.000 που υπο­σι­τί­ζο­νται και στην Αϊτή, 3.800.000, ενώ σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο πε­θαί­νουν από την πείνα πε­ρισ­σό­τε­ρα από 5.000.000 παι­διά. Σύμ­φω­να με εκτι­μή­σεις των Ηνω­μέ­νων Εθνών, δεν θα ήταν και πολύ «ακρι­βό» να επι­τευ­χθεί η βα­σι­κή υγεία και δια­τρο­φή για όλους τους κα­τοί­κους του Τρί­του Κό­σμου. Επαρ­κούν για την επί­τευ­ξη αυτού του στό­χου 13 δις επι­πλέ­ον δο­λά­ρια ετη­σί­ως (ΣΣ |> μόνο το 1,76% της πε­ριου­σί­ας των δέκα χρυ­σο­κάν­θα­ρων, που ανα­φέ­ρα­με και λι­γό­τε­ρο από το 0,3% από τους 100 πιο πλού­σιους του πλα­νή­τη). Ψί­χου­λα συ­γκρι­τι­κά με τα δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια της εμπο­ρι­κής δια­φή­μι­σης, με τα 400 δις των  ναρ­κω­τι­κών  …να θυ­μί­σου­με και τα οκτώ δις που δα­πα­νώ­νται στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες για καλ­λυ­ντι­κά.

Απο­τε­λεί τιμή η ανα­γνώ­ρι­ση της Κού­βας, από τον  Ορ­γα­νι­σμό Τρο­φί­μων & Γε­ωρ­γί­ας των Ηνω­μέ­νων Εθνών (FAO) πως απο­τε­λεί τη χώρα με τα κα­λύ­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα στη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή σ’ ότι αφορά στην κα­τα­πο­λέ­μη­ση του υπο­σι­τι­σμού.

Το κου­βα­νι­κό κρά­τος είναι αυτό που εγ­γυά­ται εκεί­νο που ονο­μά­ζου­με «βα­σι­κό κα­λά­θι» τρο­φί­μων που επι­τρέ­πει τη στοι­χειώ­δη δια­τρο­φή του πλη­θυ­σμού, μέσω ενός καλά ορ­γα­νω­μέ­νου δι­κτύ­ου δια­νο­μής και ελέγ­χου, που συ­νε­χώς βελ­τιώ­νε­ται.

Ομοί­ως, «πραγ­μα­το­ποιού­νται οι­κο­νο­μι­κές ανα­προ­σαρ­μο­γές σε άλλες αγο­ρές και το­πι­κές υπη­ρε­σί­ες για τη βελ­τί­ω­ση της δια­τρο­φής του λαού της Κού­βας με τη συ­νε­χή μεί­ω­ση του ελ­λείμ­μα­τος τρο­φί­μων». Συ­γκε­κρι­μέ­να, αυ­ξά­νει επα­γρύ­πνη­ση και η ετοι­μό­τη­τα όσον αφορά τα μέσα δια­βί­ω­σης των παι­διών και των εφή­βων«η προ­σο­χή στη δια­τρο­φή αρ­χί­ζει με την προ­ώ­θη­ση ενός κα­λύ­τε­ρου και φυ­σι­κό­τε­ρου -ποιο­τι­κού, τρό­που δια­τρο­φής του λαού μας».

Το ζή­τη­μα του υπο­σι­τι­σμού δε­σπό­ζει στην εκ­στρα­τεία του ΟΗΕ για την επί­τευ­ξη των ανα­πτυ­ξια­κών στό­χων, που εγκρί­θη­κε κατά τη σύ­νο­δο κο­ρυ­φής των αρ­χη­γών κρα­τών και κυ­βερ­νή­σε­ων που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε το 2000, και έχει με­τα­ξύ των στό­χων την εξά­λει­ψη της ακραί­ας φτώ­χειας και της πεί­νας (ΣΣ |> ανα­φέ­ρε­ται -όπως και σε άλλα ση­μεία σε σχέ­διο / ευ­χο­λό­γιο του ΟΗΕ -ως συ­νή­θως επί χάρ­του,  με κα­τα­λη­κτι­κή ημε­ρο­μη­νία το 2015, που φυ­σι­κά δεν υλο­ποι­ή­θη­κε, δεν παύει όμως να έχει αξία).

Και βέ­βαια θα επι­ση­μά­νου­με, τις σο­βα­ρές δυ­σκο­λί­ες που βρήκε μπρο­στά του το νησί της επα­νά­στα­σης από το οι­κο­νο­μι­κό, εμπο­ρι­κό και πο­λι­τι­κό εμπάρ­γκο, που επι­βλή­θη­κε από τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες σχε­δόν για πέντε δε­κα­ε­τί­ες και ισχύ­ει ακόμη, παρά τις κα­τα­δί­κες από τους διε­θνείς ορ­γα­νι­σμούς.

