Πολιτικο Μαγειρειο . Ολα της Ωρας

Ιουν. 9, 2022

Η επιλογή Γραμματέων του ΣΥΡΙΖΑ, εξηγεί σε όλους γιατί ο κόσμος δεν
βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ ως λύση απέναντι στον Μητσοτάκη.

Καμιά φορά ακόμα και αυτοί που δεν γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα,
είναι σε θέση να καταλάβουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Πόσο μάλλον αν ξέρεις
και κάποιες λεπτομέρειες.
Είναι γενικά παραδεκτό πως παρά τις έντονες αντιδράσεις και τη δυσαρέσκεια
από τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη και Ν.Δ., παρά την απόλυτη κατάρρευση
του Κράτους και την απόλυτη διαφθορά που κυβερνά τον τόπο μας, παρά την
εξαθλίωση των εργαζομένων, των «προλετάριων» που λέγαμε παλιότερα, τα
κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορούν να εισπράξουν μέρος της
δυσαρέσκειας προς όφελός τους.

Τα ΜΜΕ προσπαθούν να στρέψουν την
αντίδραση του κόσμου σε ασφαλή «λιμάνια», όπως το διεφθαρμένο
νεοφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ, αλλά ακόμα και αυτό δεν είναι εύκολο.

Ειδικά μετά το
συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-ΚΑ, έγινε σαφές πως κανένας ψηφοφόρος δεν
πρόκειται να μετακινηθεί προς το χώρο αυτό.
Ακόμα πιο σαφές είναι πως παρά τις επικοινωνιακές ενέργειες του επιτελείου
του ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά με αφορμή το πρόσφατο συνέδριο, την εκλογή Προέδρου
και την εγγραφή νέων μελών, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δείχνει να μπορεί να προσελκύσει
περισσότερους ψηφοφόρους από όσους τουλάχιστον είχε το 2019. Το
αντίθετο μάλιστα.

Αρκετοί από αυτούς δείχνουν να πηγαίνουν στην αποχή.
Το 2019 ψήφισαν στις Εθνικές Εκλογές, περίπου 5.770.000, δηλαδή το
57,78% των εγγεγραμμένων.

Αν υποθέσουμε ότι η αποχή θα μεγαλώσει
(απώλειες από όλα τα κόμματα, με ΕΛ-ΛΥ και Μερα25 να κινδυνεύουν να
μείνουν εκτός Βουλής), τότε τα ποσοστά της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ θα
μεγαλώσουν και του ΣΥΡΙΖΑ θα μειωθούν.

Αυτό έχει μια ισχυρή εξήγηση:
Το 2019, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ, έδειξαν πως έχουν μια σταθερή βάση
ψηφοφόρων. Διαχρονική και συμπαγής. Η ΝΔ αύξησε τον απόλυτο αριθμό
ψηφοφόρων σε πολλές περιοχές, απορροφώντας κυρίως τις ψήφους της
Χρυσής Αυγής.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ όμως, δεν έχουμε στατιστικά δεδομένα για να
καταλάβουμε ποια είναι η σταθερή βάση του. Χιλιάδες ψηφοφόροι ψηφίζουν
ΣΥΡΙΖΑ «για να μη βγει η Δεξιά». Δεν είναι όμως αυτοί που κρίνουν την
εκλογική νίκη.

Η εκλογική νίκη στηρίζεται σύμφωνα με άλλες αναλύσεις που
έχουν δημοσιευθεί, σε ένα ποσοστό 30% ιδεολογικής ψήφου και ένα 70%
εμπιστοσύνης για βελτίωση της προσωπικής και κοινωνικής ζωής. Αυτό δεν
το έχει κερδίσει ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ας περάσουμε όμως στο τι σημαίνει η επιλογή Γραμματέων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Η πρώτη εικόνα, είναι μια προσπάθεια του κου Τσίπρα να επιβάλει ειρήνη
μεταξύ των οργανωμένων τάσεων και ομάδων εντός του κόμματος. Διάλεξε
λοιπόν την Ράνια Σβίγκου ως Γραμματέα. Η κα Ουρανία, ήταν υποψήφια στην
Α’ Αθήνας, όπου πήρε λιγότερες από 13.000 ψήφους και δεν εκλέχθηκε.

Αυτό
όμως δεν της στέρησε δύναμη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και της
«Ομπρέλας».

Είναι ιδρυτικό μέλος των «53», με κάποια επιρροή και στο
περιβάλλον Τσίπρα.

Άλλωστε το 2016, για χάρη της οι «προεδρικοί» δεν
διεκδίκησαν τη θέση του Γραμματέα της Νομαρχιακής Πειραιά, όπου
εκλέχθηκε ο σύντροφος της Ράνιας, Χρήστος Φωτιάδης. Οι «53» άλλωστε,
ευρισκόμενοι σε ένδεια νέων στελεχών, προσπαθούσαν από καιρό να
αναδείξουν νέα στελέχη, με παταγώδη όμως αποτυχία.

Ο Φωτιάδης ήταν μία
από αυτές τις αποτυχίες, παρασύροντας σε διάλυση τον ΣΥΡΙΖΑ βάσης στη

Β’ Πειραιά. Τη διάλυση αυτή, τη συγκάλυψε στις εκλογές η ενεργοποίηση του
Γιάννη Ραγκούση που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων
του ΠΑΣΟΚ, εξαφανίζοντάς το από το χάρτη της περιοχής.
Η Ράνια λοιπόν, πάντα είχε καλές σχέσεις με τον Πρόεδρο και την ομάδα του.
Έτσι, τη διάλεξε ο Πρόεδρος για να διεμβολίσει την «Ομπρέλα» και για να
σταματήσει όποια πολεμική θα προερχόταν από την εσωκομματική
αντιπολίτευση.

Σήμερα, αλλά και αύριο.
Το κυριότερο όμως, το οποίο πέρασε στα «ψιλά» και κανείς δεν τολμά να
θίξει, είναι ο ορισμός «κηδεμόνα».

Για πρώτη φορά τοποθετήθηκε και
αναπληρωτής Γραμματέας.

Ποιος; Ο κος Γιώργος Βασιλειάδης. Ο
Βασιλειάδης, υπήρξε Υφυπουργός Αθλητισμού από το 2017 έως το 2019. Η
θητεία του στο Υφυπουργείο, χαρακτηρίστηκε από ανικανότητα μέχρι και από
σημάδια διαφθοράς (που μένουν όμως να αποδειχθούν).

Τόσο ο ίδιος, όσο
και το επιτελείο του, καταγράφονται ως μέρος του προβλήματος που λέγεται
«ελληνικός αθλητισμός». Είναι τόσα αυτά που πρέπει να γραφτούν για τα
έργα και τις ημέρες του Βασιλειάδη, που θα χρειαστεί ξεχωριστό άρθρο.
Για να επιστρέψουμε όμως στα οργανωτικά του ΣΥΡΙΖΑ, η τοποθέτηση ενός
ετερόφωτου πολιτευτή, ως κηδεμόνα της νέας Γραμματέως, δείχνει μέρος από
τα μελλοντικά προβλήματα.
Ο κος Τσίπρας, διευκρίνισε ότι αυτά τα στελέχη, δεν θα πρέπει να είναι
υποψήφιοι βουλευτές.

Οι δύο λοιπόν, δείχνουν να μην έχουν κανένα
πρόβλημα με αυτό. Η Σβίγγου θεωρητικά, θα μπορούσε να εκλεγεί κάποτε, αν
ισχυροποιούνταν η τάση της στην Α’ Αθήνας.

Δύσκολο, αλλά εφικτό. Όμως,
ακόμα και αν εκλεγόταν, ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ γινόταν Κυβέρνηση, είναι
πολύ απίθανο η κα Σβίγκου να έπαιρνε κάτι παραπάνω από τη Βουλευτική
έδρα. Παρομοίως ο κος Βασιλειάδης.

Ο Γιώργος Βασιλειάδης, έχει γράψει
ιστορία στα εκλογικά χρονικά του τόπου μας. Είναι ο μόνος Υφυπουργός
Αθλητισμού που δεν μπόρεσε να εκλεγεί Βουλευτής. Ήταν υποψήφιος στη Β3
περιφέρεια Νοτίου Τομέα Αθηνών.

Στην κατάταξη, ήρθε κάτω από την
οπορτουνιστική δεξιά μεταγραφή της κας Κατερίνας Παπακώστα, όπως και
κάτω από τον Θανάση Θεοχαρόπουλο της ανύπαρκτης ΔΗΜΑΡ. Απέτυχε
οικτρά, παρά τα όσα έκανε για να δελεάσει τους τοπικούς influencers
ψηφοφόρων.

Το γεγονός λοιπόν του ότι μια πολιτική μετριότητα, επιλέχθηκε
να κηδεμονεύει εκ μέρους του Νίκου Παππά και της ομάδας του, τη νέα
Γραμματέα του κόμματος, κάνει την κατάσταση ακόμα πιο ανησυχητική.
Ο κόσμος μέσα και έξω από το κόμμα, προβληματίζεται. Όλοι βλέπουν ότι
κάτι δεν πάει καλά.

Κάτι η επιλογή Γραμματέων, κάτι οι εγγραφές δήθεν
πολλών χιλιάδων νέων μελών, κάτι η απαξίωση των λειτουργιών του
Κόμματος και της ΚΕ, κάτι πολιτική εξαφάνιση στις γειτονιές, δημιουργούν
προβληματικό κλίμα.
Η αλήθεια είναι πως τα προβλήματα είναι παλαιότερα. Άρχισαν με την
απουσία απολογισμού του Κυβερνητικού έργου.

Όσοι τόλμησαν να θέσουν
ζητήματα ώστε να αποφευχθούν τα ίδια λάθη στο μέλλον, αντιμετωπίστηκαν
ως «εχθροί της ενότητας», «αντίπαλοι της διεύρυνσης», «σταλινικοί» κλπ. Η
κριτική και οι επισημάνσεις, βαφτίστηκαν «αυτομαστίγωμα» και σχεδόν
απαγορεύτηκαν.

Όσο για τα κύτταρα της κομματικής ζωής, τις τοπικές
Οργανώσεις Μελών (Ο.Μ) και τις Δημοτικές Κινήσεις, σχεδόν διαλύθηκαν ή
ευνουχίστηκαν, με αποφάσεις «από τα πάνω».
Το κυνήγι ψήφων του ΣΥΡΙΖΑ πλέον, επαφίεται στο «άστρο του Αλέξη».

Ότι κάνει αυτό.

Οι τοπικοί και κλαδικοί αγωνιστές του κόμματος που μέχρι το 2015έφερναν τον κόσμο στις κάλπες, πολεμήθηκαν ή απαξιώθηκαν.

Τώρα, ότικάνει ο «Αλέξης».

Ο ΣΥΡΙΖΑ ίσως επιβιώσει για λίγο ακόμα, χάρη στο«άστρο».

Μετά όμως; Οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να
θυμούνται τι έγινε όταν έφυγε το «άστρο» του Αντρέα.

Ίσως γι’αυτό κάποιοιαπό αυτούς παραμένουν σοβαροί.

Όμως οι σοβαροί τύπου Ραγκούση καιΞενογιαννακοπούλου, συγκατοικούν με γυρολόγους τύπου Μπίστη καιΘεοχαρόπουλου. Ο κόσμος, τα βλέπει αυτά. Αλλά ποιος νοιάζεται;
Με άλλα λόγια: Μετά το Συνέδριο, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε πιο αδύναμος στην
κοινωνία.

Το ξέρει η ΝΔ, το ξέρει το ΠΑΣΟΚ.

Μόνο οι ΣΥΡΙΖΑίοι δεν το
βλέπουν και αυτό είναι κακό για όλους μας.