Η Κούβα ατε­νί­ζει το μέλ­λον με αι­σιο­δο­ξία και είναι πε­ρή­φα­νη που ούτε ένα από τα 146.000.000 παι­διά ηλι­κί­ας κάτω των πέντε ετών που ζουν στον κόσμο δεν είναι Κου­βα­νός-ή.

(Με πλη­ρο­φο­ρί­ες από την Prensa Latina)

ΑΝΑΠΟΔΑ

Απρ. 6, 2019

Η Κούβα στέλ­νει ια­τρι­κή βο­ή­θεια αλ­λη­λεγ­γύ­ης στην βα­ρειά χτυ­πη­μέ­νη από τον τυ­φώ­να Μο­ζαμ­βί­κη

 

40 για­τροί και άλλο νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό συμ­με­τέ­χουν στην απο­στο­λή βο­ή­θειας των σκλη­ρά χτυ­πη­μέ­νων πε­ριο­χών και αν­θρώ­πων στην Μο­ζαμ­βί­κη από τον τε­λευ­ταίο κα­τα­στρο­φι­κό τυ­φώ­να.

Η διε­θνι­στι­κή βο­ή­θεια της Κού­βας για μιά ακόμη φορά κα­τα­πλή­σει απο­δει­κνύ­ο­ντας την ανω­τε­ρό­τη­τα του σο­σια­λι­σμού και των σο­σια­λι­στι­κών αν­θρώ­πων.

Το πα­ρα­κά­τω άρθρο της Granma τι­τλο­φο­ρεί­ται: « Τιμή μας να δώ­σου­με βο­ή­θεια στην Μο­ζαμ­βί­κη».

Και μόνο ο τί­τλος δεί­χνει τον αν­θρω­πι­σμό και τα υψηλά ιδε­ώ­δη του Κου­βα­νέ­ζι­κου λαού. Οι συ­νε­ντεύ­ξεις που δί­νουν οι για­τροί που συμ­με­τέ­χουν στην απο­στο­λή είναι μνη­μεία αλ­τρουι­σμού και αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Δεί­χνουν ακόμη την πλα­τειά συμ­με­το­χή του ια­τρι­κού προ­σω­πι­κού της Κού­βας όπου πα­ρου­σιά­ζε­ται ανά­γκη βο­ή­θειας σε όλους τους λαούς του πλα­νή­τη. «Για μένα αυτή η απο­στο­λή είναι μια εκ­πλή­ρω­ση κα­θή­κο­ντος, αφή­νο­ντας μια κλη­ρο­νο­μιά, δη­λα­δή, να είμαι μέρος της ια­τρι­κής ιστο­ρί­ας της Κού­βας» όπως δη­λώ­νει ο ένας από αυ­τούς.

Όλο τα άρθρο:

« Τιμή μας να δώ­σου­με βο­ή­θεια στην Μο­ζαμ­βί­κη».

Μια ια­τρι­κή Τα­ξιαρ­χία του «Henry Reeve Contingent» ει­δι­κευ­μέ­νη σε κα­τα­στά­σεις κα­τα­στρο­φών και σο­βα­ρών επι­δη­μιών, σώζει ζωές στην αδελ­φή χώρα της Αφρι­κής

Οι ζη­μιές που προ­κλή­θη­καν από τον τυ­φώ­να Idai στη Μο­ζαμ­βί­κη έχει κι­νη­το­ποι­ή­σει για μιά ακόμη φορά την αλ­λη­λεγ­γύη της Κού­βας, με μια ια­τρι­κή Τα­ξιαρ­χία, ει­δι­κευ­μέ­νη σε κα­τα­στά­σεις κα­τα­στρο­φών και σο­βα­ρών επι­δη­μιών, πα­ρέ­χο­ντας βο­ή­θεια στην πόλη του Beira, στην επαρ­χία Sofala. Τα ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να άφη­σαν πίσω τους 468 νε­κρούς, ενώ άλλοι 259 χά­θη­καν στη γει­το­νι­κή Ζι­μπά­μπουε και του­λά­χι­στον 56 στο Μα­λά­ουι.

Πε­ρί­που τρία εκα­τομ­μύ­ρια κά­τοι­κοι της πε­ριο­χής υπέ­στη­σαν ζη­μιές κατά τη διάρ­κεια της κα­ται­γί­δας, που πε­ρι­γρά­φε­ται από το Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ Antonio Guterres ως μία από τις χει­ρό­τε­ρες κα­τα­στρο­φι­κές και­ρι­κές συν­θή­κες στην ιστο­ρία της αφρι­κα­νι­κής ηπεί­ρου.

Τα 40 μέλη της απο­στο­λής πήραν μαζί τους εξο­πλι­σμό για ένα υπαί­θριο νο­σο­κο­μείο, που είναι δώρο της Κού­βας, όπου συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νει χώ­ρους για δια­βου­λεύ­σεις, λει­τουρ­γι­κά δω­μά­τια, κλι­νι­κό και μι­κρο­βιο­λο­γι­κό ερ­γα­στή­ριο, εξο­πλι­σμό απει­κό­νι­σης, και χώρο για 20 κλί­νες.

Πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην ομάδα ει­δι­κοί στην γε­νι­κή ια­τρι­κή (MGI), χει­ρουρ­γι­κή, πα­θο­λο­γία, παι­δια­τρι­κή, Γυ­ναι­κο­λο­γία, ορ­θο­πε­δι­κή, επι­δη­μιο­λο­γία και στις τε­χνο­λο­γί­ες υγεί­ας. Στην ομάδα θα προ­στε­θούν και οι 270 Κου­βα­νοί που ήδη ερ­γά­ζο­νται στη χώρα, μέρος της ια­τρι­κής συ­νερ­γα­σία που έχει πα­ρου­σία από το 1975, όταν κη­ρύ­χθη­κε η ανε­ξαρ­τη­σία.

Ο Δρ Miguel Zorrilla Quiñones, για­τρός γε­νι­κής ια­τρι­κής, από την επαρ­χία του Πινάρ Ντελ Ρίο, δη­λώ­νει στην Γκράν­μα ότι, όταν χτύ­πη­σε η τρα­γω­δία την Μο­ζαμ­βί­κη στις 27 Μαρ­τί­ου, η κυ­βέρ­νη­ση της Κού­βας αμέ­σως πρό­τει­νε την απο­στο­λή αλ­λη­λεγ­γύ­ης και άρ­χι­σε να προ­ε­τοι­μά­ζει την ανα­χώ­ρη­ση με συλ­λο­γή πλη­ρο­φο­ριών σχε­τι­κά με τη θέση και την επι­δη­μιο­λο­γι­κή κα­τά­στα­ση.

Έχει την εμπει­ρία ερ­γα­σί­ας σε άλλες χώρες: πρώτα στην Βε­νε­ζου­έ­λα από το 2001 έως το 2006, στη συ­νέ­χεια στο Πα­κι­στάν, μετά τον σει­σμό του 2006, στην Αγκό­λα (2006-2009) και στη Βρα­ζι­λία (2015-2018).

«Στη Μο­ζαμ­βί­κη πε­ρι­μέ­νω να βρω οι­κο­γέ­νειες με ανά­γκες ια­τρι­κής βο­ή­θειας και θα κα­τα­βά­λου­με κάθε δυ­να­τή προ­σπά­θεια για να επι­λύ­σου­με όλες τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τω­πί­ζουν οι άν­θρω­ποι, όσο το δυ­να­τόν γρη­γο­ρό­τε­ρα.» Ένα πα­ρό­μοιο σχό­λιο εκ­φρά­στη­κε από τον Δρ Ralfys Armando Carbó Sánchez, γυ­ναι­κο­λό­γο στο νο­σο­κο­μείο Pedro Betancourt στην Μα­τάν­σας, ο οποί­ος πα­ρεί­χε υπη­ρε­σί­ες στην πόλη Ebebellín, της Ιση­με­ρι­νής Γου­ϊ­νέ­ας από το 2008 έως το 2010, και αντι­με­τω­πί­ζο­νται ασθε­νείς σε συν­θή­κες που σπά­νια προ­κύ­πτουν στην Κούβα.

«Ήμουν ο μόνος γυ­ναι­κο­λό­γος. Επί­σης ερ­γά­ζο­νται εκεί ένας χει­ρουρ­γός και ένας παι­δί­α­τρος, και δύο για­τροί γε­νι­κής ια­τρι­κής. Διορ­γα­νώ­να­με βάρ­διες στη γε­νι­κή ια­τρι­κή και κάθε ένας από εμάς αντι­με­τώ­πι­ζε όλες τις ασθέ­νειες με τις οποί­ες ο πλη­θυ­σμός έφτα­σε σε κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης. Εάν μια ει­δι­κή κα­τά­στα­ση προ­έ­κυ­πτε τότε κα­λού­νταν ο ει­δι­κός, έτσι ήμα­σταν στο κα­θή­κον 24 ώρες την ημέρα,”, πε­ρι­γρά­φει ο για­τρός.

Υπήρ­χε η ελο­νο­σία, το HIV/AIDS και ο τυ­φοει­δής πυ­ρε­τός, κι έτσι άρ­χι­σε η πρό­λη­ψη και προ­α­γω­γή της υγεί­ας σε πε­ρια­στια­κές πε­ριο­χές και μα­κρι­νά χωριά εξη­γώ­ντας τα υγειο­νο­μι­κά μέτρα για την αντι­με­τώ­πι­ση αυτών των ασθε­νειών. Κατά τη διάρ­κεια αυτών των επι­σκέ­ψε­ων χο­ρη­γού­σαν φάρ­μα­κα για τη θε­ρα­πεία χρό­νιων μη λοι­μω­δων νόσων και προ­χω­ρού­σαν στην διά­γνω­ση πι­θα­νών επι­δη­μιο­λο­γι­κών συν­θη­κών, ενώ συμ­με­τεί­χαν πα­ράλ­λη­λα και στο υπάρ­χον εθνι­κό πρό­γραμ­μα με τίτλο « Ανά­πτυ­ξη χωρίς ελο­νο­σία» συμ­με­τέ­χο­ντας σε ομι­λί­ες σχε­τι­κά με τα μέτρα που πρέ­πει να λαμ­βά­νο­νται για τον έλεγ­χο εξά­πλω­σης της ασθέ­νειας.