Αθήνα 1/6/2022
Λεωνίδας Ελληνιάδης
Πολιτικός Επιστήμονας (BSc)
Πολιτικός Αναλυτής (MSc)

ΑΝΑΠΟΔΑ

Φεβ. 10, 2020

Η επιστολη προς τον Δικτατορα Γ. Παπαδοπουλο

 Ολίγες ημέρες μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 και την καταστολή της εξέγερσης των φοιτητών στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, οι καθεστωτικοί φοιτητικοί σύλλογοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης εξέδωσαν ανακοίνωση, την οποία απέστειλαν προς τον αρχιδικτάτορα Γιώργιο Παπαδόπουλο – δεν είχε ανατραπεί ακόμη από τον Δημήτριο Ιωαννίδη με το νέο πραξικόπημα – με την οποία επιχειρούσαν να στηρίξουν το καθεστώς και ζητούσαν να ληφθούν “μέτρα”. Παραθέτω αρχικώς την επιστολή και στη συνέχεια ένα “ιδεολογικό” κείμενο των χουντικών φοιτητικών συλλόγων από προηγούμενη περίοδο, ενώ κλείνω το μακροσκελές άρθρο με έναν κατάλογο -από έντυπη πηγή- με τις συνθέσεις των διοικήσεων των συλλόγων των διαφόρων σχολών και αυτής της ίδιας της Φοιτητικής Ενώσεως Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΦΕΑΠΘ). Λόγοι χώρου δε μου επιτρέπουν να παραθέσω και μετέπειτα συνθέσεις και ανασυνθέσεις των διοικήσεων φοιτητικών συλλόγων ή άλλων παραπλήσιων οργανώσεων, όπως π.χ. του αυτοτελούς συλλόγου των “χουντικών” φοιτητριών.

 

Η επιστολή αναφέρει τα εξής:

Η ΦΕΑΠΘ και οι κλαδικοί φοιτητικοί σύλλογοι φοιτητών ΝΟΕ, εθνικός σύλλογος φοιτητών ΦΜΣ, εθνικός σύλλογος φοιτητών πολυτεχνικής, εθνικός σύλλογος φοιτητών ιατρικής, εθνικός σύλλογος φοιτητών ιατρικής, εθνικός σύλλογος φοιτητών ιατρικής, εθνικός σύλλογος φοιτητών οδοντιατρικής, εθνικός σύλλογος φοιτητών γεωπονοδασολογικής, εθνικός σύλλογος φοιτητών θεολογικής, εθνικός σύλλογος φοιτητών ανωτάτη βιομηχανικής σχολής Θεσσαλονίκης, εθνικός σύλλογος φοιτητών εθνικής ακαδημίας σωματικής αγωγής Θεσσαλονίκης, μετά την πρώτη ανακοίνωσίν μας, της 16ης τρέχοντος, επανερχόμενοι δηλούμεν τα κάτωθι:

1ον. Το σύνολον των φοιτητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, της ανωτάτης βιομηχανικής σχολής Θεσσαλονίκης και της εθνικής ακαδημίας σωματικής αγωγής καταδικάζουν τα υπό των αναρχικών στοιχείων δημιουργηθέντα έκτροπα.

2ον. Καταδικάζουν την δράσιν ποικιλωνύμων ατόμων, τα οποία εις την προσπάθεια των να διεισδύσουν εις την ανωτάτιν εκπαίδευσιν διασαλεύουν την ηρεμίαν εις τον χώρον του πνεύματος και επιτυγχάνουν τον διασυρμόν της εκπαιδεύσεως μόνον, ως και αυτής της φοιτητικής ιδιότητος, έχοντες μοναδικόν στόχον την επίτευξιν μικροκομματικών επιδιώξεων προς ίδιον πάντοτε όφελος.

3ον. Καταδικάζομεν τους καταστροφείς της πανεπιστημιακής περιουσίας, η οποία είναι προσφορά εκ του αίματος του Έλληνος φορολογουμένου.

4ον. Καλούμεν το κράτος να καθηλώσει και να εξουδετερώσει τους κύκλους και τους παράγοντας, των οποίων πάντοτε η δραστηριότης, στραφείσα εις τον χώρον μας, παρέσυρον αθώους συναδέλφους.

4ον. Δηλούμεν, κατά κατηγορηματικόν τρόπον, προς το έθνος ότι: Ημείς οι φοιτηταί, οι πιστοί εις τας αρχάς της οικογενείας και τους έθνους μας, επιθυμίαν μας έχομεν την συνέχισιν των σπουδών μας. Οι γονείς μας δι΄ αυτό μας έστειλαν εις τα πανεπιστήμια και δι΄αυτόν τον σκοπόν και μόνον το κράτος επιδοτεί παντοιοτρόπως τας σπουδάς μας.

Υπευθύνως ιστάμενοι προ της εθνική μας κληρονομίας διαδηλούμεν προς τον ελληνικόν λαόν, ότι το σύνολον των φοιτητών δεν έχει σχέσιν με την ουσίαν των γεγονότων και ως εκ τούτου δεν υπάρχει λόγος αποστροφής του υγειώς σκεπτόμενου Έλληνος έναντι της φοιτητικής ιδιότητος.

Καλούμεν το κράτος και τας σεβαστάς συγκλήτους των πανεπιστημίων μας, να απαλλάξουν τον χώρον μας, το δυνατόν ταχύτερον, χρησιμοποιούντες παν νόμιμον μέσον, εκ των πάσης φύσεως αρχικών και κομμουνιστικών στοιχείων οργάνων της διεθνούς αναρχίας, εχόντων ως μόνον στόχο των, την κατάλυσιν του πνεύματος, της γονίμου επιστήμης και της λογικής.

Θέλουμε να σπουδάσουμε. Το δικαίωμα μας αυτό, επιβάλλεται σήμερα να το διαφυλάξεμεν όλοι επ΄ αγαθώ όλων.

Ο πρόεδρος της Φοιτητικής Ενώσεως του ΑΠΘ Ιωάννης Τζελέπης. Ο πρόεδρος του εθνικού συλλόγου φοιτητών ΝΟΕ Αναστάσιος Θωμάκος. Ο πρόεδρος του εθνικού συλλόγου φοιτητών ΦΜΣ Δημήτριος Ζουτόπουλος. Ο πρόεδρος του εθνικού συλλόγου φοιτητών πολυτεχνικής Κωνσταντίνος Θ. Οικονόμου. Ο πρόεδρος του εθνικού συλλόγου φοιτητών της ιατρικής Δημήτρης Καλτσάς. Ο πρόεδρος του εθνικού συλλόγου φιλοσοφικής Μιχαήλ Πέτσος. Ο πρόεδρος του Εθνικού συλλόγου φοιτητών της οδοντιατρικής Αστέριος Δούκας. Ο πρόεδρος του Εθνικού συλλόγου φοιτητών Θεολογικής Γρηγόριος Κορκακάκης. Ο πρόεδρος του εθνικού συλλόγου φοιτητών της Α.Β.Σ.Θ. Κωνσταντίνος Δήμου. Ο πρόεδρος του Εθνικού συλλόγου φοιτητών της ΕΑΣΑ Αθανάσιος Κίτσιος”. [Εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Κυριακή 25 Νοεμβρίου 1973, σ. 15].

Η επιστολή-τηλεγράφημα εστάλη προς τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, τότε πρόεδρο της “δημοκρατίας”, προς τον πρωθυπουργό του καθεστώτος Σπ. Μαρκεζίνη, τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων στρατηγό Ζαγοριανάκο, τον αρχηγό του στρατού Μαστραντώνη, τον διοικητή του γ΄ σώματος στρατού αντιστράτηγο Μπονάνο, τον υπουργό παιδείας, τον υφυπουργό τύπου και πληροφοριών, τον πρύτανη του πανεπιστημίου, τον κοσμήτορα της βιομηχανικής, τον διευθυντή της ακαδημίας σωματικής αγωγής και στις εφημερίδες.

 

Παραθέτω ένα κατάλογο της πρώτης σύνθεσης των χουντικών συλλόγων, η οποία είχε αλλάξει μέχρι το 1973, όταν έλαβαν χώρα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, εφόσον κάποιοι είχαν αποφοιτήσει και εμφανίστηκαν και νεότεροι υποστηρικτές του καθεστώτος.

 

Φοιτητική Ένωσις Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΦΕΑΠΘ)

Πρόεδρος: Τσιρλιάγκος Ευστάθιος του Αθανασίου (στ΄ ιατρικής)

Α΄ Αντπρόεδρος: Παντουβάς Δημήτριος του Θεοδήμου (Στ΄Ιατρικής)

Β΄ Αντιπρόεδρος: Κρόκος Κωνσταντίνος του Τριανταφύλλου (Δ΄ ΑΒΣΘ)

Γεν. Γραμματεύς: Κουμαράς Κωνσταντίνος του Γεωργίου (Δ΄ Νομικής)

Ειδικός Γραμματεύς: Παπαλαγαράς Απόστολος του Βασιλείου (Γ΄ Φυσικομαθηματικής)

Ταμίας: Γαλατσόπουλος Αναστάσιος του Νικάνδρου (Δ΄ ΑΒΣΘ).

Μέλη: Δαρμουσλή Σοφία του Νικολάου (Δ΄ φιλοσοφικής),

 Κάζης Αναστάσιος του Στυλιανού (Δ΄ Θεολογικής),

 Ιωακειμίδης Παύλος του Ονουφρίου (Γ΄ οδοντιατρικής),

 Μπουλάκης Ιωάννης του Γούτα (Ε΄ κτηνιατρικής),

 Κοντινόπουλος Διονύσιος του Ζησίμου (Δ΄ ΟΠΕ),

 Φαρασλής Κωνσταντίνος του Νικολάου (Δ΄ Αρχιτεκτόνων Πολυτεχνικής), 

Μπουράτσης Αριστοτέλης του Πολυδεύκη (Β΄ Γεωπονοδασολογικής).

 

././././././././././././.././././././././././././././././././././././././././././././././../././

 

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών Θεολογικής Σχολής

Πρόεδρος: Βαρριάς Αριστείδης του Σίμου (Δ΄ έτος)

Αντιπρόεδρος: Κογκαλίδης Ιωάννης του Βασιλείου (Δ΄ έτος)

Γεν. Γραμματεύς: Στανίτσας Γερασιμάγγελος του Παναγιώτου (Δ΄ έτος)

Ειδικός Γραμματεύς: Χιώτης Παναγιώτης του Δημητρίου (Δ΄ έτος)

Ταμίας: Πλωμαρίτης Προκόπιος του Παναγιώτου (Δ΄ έτος)

Μέλη: Ματακίδης Γιώργιος του Παναγιώτου (Γ΄ έτος), Λαμπρινού Θεοχάρη του Θεοχάρη (Γ΄ έτος), Σκιαδαρέσης Ιωάννης του Γεωργίου (Β΄ έτος) Δημογέροντας Κωνσταντίνος του Ηλία (Δ΄ έτος).

 

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών Φιλοσοφικής Σχολής

Πρόεδρος: Παυλίδης Γεώργιος του Θεοφίλου (Δ΄ Φιλοσοφικής)

Αντιπρόεδρος: Σπυριδάκης Κωνσταντίνος του Σπυρίδωνος (Δ΄ Γαλ. Φιλ. Ι.Ξ.Γ.)

Γεν. Γραμματεύς: Βουδούρης Βασίλειος του Εμμανουήλ (Δ΄ Φιλοσοφικής)

Ειδ. Γραμματεύς: Κυδωνόπουλος Ηλίας του Παγκρατίου (Γ΄ Γαλ. Φιλ. Ι.Ξ.Γ.)

Ταμίας: Αθανασοπούλου Βασιλική του Σπυρίδωνος (Γ΄ Αρχαιολογίας)

Μέλη: Μάνδαλος Θεόδωρος του Αχιλλέως (Δ΄ Φιλοσοφικής), Πέτσος Μιχαήλ του Γεωργίου (Γ΄ Φιλοσοφικής), Βελούδης Ιωάννης του Παναγιώτου ( Β΄ Κλασικ.), Κόλλιας Ταξιάρχης του Γεωργίου (Β΄ Γερμ. Φιλ. ΙΞΓ), Χατζησαββίδης Σωφρόνιος του Αναστασίου (Γ΄ Κλασικ.)