«Έχω πολ­λές ιστο­ρί­ες να δι­η­γη­θώ, αλλά ιδιαί­τε­ρα η πε­ρί­πτω­ση μιας έγκυου γυ­ναί­κας που ήρθε να μας σε πολύ σο­βα­ρή κα­τά­στα­ση, με συ­γκί­νη­σε. Εξα­κο­λου­θού­σε να είναι στην δου­λειά της για πέντε ημέ­ρες, με πολύ υψηλή αρ­τη­ρια­κή πίεση. Είχε σπα­σμούς όταν έφτα­σε σε εμάς και χωρίς να δια­θέ­τω πολ­λούς πό­ρους και υλικό, ήμουν σε θέση να σώσω τη ζωή της. Ούτε αυτή ούτε το μωρό πέ­θα­νε. Αρ­γό­τε­ρα με επι­σκέ­φτη­κε αρ­κε­τές φορές για να με ευ­χα­ρι­στή­σει για την βο­ή­θεια μου» λέει ο για­τρός Sánchez.

Επί­σης, έζησε την εμπει­ρία της θε­ρα­πεί­ας γυ­ναι­κών που είχαν απο­βο­λές κάτω από κακές συν­θή­κες υγιει­νής και ανε­πτυγ­μέ­νων λοι­μώ­ξε­ων που οφεί­λο­νται σε αυτές τις μη ασφα­λείς δια­δι­κα­σί­ες. Στις πε­ρι­πτώ­σεις αυτές, ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει όλες τις γνώ­σεις για να βοη­θή­σει τις γυ­ναί­κες, και είναι πε­ρή­φα­νος να πει ότι στα δύο χρό­νια της υπη­ρε­σί­ας του, δεν είχε καμία πε­ρί­πτω­ση μη­τρι­κών θα­νά­των και το πο­σο­στό βρε­φι­κής θνη­σι­μό­τη­τας μειώ­θη­κε.

Ετοι­μά­ζε­ται να φύγει για την Μο­ζαμ­βί­κη, έλαβε ακρι­βείς πλη­ρο­φο­ρί­ες και συμ­με­τεί­χε στα επαγ­γελ­μα­τι­κά σε­μι­νά­ρια για χο­λέ­ρα και ελο­νο­σία, δε­δο­μέ­νου ότι αυτές είναι δύο ασθέ­νειες που μπο­ρούν να προ­κα­λέ­σουν επι­δη­μί­ες μετά από πλημ­μύ­ρες. «Συ­ζη­τή­σα­με το έργο πρό­λη­ψης και προ­φύ­λα­ξης που πρέ­πει να δη­μιουρ­γή­σου­με, κυ­ρί­ως, πα­ρου­σιά­ζο­ντας ενη­με­ρώ­σεις για τα μέτρα προ­στα­σί­ας». Ο ίδιος υπο­βλή­θη­κε σε ια­τρι­κές εξε­τά­σεις για να προσ­διο­ρί­σει τις δικές του πα­ρα­μέ­τρους υγεί­ας και εμ­βο­λιά­στη­κε να απο­τρέ­ψει εν­δη­μι­κές ασθέ­νειες που έχουν εξα­λει­φθεί στην Κούβα. Ανέ­λυ­σε τα μέτρα που πρέ­πει να πάρει για να απο­φύ­γει να αρ­ρω­στή­σει και ενη­μέ­ρω­σε τον ια­τρι­κό του φά­κε­λό του, που θα έπαιρ­νε μαζί του, με την πρό­σφα­τη κλι­νι­κή αξιο­λό­γη­ση.

Από την την πλευ­ρά του, ο νο­σο­κό­μος αναι­σθη­σιο­λο­γί­ας Serguei León Alonso, από την Βίλα Κλάρα, που μόλις έφτα­σε από τη Γουα­τε­μά­λα όπου και υπη­ρέ­τη­σε σε νο­σο­κο­μείο, στην πόλη Ixchiguan, στην επαρ­χία San Marcos, σχο­λί­α­σε, «στη Μο­ζαμ­βί­κη θα αντι­με­τω­πί­σω μια δύ­σκο­λη επι­δη­μιο­λο­γι­κή κα­τά­στα­ση. Πε­ρι­μέ­νω να δω τον πλη­θυ­σμό πολύ λυ­πη­μέ­νο και μέσα στον πόνο, μάρ­τυ­ρες μιας με­γά­λης κα­τα­στρο­φής» είπε ο νε­α­ρός άν­δρας

Δη­λώ­νει ακόμη πε­ρή­φα­νος που έχει επι­λε­γεί για να ερ­γα­στεί σε αυτές τις συν­θή­κες για να δεί­ξει ότι ο αν­θρω­πι­σμός του επαγ­γέλ­μα­τός του, κάτι που έμαθε στα πολλά χρό­νια με­λέ­της αλλά και σαν μέρος της κλη­ρο­νο­μιάς, της ζωής και της σκέ­ψης του Φι­ντέλ Κά­στρο, που εν­στά­λα­ξε στους Κου­βα­νοί την επι­θυ­μία να βοη­θή­σουν αυ­τούς που έχουν ανά­γκη όσο μα­κριά και να ζουν ακόμη και σε απο­μα­κρυ­σμέ­να χωριά, προ­σθέ­το­ντας, «κάθε επαγ­γελ­μα­τί­ας της υγεί­ας πρέ­πει να βρί­σκε­ται όπου το κα­θή­κον τον καλεί».