Εθνικός Σύλλογος φοιτητών φυσικομαθηματικής σχολής

Πρόεδρος: Βάκουλης Φώτιος του Δημητρίου (Δ΄ Χημείας)

Αντιπρόεδρος: Παυλόπουλος Παναγιώτης του Κωνσταντίνου (Δ΄ φυσικών)

Γενικός Γραμματεύς: Καρφάλας Απόστολος του Βασιλείου (Δ΄ Φυσιογνωστικόν)

Ειδικός γραμματεύς: Καββαδίας Σπυρίδων του Αντωνίου (Γ΄ μαθηματικόν)

Ταμίας: Αμπατζής Ιωάννης του Γεωργίου (Β΄ φαρμακευτικόν)

Μέλη: Σκούρα Αγλαΐα του Κωνσταντίνου (Β΄ φαρμακευτικόν), Θωμάκος Γεώργιος του Ιωάννου (Β΄ Φυσικό), Κάρης Α ναστάσιος του Ευαγγέλου (Γ΄ Μαθηματικό), Πάπιστας Δημήτριος του Κωνσταντίνου (Γ΄ Χημείας), Αγραφιώτης Δημοσθένης του Αναστασίου (Β΄ Μαθηματικό)

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών νομικών και οικονομικών επιστημών “Η Θέμις”

Πρόεδρος: Θεμελιόπουλος Σπυρίδων του Αλεξίου (Δ΄ νομικής)

Αντιπρόεδρος: Τζαβάρας Σταύρος του Παναγιώτου (Γ΄ Νομικής)

Γεν. Γραμματεύς: Θωμάκος Αναστάσιος του Ιωάννου (Γ΄ Νομικής)

Ειδικός Γραμματεύς: Αγγελακόπουλος Λεωνίδας του Αγγέλου (Δ΄ ΟΠΕ)

Ταμίας: Παυλόπουλος Θωμάς του Προδρόμου (Δ΄ ΟΠΕ)

Μέλη: Αντωνίου Βασίλειος του Λεωνίδα (Δ΄ Νομικής), Σταυριανάκης Περικλής του Μάρκου (Γ΄ ΟΠΕ), Δράκος Δημήτριος του Ανδρέα (Δ΄Νομικής), Καρακαϊδός Παναγιώτης του Κωνσταντίνου (Δ΄ Νομικής)

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών Γεωπονοδασολογικής Σχολής

Πρόεδρος: Τζελέπης Ιωάννης του Γεωργίου (Δ΄ Γεωπονίας)

Αντιπρόεδρος: Μαρκόπουλος Ευδόκιμος του Μάρκου (Ε΄ Δασολογίας)

Γεν. Γραμματεύς: Δουδουλάκης Γεώργιος του Αναστασίου (Δ΄ Γεωπονίας)

Ειδικός γραμματεύς: Κολοβός Δημήτριος του Ανέστη (Γ΄ Γεωπονίας)

Ταμίας: Τοψίδης Γεώργιος του Αναστασίου (Δ΄ Γεωπονίας)

Μέλη: Τράκα Αικατερίνη του Αστερίου (Δ΄ Γεωπονίας), Μόνος Γεώργιος του Εμμανουήλ (Δ΄ Γεωπονίας), Καλλέργης Νικόλαος-Αντώνιος του Γεωργίου (Γ΄ Γεωπονίας), Γραμμένος Δημήτριος του Χρήστου (Β΄ Δασολογίας), Δαδαβέλας Λάζαρος του Θεοφάνους (Β΄ Δασολογίας), Μπακάλης Γεώργιος του Δημητρίου ( Α΄ Δασολογίας).

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών Ιατρικής Σχολής “Ο Ιπποκράτης”

Πρόεδρος: Καρδαράς Παναγιώτης του Νικολάου (Στ΄ έτος)

Αντιπρόεδρος: Βαβατσικλής Ιωάννης του Νικολάου (Ε΄ έτος)

Γενικός Γραμματεύς: Κρομμύδας Βασίλειος του Γεωργίου (Στ΄ έτος).

Ειδικός γραμματεύς: Φωτόπουλος Φώτιος του Ιωάννου (Β΄ έτος)

Ταμίας: Καλτσάς Δημήτριος του Θεοδώρου (Ε΄ έτος)

Μέλη: Τρυφωνίδου Αλεξάνδρα του Τρύφωνος (Στ΄ έτος), Οικονομόπουλος Δημήτριος του Κωνσταντίνου (Γ΄ έτος), Βαλκάνος Νικόλαος του Αθανασίου (Δ΄ έτος), Ζήκος Δημήτριος του Χαραλάμπους (Β΄ έτος), Δαλακούρας Αθανάσιος του Ιωάννου (Δ΄ έτος).

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών Οδοντιατρικής Σχολής

Πρόεδρος: Κυπαρισσίδης Σταύρος του Θεοδώρου (Ε΄ έτος)

Αντιπρόεδρος: Ρούφος Κωνσταντίνος του Πριάμου (Δ΄ έτος)

Γενικός γραμματεύς: Κουσκουράνης-Δίτσιος Νικόλαος του Ευαγγέλου (Γ΄ έτος)

Ειδ. Γραμματεύς: Μπέκας Δημήτριος του Ιωάννου (β΄ έτος)

Ταμίας: Μεσθανεύς Κωνσταντίνος του Φαίδωνος (β΄ έτος)

Μέλη: Κύρκου Αναστασία (Ε΄ έτος), Μακρής Γεώργιος του Παναγιώτου (Γ΄ έτος), Ζησκάτης Τηλέμαχος του Γρηγορίου (Δ΄ έτος)

Μουμτζής Ιωάννης του Αριστομένη (Ζ΄ έτος)

Γεωργακόπουλος Άρης του Μαρίνου (Β΄ έτος), Πολυχρονάκος Ιωάννης του Δημητρίου (Β΄ έτος).

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών Κτηνιατρικής Σχολής

Πρόεδρος: Μπώλος Νικόλαος του Βασιλείου (Ε΄ έτος)

Αντιπρόεδρος: Γιαννακής Αντώνιος του Μιχαήλ (Ε΄ έτος)

Γεν. Γραμματεύς: Γιακουμής Νικόλαος του Λεωνίδα (Δ΄ έτος)

Ειδικός Γραμματεύς: Μπρόζος Δημήτριος του Ιωάννου (Β΄ έτος)

Ταμίας: Κουλούρης Ιωάννης του Χαρίλαου (Δ΄ έτος)

Μέλη: Τσερβένη Αγγελική του Στεφάνου (Δ΄ έτος), Μάτζιος Βασίλειος του Στυλιανού (Β΄ έτος), Δημητρακόπουλος Φώτιος του Φιλίππου (Δ΄ έτος), Γκουντέλας Αθανάσιος του Χρήστου ( Β΄ έτος), Μηνάς Αναστάσιος του Μάρκου (Γ΄ έτος).