Ομοί­ως ο Yoanky Baullosa Valdés, 33χρο­νος ψυ­χί­α­τρος στην Πο­λυ­κλι­νι­κή Borrás Pedro του Πινάρ Ντελ Ρίο, έχει την εμπει­ρία της συ­νερ­γα­σί­ας με αυ­τό­χθο­νες πλη­θυ­σμούς στην ορει­νή πε­ριο­χή στους δή­μους Cajigal y Cariacó, στην Βε­νε­ζου­έ­λας Σού­κρε από το 2016 έως το 2018.

Επι­ση­μαί­νει ότι οι Κου­βα­νοι επαγ­γελ­μα­τί­ες έχουν επαρ­κή ακα­δη­μαϊ­κή προ­ε­τοι­μα­σία να προ­σαρ­μο­στούν γρή­γο­ρα στις αλ­λα­γές και να βρουν λύ­σεις στα προ­βλή­μα­τά και των άλλων. Η απο­στο­λή του πε­ρι­λαμ­βά­νει την πα­ρο­χή κλι­νι­κής θε­ρα­πεί­ας για τον το­πι­κό πλη­θυ­σμό αλλά και στους συ­να­δέλ­φους του, οι οποί­οι χωρίς αμ­φι­βο­λία θα ζή­σουν δύ­σκο­λες στιγ­μές, με δε­δο­μέ­νη την πο­λύ­πλο­κη κα­τά­στα­ση που θα αντι­με­τω­πί­σουν στη Μο­ζαμ­βί­κη. «Για μένα αυτή η απο­στο­λή είναι μια εκ­πλή­ρω­ση κα­θή­κο­ντος, αφή­νο­ντας μια κλη­ρο­νο­μιά, δη­λα­δή, να είμαι μέρος της ια­τρι­κής ιστο­ρί­ας της Κού­βας».

πηγη##Ατεχνως

ΑΝΑΠΟΔΑ

Φεβ. 23, 2019

Οι πρω­τό­γνω­ρες, γνή­σια δη­μο­κρα­τι­κές συμ­με­το­χι­κές δια­δι­κα­σί­ες -ου­σια­στι­κές και σε βάθος, όχι κατ’ επί­φα­ση, απο­τε­λούν στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή, όλα αυτά τα χρό­νια, από το 1959 μέχρι σή­με­ρα –¡Año 60 de la revoluciónγια το νησί της επα­νά­στα­σης. Σε όλα, στα «μικρά» -της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας και στα «με­γά­λα» -πχ. συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση, ο λαός της Κού­βας, στο εσω­τε­ρι­κό και στο εξω­τε­ρι­κό της χώρας, ατο­μι­κά και συλ­λο­γι­κάαπο­φα­σί­ζει μέσα από τις ορ­γα­νώ­σεις του, στη γει­το­νιά CDR -Επι­τρο­πές Υπε­ρά­σπι­σης της Επα­νά­στα­σης, στους τό­πους δου­λειάς και μόρ­φω­σης, των συν­δι­κά­των (όπου στη με­γά­λη τους πλειο­ψη­φία –πάνω από 80% είναι ενταγ­μέ­νοι και οι «ιδιώ­τες» αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νοι), της νε­ο­λαί­ας …στα σχο­λεία, στους φοι­τη­τές, στο γυ­ναι­κείο κί­νη­μα στους από­μα­χους και στους βε­τε­ρά­νους.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαί­σια στις 24-Φε­βρουα­ρί­ου, σε δυο μέρες από σή­με­ρα, γί­νε­ται το δη­μο­ψή­φι­σμα μέσα από μια μο­να­δι­κή για τα πα­γκό­σμια δε­δο­μέ­να δια­δι­κα­σία, όπου πήραν μέρος σχε­δόν 9.000.000 λαού (θυ­μί­ζου­με πως ~11.000.000 είναι όλος ο πλη­θυ­σμός της Κού­βας) και έγι­ναν πε­ρισ­σό­τε­ρες από 133.000 στο εσω­τε­ρι­κό και εξω­τε­ρι­κό της χώρας, «στοι­χειο­θε­τώ­ντας ~ 780.000 προ­τά­σεις, που κε­φα­λαιο­ποι­ή­θη­καν μετά από επε­ξερ­γα­σία σε 9.600 «propuestas tipo» (ΣΣ |> «πρό­τυ­πες» προ­τά­σεις), που εν­σω­μα­τώ­νο­νται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο Σύ­νταγ­μα, έτσι που το τε­λι­κό σχέ­διο εμπε­ριέ­χει -σε σχέση με το αρ­χι­κό 760 αλ­λα­γές».