 

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών Πολυτεχνικής Σχολής

Πρόεδρος: Μήτσης Χρήστος του Νικολάου (Δ΄ Αρχιτεκτονικής)

Αντιπρόεδρος: Οικονομόμου Κωνσταντίνος του Θωμά (Δ΄ Πολιτ.)

Γενικός Γραμματεύς: Τσίρκας Βασίλειος του Κωνσταντίνου (Δ΄ Πολιτ.)

Ειδ. Γραμματεύς: Μάμαλης Κωνσταντίνος του Ιωάννου (Β΄ Αρχιτ.)

Ταμίας: Θωμόγλου Αντώνιος του Δημητρίου (Δ΄ τοπογρ.)

Μέλη: Λεπτίδου Νικούλα-Πηνελόπη του Γεωργίου (Γ΄ Πολιτ.), Δημητρακόπουλος Γεώργιος του Ηλία ( Β΄ Πολιτ.), Ακλίδης Γεώργιος του Νικολάου ( Δ΄ Αρχιτεκτ.), Στάμου Χρήστος του Ιωάννου (Γ΄ Αρχιτεκτ.), Μαμουνής Δημήτριος του Γεωργίου (Δ΄ Τοπογρ.), Φεργάδης Ιωάννης του Σταματίου (Ε΄ Πολ.)

Εθνικός Σύλλογος Φοιτητών Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης

Πρόεδρος: Δούκας Γεώργιος του Δούκα (Δ΄έτος)

Αντιπρόεδρος: Μπάλιος Σέθελος του Πέτρου (Δ΄ έτος)

Β΄ Αντιπρόεδρος: Κουμπάρος Θεόδωρος του Αποστόλου (Γ΄ έτος)

Γεν. γραμματεύς: Καρακώστας Νικόλαος του Δημητρίου (Δ΄ έτος)

Ειδ. Γραμματεύς: Ιωσήφ Αθανάσιος του Παναγιώτη (Γ΄ έτος)

Ταμίας: Μουρατίδου Ευθαλία του Παύλου ( Γ΄ έτος)

Μέλη: Τσαγκαρούλης Αναστάσιος του Παρασκευά (Δ΄ έτος), Κουρμπέτης Κωνσταντίνος του Πασχάλη (Γ΄ έτος), Αποστολίδης Ισαάκ του Σεραφείμ (Β΄ έτος), Γουγουλιάς Πολύζος του Ιωάννου (Β΄ έτος), Αθανάσιος Γεώργιος του Ηλία (Δ΄ έτος)

Η ιστορία της δράσης και του ρόλου των συγκεκριμένων συλλόγων για την παγίωση του καθεστώτος και τον εγκλωβισμό της νέας γενιάς στους στόχους του, δεν έχει ακόμη συγγραφεί. Προς μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι και μέλη του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος στην Θεσσαλονίκη αγνοούσαν τις διαστάσεις του φαινομένου, όπως επίσης πρόσωπα και πράγματα που αφορούσαν τους συγκεκριμένους συλλόγους. Κάτι που εξηγεί και τα κενά της “αποχουντοποίησης”. Η πολυσύνθετη σχέση του καθεστώτος της δικτατορίας με την κοινωνία της Θεσσαλονίκης και το πανεπιστήμιό της εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να είναι μια terra incognita σε πολλά σημεία της.