Σε ό,τι μας αφορά σε ανα­λυ­τι­κό μας (με πα­ρα­πο­μπή σε πολ­λές πηγές) πο­λι­τι­κό ση­μεί­ω­μα, κα­τα­θέ­σα­με προ­βλη­μα­τι­σμούς και ανη­συ­χί­ες, έχο­ντας όμως ταυ­τό­χρο­να εμπι­στο­σύ­νη στο κρι­τή­ριο ενός ατσα­λω­μέ­νου όλα αυτά τα χρό­νια λαϊ­κού πα­ρά­γο­ντα με επί κε­φα­λής το ΚΚ Κού­βας, στην πα­ρα­κα­τα­θή­κη του Camilo Cienfuegos «Aqui no se rinde nadie (carajo)» –εδώ κα­νείς δεν πα­ρα­δί­νε­ται, κα­νείς δεν κάνει βήμα πίσω ! –όταν το  ¡Vas bien, Fidel!” (“πάμε καλά, Fidel !!”) επα­να­λή­φθη­κε από τις χι­λιά­δες του συ­γκε­ντρω­μέ­νου / επα­να­στα­τη­μέ­νου / ένο­πλου λαού και έγινε έτσι ένα από τα σλό­γκαν της επα­νά­στα­σης.

Και ξαφ­νι­κά, αστι­κά ΜΜΕ που από τα πα­ρα­πά­νω «δεν έχουν δει» ούτε «ακού­σει» τί­πο­τε τα έπια­σε ο πόνος: αυτοί που τόσον καιρό δεν ασχο­λή­θη­καν με άλλο τί­πο­τε από τα «ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να» (όχι βέ­βαια για να ανα­δεί­ξουν το πως οι κου­βα­νοί χάρις στην ορ­γά­νω­ση πρό­λη­ψης και πα­ρέμ­βα­σης δεν θρη­νούν αν­θρώ­πι­νες ζωές), η με την πρό­σφα­τη αε­ρο­πο­ρι­κή τρα­γω­δία και στον ίδιο χρόνο με κά­ποιο ασή­μα­ντο τρο­χαίο …ακόμη πως (οδη­γία στους του­ρί­στες) «η Κούβα δεν είναι τόσο φθηνή όσο νο­μί­ζου­με» κά. Α! ναι! ανέ­δει­ξαν την «ιστο­ρι­κή “πρε­μιέ­ρα” του προ­έ­δρου της Κού­βας στο Twitter» και οι πε­ρι­σπού­δα­στες (πο­λι­τι­κές υπο­τί­θε­ται) ανα­λύ­σεις τους ήταν εί­δους «ο Τραμπ φέρ­νει κοντά Κούβα και Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση», όσο για την ανα­θε­ώ­ρη­ση του συ­ντάγ­μα­τος κά­ποιοι επι­σή­μα­ναν -προ­φα­νώς σαν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό, πως «με την ευ­και­ρία αυτή, οι τοι­χο­γρα­φί­ες προς τιμήν του πρώην προ­έ­δρου (ΣΣ |> αφέ­ρο­νται στον Φιδέλ), ανα­και­νί­σθη­καν στους δρό­μους της Αβά­νας». Σε πρό­σφα­το δη­μο­σί­ευ­μα με τίτλο «Τέλος επο­χής” -η Κούβα ανα­γνω­ρί­ζει το δι­καί­ω­μα στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία» μι­λά­ει για «νέο Σύ­νταγ­μα που φέρ­νει επα­να­στα­τι­κές αλ­λα­γές για τα δε­δο­μέ­να της χώρας» … «για τον απλό λόγο» ότι «στο δη­μο­ψή­φι­σμα οι πο­λί­τες της θα κλη­θούν να πουν το με­γά­λο ναι στο δι­καί­ω­μα στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία, στο ρόλο των ξένων επεν­δύ­σε­ων στη χώρα αλλά σ’ αυτόν που μπο­ρεί να παί­ξει το Internet» με τους «ανα­λυ­τές (να) επι­ση­μαί­νουν» ότι «είναι πλέον πολύ πι­θα­νό να μην πα­ρα­τη­ρη­θούν εκ νέου τα… στα­λι­νι­κά πο­σο­στά του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος του 1976», προ­βλέ­πο­ντας πως «ναι μεν το νέο Σύ­νταγ­μα θα εγκρι­θεί, ωστό­σο το πο­σο­στό απο­δο­χής μπο­ρεί να πέσει και κάτω από το 80% αφού η αντι­πο­λί­τευ­ση μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει ακόμα και το 1/4 των ψήφων».