ΑΝΑΠΟΔΑ

Νοε. 24, 2019
Βόμβα Μητσοτάκη  με  τις συντάξεις
 
τουΔημήτρη   Τσαλαπάτη 
 
Επιμένει στις παράνομες περικοπές  κύριων και επικουρικών συντάξεων, σε αντίθεση με τις προεκλογικές  δεσμεύσεις της , η Κυβέρνηση Μητσοτάκη. 
Μόλις τέσσερις  μήνες από τις εκλογές επιχειρεί, παρόλο που οι περικοπές έχουν κριθεί παράνομες, με αμετάκλητες αποφάσεις της ολομέλειας του ΣτΕ, να στερήσει τα χρήματα που οφείλει σε χιλιάδες συνταξιούχους, τους οποίους καλούσε να την ψηφίσουν.
Με δήλωση του ο υπουργός Εργασίας υποστηρίζει ότι ΔΗΘΕΝ  μόνο από τις 4 Οκτωβρίου 2019 υπάρχουν οφειλόμενες διαφορές στους συνταξιούχους, ερμηνεύοντας αυθαίρετα  την τελευταία  απόφαση του ΣτΕ ( 1890/19),υπερβαίνοντας και τις καταδικαστέες πρακτικές του προκατόχου του. 
Η κυβέρνηση αρνείται  να  εφαρμόσει όμως και τις προηγούμενες  αποφάσεις της ολομέλειας του ΣτΕ (2287/15 και 2288/15) καθώς και τις δικαστικές αποφάσεις που σε εφαρμογή αυτών των αποφάσεων της ολομέλειας εκδίδουν τα Πρωτοδικεία. Στην προκειμένη περίπτωση    με εντολή Βρούτση, η διορισμένη διοίκηση  του ΕΦΚΑ , κατέθεσε  προσφυγή στο ΣτΕ, για να κάνει μπλόκο  στην  εκδίκαση χιλιάδων εκκρεμών  δικαστικών υποθέσεων.
 Αυτό το τελευταίο επιδιώκεται, με αξιοποίηση  του νόμου  3900/2010 αρ. 1 (της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου , με υπουργό Δικαιοσύνης τον Χάρη Καστανίδη) που προβλέπει την  πιλοτική δίκη.
Οδηγείται, λοιπόν  σε πιλοτική δίκη, με αίτημα του ΕΦΚΑ, η νόμιμη απαίτηση των συνταξιούχων για την επιστροφή δώρων και συντάξεων, της περιόδου 2013-18.
Επιχειρείται δηλαδή το πρωτοφανές. Να εκδοθεί  νέα  απόφαση  από την ολομέλεια του ΣτΕ,  προκειμένου να « συμμορφωθούν» υποχρεωτικά τα  διοικητικά Πρωτοδικεία και Εφετεία!...στην κατεύθυνση που, όπως φαίνεται, έχει προαποφασίσει το υπουργείο Εργασίας.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση δηλαδή επιχειρείται η επιβολή εκ των άνω(!)  ……απονομή Δικαιοσύνης με εξόφθαλμη απόπειρα παράκαμψης της αντισυνταγματικότητας που ήδη έχει κριθεί για τις περικοπές της περιόδου 2013-18,που έγιναν με νόμους αντισυνταγματικούς, δηλαδή ανυπόστατους.
Πρόκειται για βόμβα σε βάρος των συνταξιούχων και για  απόπειρα χειραγώγησης του φρονήματος  διοικητικών δικαστών.
Έχει προηγηθεί η έκδοση της απόφασης 1890/2019 του ΣτΕ που αποδέχεται ως  συνταγματική την διάταξη του επανυπολογισμού των παλιών συντάξεων ο οποίος  όμως  γίνεται με βάση τις κολοβές  συντάξεις στις  31.12.2014 ( νόμος Κατρούγκαλου  4387/2106 άρθρο 2α). 
Η απόφαση αυτή  όμως δεν κρίνει  ότι νομιμοποιούνται  οι περικοπές που έγιναν στο διάστημα 2013-2018,καθώς  ο επανυπολογισμός αφορά μόνο  τις παλιές συντάξεις που απονεμήθηκαν πριν το νόμο Κατρούγκαλου  και εφαρμόσθηκε  από την 1.1.2019. 
Ταυτόχρονα  όμως με το τέχνασμα Βρούτση, επιχειρείται   να παρακαμφθεί και η υπερνομοθετική ρύθμιση του 1ου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ ( Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαιωμάτων του Ανθρώπου). 
Με τον τρόπο αυτό  η  σημερινή ηγεσία  του υπουργείου Εργασίας, αποδέχεται το νόμο Κατρούγκαλου , ο οποίος είχε προηγουμένως αποδεχτεί τις περικοπές στις  κύριες  και επικουρικές συντάξεις οι οποίες επήλθαν από το 2013 με  τους  νόμους Βρούτση ( Ν 4051/12 και Ν.4093/12).Δηλαδή ο Βρούτσης  κόβει εκ νέου τις συντάξεις και απαλλάσσει εαυτόν, όπως θεωρεί, από πολιτικές ευθύνες. 
Το μείζον ζήτημα που ανακύπτει είναι ότι η Κυβέρνηση  Μητσοτάκη απαιτεί από τους  δικαστές της ολομέλειας του ΣτΕ, που είχαν κρίνει ανυπόστατους , ως αντισυνταγματικούς  τους προηγούμενους νόμους( 4051/12 και 4093/12) .Εξωθεί προφανώς τους δικαστές  να ακυρώσουν τώρα τους εαυτούς τους!.. 
Βέβαια και η Κυβέρνηση Σύριζα, με αυτούς τους ανυπόστατους νόμους, συνέχιζε  τις παράνομες  περικοπές, με το πολιτικό δίδυμο Κατρούγκαλου-Πετρόπουλου να πρωτοστατεί  στη ληστεία σε βάρος των ταμείων και συνταξιούχων, με αποκορύφωμα την προσωπική διαφορά,(έμπνευση Τσακαλώτου) που αποτελεί την αριστερή περικοπή των συντάξεων.
  Όπως  φαίνεται όμως  η σημερινή κυβέρνηση  εκμεταλλεύεται το νόμο τους στην ίδια κατεύθυνση.   
πηγη## στυξ
 
ΑΝΑΠΟΔΑ
Οκτ. 3, 2018

[Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 28 Σεπτεμβρίου 2018]

 

Γιώργος Ν. Οικονόμου

Διδάκτωρ Φιλοσοφίας, συγγραφέας

 

Ένα από τα αρνητικά του εθνικισμού, εκτός εννοείται της μισαλλοδοξίας, της βίας, του φανατισμού και του εμφυλιοπολεμικού διαχωρισμού σε πατριώτες και προδότες, είναι η συγκάλυψη των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών ανισοτήτων, που διατρέχουν την κοινωνία. Εξαλείφονται οι ανισότητες από τη στιγμή που προτεραιότητα δίνεται στην ιδεολογική έννοια «έθνος», η οποία υποτίθεται ότι περιλαμβάνει όλους τους κατοίκους μιας χώρας, ότι όλοι ανήκουν σε ένα ενιαίο όλον χωρίς διαφορές. Αποτέλεσμα είναι η επί είκοσι πέντε έτη οπισθοχώρηση των κοινωνικών, πολιτικών δημοκρατικών αξιών που θα έπρεπε να αποτελούν στοιχεία κινητοποίησης και διεκδίκησης.

Η τελευταία όξυνση του μακεδονικού από τους νεοέλληνες εθνικιστές έδειξε την αλήθεια αυτή σε όλο της το μέγεθος. Έδειξε, επί πλέον, την έλλειψη ιστορικών γνώσεων, ιστορικής συνείδησης και πολιτικού ρεαλισμού. Αυτά φάνηκαν λ.χ. στο γεγονός πως κάποιοι πανεπιστημιακοί παρουσίασαν τον Αριστοτέλη ως «μακεδόνα φιλόσοφο», αγνοώντας ή συγκαλύπτοντας το γεγονός ότι δεν υπάρχει ουδείς «μακεδόνας φιλόσοφος» ούτε «μακεδονική φιλοσοφία».  ούτε καν μία μακεδονική σχολή φιλοσοφίας ή ρητορικής.

Πράγματι, ο Αριστοτέλης ήλθε στην Αθήνα όταν ήταν δεκαοκτώ ετών και μαθήτευσε επί δεκαοκτώ έτη στην φιλοσοφική σχολή του μεγάλου Αθηναίου φιλοσόφου Πλάτωνα. Άλλωστε την Αθήνα επέλεξε αργότερα, αν και μέτοικος, για να ανοίξει τη δική του φιλοσοφική σχολή μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο Αριστοτέλης έγινε φιλόσοφος χάρις στη δημοκρατική και φιλοσοφική Αθήνα. Εάν είχε παραμείνει στη Μακεδονία, θα ήταν ένας απλός αξιωματούχος ή γιατρός της βασιλικής αυλής, όπως ο πατέρας του, και θα τον ήξεραν μόνο οι συμμετέχοντες στις αυλικές τελετές και στα βασιλικά δείπνα. Δεν υπήρχαν άλλες δυνατότητες και επιλογές στη στρατοκρατική μοναρχική Μακεδονία: ή στρατιώτης ή αυλικός ακόλουθος. Ο Αριστοτέλης επομένως είναι Αθηναίος φιλόσοφος μακεδονικής καταγωγής, όπως ο Καστοριάδης και ο Αξελός είναι Γάλλοι φιλόσοφοι ελληνικής καταγωγής.

Εδώ ακριβώς έγκειται ένα μεγάλο πρόβλημα της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και ενός μέρους της κοινωνίας: η έλλειψη ιστορικής, φιλοσοφικής και δημοκρατικής κουλτούρας. Η δημοκρατική Αθήνα με τις εκπληκτικές δημιουργίες της αποτέλεσε την κύρια βάση του δυτικού πολιτισμού, αυτού που ονομάσθηκε «ελληνοδυτικός πολιτισμός». Στην Αθήνα η βία είχε υποταχθεί στην έννομη συμβίωση, στη συλλογική συμμετοχή στα κοινά,  στον διάλογο και τη συναίνεση, στους πολίτες και την πολιτική. Άρα ο κόσμος αυτός ήταν αντίθετος με τη μοναρχική και δεσποτική διακυβέρνηση. Tη διαφορά της πολιτικής από την βασιλική εξουσία τονίζει και ο Αριστοτέλης, εκφράζοντας την πρώτη ως εξής: «η δε πολιτική ελευθέρων και ίσων αρχή».

Όπως επισημαίνει η φιλόσοφος Hannah Arendt, το να ζει κανείς στην «πόλιν», τονα είναι πολιτικό ον, να είναι πολίτης, σήμαινε ότι το κάθε τι αποφασιζόταν δια των λόγων και της πειθούς και όχι με τον καταναγκασμό και τη βία. Κατά την δημοκρατική αντίληψη, το να αναγκάζεις τους ανθρώπους δια της βίας, το να προστάζεις αντί να πείθεις ήσαν προπολιτικοί τρόποι συμπεριφοράς, οι οποίοι χαρακτήριζαν τον εκτός της «πόλεως» βίο – δηλαδή τον βίο στις μοναρχίες που στηριζόταν στη βία του μονάρχη και την υποταγή των υπηκόων, όπως συνέβαινε στη μακεδονική μοναρχία. Η Μακεδονία δεν είχε πολίτες, αλλά υπηκόους, δεν ανήκε στον κόσμο της «πόλεως», αλλά στον προπολιτικό κόσμο της βίας, του αυταρχισμού, της αυθαιρεσίας και της ανελευθερίας. Γι’ αυτό με την κυριαρχία των Μακεδόνων του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου επικράτησε μέγα πολιτικό σκότος στην ανθρωπότητα, γενικευμένη ετερονομία.  

Αυτοί που  είναι εναντίον της σύνθετης ονομασίας εμπνέονται μάλλον από την ανελεύθερη, αντιδημοκρατική, μοναρχική στρατοκρατική Μακεδονία: ακροδεξιοί, χουντικοί, φιλοβασιλικοί, φασίστες, ναζιστές, θρησκειοκάπηλοι, πολιτικάντηδες καιροσκόποι, κομματικοί ψηφοθήρες, απόστρατοι, έφεδροι, παρεκκλησιαστικές οργανώσεις, μοναχοί, ηγούμενοι και παπάδες, φιλοναζιστές και βυζαντινολάτρες μητροπολίτες. Φυσικά υπάρχουν και οι παρασυρμένοι από συναισθηματισμό ή από ιστορική και πολιτική άγνοια, που δεν μπορούν να καταταγούν στις πιο πάνω  αντιδημοκρατικές φυλές.

Η αναβίωση του Μακεδονικού έδειξε την ανασφάλεια ενός μέρους της νεοελληνικής κοινωνίας, τα συμπλέγματά του και την έλλειψη σοβαρής σύγχρονης ταυτότητας. Η ταυτότητα δεν αποκτάται με μακεδονικές ιαχές, βυζαντινά λάβαρα και πλαστικές σημαίες, αλλά με περίσκεψη, παιδεία και δημοκρατική αναγέννηση. Ούτε με την μισαλλοδοξία, αλλά με την αναγνώριση του διαφορετικού, του Άλλου. Για να συγκροτηθεί μια ταυτότητα πρέπει να περάσει μέσα από τον Άλλο. Ο Άλλος δεν είναι άρνηση της ιστορίας, είναι συστατικό στοιχείο του κόσμου και της ταυτότητάς μας. Αυτό πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες και γι’ αυτό μεγαλούργησαν.   

Η εθνικιστική μιζέρια ανέδειξε με δραματικό τρόπο την ανάγκη διάδοσης της δημοκρατικής κουλτούρας και της επανεκπαίδευσης στις αξίες της δημοκρατίας. Την ανάγκη για ένα γενικευμένο Διαφωτισμό που δεν γνώρισε ποτέ η νεοελληνική κοινωνία, για τη συγκρότηση μιας νέας ταυτότητας. Ευτυχώς δεν είμαστε Μακεδόνες, δυστυχώς δεν είμαστε Αθηναίοι. Όμως ένα σημαντικό μέρος της νεοελληνικής κοινωνίας προσπαθεί να βρεί την ταυτότητά του σε δημοκρατικές αξίες, τις οποίες εμποδίζουν οι ανερμάτιστοι εθνικιστές, υπό την αιγίδα ΝΔ, ΚΙΝ.ΑΛ, ΑΝ.ΕΛ, Χ.Α, συντελώντας έτσι στην οικονομική χρεοκοπία, στην πολιτική παρακμή, την πολιτισμική υστέρηση και την ιστορική άγνοια.

AΝΑΠΟΔΑ

Ιουν. 14, 2018

<< Δικαιοσυνη >> σε διατεταγμενη υπηρεσια .

πηγη## Documento

Αναποδος