Αντί­στοι­χα το liberal.gr , βλέ­πει «Ιστο­ρι­κή στρο­φή για την Κούβα» ανα­μα­σώ­ντας σχε­δόν καρ­μπόν τα πα­ρα­πά­νω, απλά δε μι­λά­ει για «στα­λι­νι­κά» %, αλλά για «εκτι­μή­σεις του Reuters»που ανα­μέ­νει «να εκ­φρά­σουν άνευ προη­γου­μέ­νου αντί­θε­ση …έως και το 25% του κου­βα­νι­κού λαού ίσως ενα­ντιω­θεί στις υπο­δεί­ξεις του κόμ­μα­τος» (ΣΣ |> Το 25% στα μα­θη­μα­τι­κά, αν δεν κά­νου­με λάθος είναι ακρι­βώς  ¼  … αυτά είναι τα «καρ­μπόν» ΜΜΕ -τυ­χαία; δε νο­μί­ζου­με!). Τα υπό­λοι­πα γι αυ­τούς είναι ψιλά γράμ­μα­τα.

Υπο­μο­νή παι­διά! και προ­πά­ντων ψυ­χραι­μία!: οι Kου­βα­νοί, δίπλα στο «¡Hasta la victoriasiempre!», έχουν γραμ­μέ­νο το «¡patria o muerte – socialismo o muerte, venceremos!» και εκεί­νη η -πριν 66 χρό­νια «¡La Historia me absolverá!» δια­κή­ρυ­ξη του Fidel στο δι­κα­στή­ριο, ζω­ντα­νή ακόμη σή­με­ρα εν­σω­μα­τώ­νει στο υπό ψή­φι­ση σύ­νταγ­μα την ανα­τρε­πτι­κή διέ­ξο­δοστο κα­πι­τα­λι­στι­κό νε­ο­α­ποι­κι­σμό, δηλ. την επα­να­στα­τι­κή προ­ο­πτι­κή στην ιδιο­κτη­σία της γης, την εκ­βιο­μη­χά­νι­ση, την υγεία, την εκ­παί­δευ­ση, την ανερ­γία, τη στέ­γα­ση, με νόμο μιας επα­να­στα­τι­κής κυ­βέρ­νη­σης που βρί­σκε­ται στην εξου­σία.

[άρθρο] …

Η Granma.​cu όρ­γα­νο της ΚΕ του Κ.Κ.Κού­βας με άρθρο του Raúl Castro «ο δρό­μος δεν πρέ­πει ποτέ να πα­ρεκ­κλί­νει από την επα­να­στα­τι­κή δια­τη­ρώ­ντας άσβε­στη την αγω­νι­στι­κή φλόγα», αφού ανα­φέ­ρε­ται αρ­χι­κά στην στρα­τιω­τι­κή πο­λε­μι­κή απει­λή και την οι­κο­νο­μι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα του αμε­ρι­κά­νι­κου ιμπε­ρια­λι­σμού ενά­ντια στη Βε­νε­ζου­έ­λα «ενά­ντια στις κοι­νω­νι­κές κα­τα­κτή­σεις» (ενέρ­γειες που) «απο­στα­θε­ρο­ποιούν την πε­ριο­χή και θέ­τουν σε κίν­δυ­νο την πε­ρι­φε­ρεια­κή ει­ρή­νη και ασφά­λεια», συ­νε­χί­ζει

Εμείς που εί­χα­με το προ­νό­μιο να αγω­νι­στού­με ενά­ντια στην τυ­ραν­νία υπό τις εντο­λές του Φι­ντέλ από την Μον­κά­δα, στη Granma (ΣΣ |> εν­νο­εί το ιστο­ρι­κό πλοίο όπου κα­τά­φε­ραν να χω­ρέ­σουν -αντί για 20-25, 82! επα­να­στά­τες, που τους με­τέ­φε­ρε στις 25-11-1956 στην Κούβα) και στο επα­να­στα­τι­κό αντάρ­τι­κο, αι­σθα­νό­μα­στε, για τους ηρω­ι­κούς αν­θρώ­πους της Κού­βας, βαθιά ικα­νο­ποί­η­ση για ένα έργο, που εδραί­ω­σε την Επα­νά­στα­ση -ό,τι κα­λύ­τε­ρο έχου­με κάνει ποτέ και εί­μα­στε γε­μά­τοι χαρά και γα­λή­νια αυ­το­πε­ποί­θη­ση, βλέ­πο­ντας με τα μάτια μας τη με­τα­λα­μπά­δευ­ση στις νέες γε­νιές της απο­στο­λής συ­νέ­χι­σης οι­κο­δό­μη­σης του σο­σια­λι­σμού και, συ­νε­πώς, δια­σφά­λι­σης της ανε­ξαρ­τη­σί­ας και της εθνι­κής μας κυ­ριαρ­χί­ας.

[Φω­το­γρα­φία: Vicente Brito]

Κα­νέ­νας από μας που εί­χα­με το προ­νό­μιο να συμ­με­τέ­χου­με σε αυτά, κάτω από τη διοί­κη­ση του Φι­ντέλ, δε θα μπο­ρού­σε τότε να ονει­ρευ­τεί  ότι θα ζήσει μια μέρα σαν τη ση­με­ρι­νή, σε μια ελεύ­θε­ρη, ανε­ξάρ­τη­τη και κυ­ρί­αρ­χη χώρα, με μια σο­σια­λι­στι­κή επα­νά­στα­ση στην εξου­σία και έναν λαό απο­φα­σι­σμέ­νο και έτοι­μο να υπε­ρα­σπι­στεί το έργο που επι­τέ­λε­σε, καρπό θυ­σί­ας και αί­μα­τος ολό­κλη­ρων γε­νε­ών Κου­βα­νών.

 

60 χρό­νια μετά τη νίκη έχου­με τη δύ­να­μη να αντι­στε­κό­μα­στε χωρίς φόβο, στη γλώσ­σα της βίας και των απει­λών -εδώ τα κα­τα­φέ­ρα­με στην δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο που η επα­νά­στα­ση δεν είχε ακόμη στα­θε­ρο­ποι­η­θεί και εδραιω­θεί, ενώ τώρα η ενό­τη­τα του λαού είναι μια απτή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και αν χτες (τότε) ήμα­σταν λίγοι, σή­με­ρα εί­μα­στε ένας ολό­κλη­ρος λαός που υπε­ρα­σπί­ζε­ται την Επα­νά­στα­σή του.

Το με­γα­λύ­τε­ρο μά­θη­μα που τα επα­να­στα­τι­κά και προ­ο­δευ­τι­κά κι­νή­μα­τα πρέ­πει να αντλή­σουν είναι να μην απο­κό­πτο­νται ποτέ από τους λαούς τους, να είναι ανυ­πο­χώ­ρη­τοι στον αγώνα για την υπε­ρά­σπι­ση των συμ­φε­ρό­ντων των κα­τα­πιε­σμέ­νων, όσο δύ­σκο­λες και αν είναι οι συν­θή­κες .

Το Σύ­νταγ­μα της Δη­μο­κρα­τί­ας μας είναι ο θε­με­λιώ­δης νόμος όπου βα­σί­ζε­ται το κρά­τος και, επο­μέ­νως, το πιο ση­μα­ντι­κό νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό έγ­γρα­φο όπως και κάθε χώρας, που ορί­ζει τις βα­σι­κές αρχές της, τη δομή της εξου­σί­ας και το πεδίο εφαρ­μο­γής, καθώς επί­σης εγ­γυά­ται τα δι­καιώ­μα­τα και τις υπο­χρε­ώ­σεις των πο­λι­τών.

Η Λαϊκή Εθνο­συ­νέ­λευ­ση το ενέ­κρι­νε και πάμε σε δη­μο­ψή­φι­σμα στις 24 Φε­βρουα­ρί­ου.

(…) μια ευ­ρεία λαϊκή δια­βού­λευ­ση ανα­πτύ­χθη­κε, στην οποία οι πο­λί­τες εξέ­φρα­σαν ελεύ­θε­ρα τις από­ψεις τους σχε­τι­κά με το πε­ριε­χό­με­νο, οδη­γώ­ντας στην τρο­πο­ποί­η­ση του 60% των άρ­θρων, σαφής από­δει­ξη του βα­θύ­τα­τα δη­μο­κρα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα της επα­νά­στα­σης, όπου οι βα­σι­κές απο­φά­σεις που κα­θο­ρί­ζουν τη ζωή του έθνους παίρ­νο­νται με τη συμ­βο­λή όλων των Κου­βα­νών.

Θέλω μόνο να προ­σθέ­σω τη βε­βαιό­τη­τα ότι για άλλη μια φορά αυτός ο πε­ρή­φα­νος και γεν­ναί­ος λαός μας, θα στη­ρί­ξει στην πλειο­ψη­φία του μέσα από την κάλπη την Επα­νά­στα­ση και το Σο­σια­λι­σμό, γιορ­τά­ζο­ντας και τα 150χρο­να του 1ου Συ­ντάγ­μα­τος της Κού­βας, που εγκρί­θη­κε στο Γκουαϊ­μά­ρο από τους πιο­νιέ­ρους του πο­λέ­μου για ανε­ξαρ­τη­σία.

Μετά από 60 χρό­νια αγώ­νες, θυ­σί­ες, προ­σπά­θειες και νίκες, αντι­κρί­ζου­με σή­με­ρα μια χώρα ελεύ­θε­ρη, ανε­ξάρ­τη­τη και αφέ­ντη του πε­πρω­μέ­νου της, προ­σβλέ­πο­ντας στο χά­ρα­μα ενός μέλ­λο­ντος ευ­η­με­ρί­ας και προ­ό­δου της Πα­τρί­δας.

(το άρθρο της Granma έχει γίνει με βάση ομι­λί­ες του Ραούλ με­τα­ξύ Μαρτ-2018 & Ιαν-2019)

Πηγη:Ατεχνως 

ΑΝΑΠΟΔΑ